Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Metoda potencjałów węzłowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Teoria obwodów
Wielkości fizyczne

Resistor button.svg Capacitor button.svg Inductor button.svg Reactance button.svg
Impedance button.svg Conductance button.svg Susceptance button.svg Admittance button.svg

Elementy

Resistor button.svg Capacitor button.svg Inductor button.svg Ohm's law button.svg Current button.svg Voltage button.svg

Połączenie szeregowe i równoległe

Series resistor button.svg Parallel resistor button.svg Series capacitor button.svg Parallel capacitor button.svg Series inductor button.svg Parallel inductor button.svg

Obwód elektryczny

KCL button.svg KVL button.svg Tellegen button.svg Y-delta button.svg Delta-Y button.svg

Metody obliczeniowe

KCL button.svg KVL button.svg Superposition button.svg Thevenin button.svg Norton button.svg

Czwórnik

Z-parameter button.svg Y-parameter button.svg H-parameter button.svg G-parameter button.svg Abcd-parameter button.svg S-parameter button.svg

Metoda analizy obwodów elektrycznych o stałych współczynnikach (liniowych), wynikająca z praw Kirchhoffa. Polega na wprowadzeniu tzw. potencjałów węzłowych, czyli napięć między węzłem odniesienia (0) a pozostałymi węzłami sieci elektrycznej. Przyjęcie potencjałów węzłowych automatycznie powoduje spełnienie napięciowego prawa Kirchhoffa w obwodzie. Pozostają więc do ułożenia równania wynikające z prądowego prawa Kirchhoffa w liczbie = ilość węzłów obwodu - 1. Napięcia każdej gałęzi (fragmentu obwodu między dwoma węzłami) da się zapisać jako różnica potencjałów w węzłach na końcach gałęzi. Przyrównanie tej różnicy do napięcia gałęzi obliczonego za pomocą prądu gałęzi i jej elementów elektrycznych (źródeł, impedancji) daje wzór na prąd gałęzi w zależności od potencjałów na jej końcach. Tak przedstawione prądy gałęzi należy zsumować zgodnie z prądowym prawem Kirchhoffa, dla każdego węzła oprócz węzła (0). Powstanie wówczas układ równań w liczbie (ilość węzłów obwodu - 1) na szukane potencjały węzłowe obwodu.

Ostatecznie równania formułuje się według przepisu: po lewej stronie potencjał danego węzła mnożony przez sumę admitancji dochodzących do niego pomniejszony o potencjały sąsiednich węzłów pomnożone przez admitancję pomiędzy nimi. Po prawej stronie równania umieszcza się sąsiadujące źródła prądowe (lub napięciowe podzielone wówczas przez impedancję (por: Twierdzenie Nortona), przy czym kierunek dodatni przyjmuje się wtedy, gdy strzałka źródła jest do węzła.

Przepis ten umożliwia łatwe ułożenie równań zarówno dla prądu stałego i zmiennego, o ile nie występują w obwodzie źródła sterowane. Macierz admitancji jest wtedy symetryczna. Jednak w przypadku występowania źródeł sterowanych należy zacząć obliczenia od prądowych równań Kirchhoffa.

[edytuj] Literatura

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Metoda_potencjałów_węzłowych&oldid=30498081
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty