Metoda poziomic[1] (szerzej znana pod angielską nazwą level set method) – numeryczna metoda pozwalająca na śledzenie hiperpowierzchni (krzywych w przestrzeni dwuwymiarowej, powierzchni w przestrzeni trójwymiarowej) ewoluującej pod wpływem pewnego pola prędkości zdefiniowanego w jej punktach, bez konieczności parametryzowania tej hiperpowierzchni. Jest to możliwe dzięki rezygnacji z jawnej reprezentacji hiperpowierzchni (explicit) kosztem reprezentacji implicit (co oznacza, że hiperpowierzchnię definiujemy jako poziomicę funkcji skalarnej zdefiniowanej we wszystkich punktach przestrzeni), gdzie funkcja ta reprezentowana jest poprzez zbiór swoich wartości w punktach węzłowych siatki kartezjańskiej zdefiniowanej w interesującym nas obszarze przestrzeni.