Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Metis | |
 Zdjęcie Metis z sondy Galileo. |
|
| Odkrył | Stephen Synnott / Voyager 1 |
| Data odkrycia | 4 marca 1979 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1979 J 3 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 128 100 km |
| Mimośród | 0,001 |
| Okres obiegu | 0,295 d |
| Prędkość orbitalna | 31,501 |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0,021° |
| Długość węzła wstępującego | 138,1° |
| Argument perycentrum | 40,7° |
| Anomalia średnia | 181,6° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 60 × 40 × 34 km |
| Objętość | ~42 700 km3 |
| Masa | 3,6 × 1016 kg |
| Średnia gęstość | 0,86 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,005 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 12 m/s |
| Okres obrotu wokół własnej osi | synchroniczny |
| Albedo | 0,061 ± 0,003 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
17,5 m |
| Temperatura powierzchni | ~123 K |
Metis (Jowisz XVI) – najbardziej wewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty na zdjęciach wykonanych przez sondę Voyager 1 w 1979 r.
Spis treści |
W 1983 księżyc otrzymał nazwę, pochodzącą z mitologii greckiej. Metyda (Metis) była pierwszą kochanką lub pierwszą żoną Zeusa (Jowisza). Uchodziła za matkę Ateny.
Metis jest jednym z mniejszych regularnych księżyców Jowisza, jej średnicę ocenia się na około 44 km. Jej średnia gęstość jest szacowana na ok. 0,86 g/cm3, księżyc składa się zapewne w dużym stopniu z lodu wodnego. Powierzchnia Metis jest ciemna – jej albedo jest równe zaledwie 0,061. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 17,5 magnitudo.
Metis krąży wokół Jowisza po kołowej orbicie, wewnątrz głównego pierścienia planety i jest zapewne źródłem części jego materii. Jej obecność powoduje istnienie w pierścieniu przerwy, szerokości ok. 500 km (przerwy Metis).
Metis jest najbliższym Jowisza satelitą, należy do grupy Amaltei.
Księżyce Układu Słonecznego - Metis
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
