Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Metoda składowych symetrycznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Metoda składowych symetrycznych - metoda analizy elektroenergetycznych układów trójfazowych za pomocą wektorów o zgodnej, odwrotnej i zerowej kolejności faz. Metoda składowych symetrycznych ułatwia, względem klasycznej metody, analizę układów w stanach awaryjnych (zwarcia międzyfazowe i doziemne, przerwy) oraz w analizie wirujących maszyn elektrycznych prądu sinusoidalnego w stanach ustalonych. Metodę można rozszerzyć do układów o większej liczbie faz.

[edytuj] Idea metody 0, 1, 2

Idea metody składowych symetrycznych polega na tym że stosując odpowiednie przekształcenie liniowe zastępujemy układ trzech wektorów niesymetrycznych przez trzy równoważne układy symetryczne. W rezultacie niesymetryczne źródło zasilania zastępujemy trzema symetrycznymi źródłami i stosując zasadę superpozycji dokonujemy obliczenia rozpływu prądów dla każdego układu symetrycznego napięć. Następnie nakładamy obliczone prądy wywołane działaniem każdego źródła niezależnie i otrzymujemy rozpływ wypadkowy. Rozkład układu niesymetrycznego może również dotyczyć prądów lub napięć na odbiorniku.

Niech dane trzy napięcia \underline{U}_{L1}\,, \underline{U}_{L2}\,, \underline{U}_{L3}\, tworzą układ niesymetryczny, to wektory składowych symetrycznych \underline{U}_{0}\,, \underline{U}_{1}\,, \underline{U}_{2}\, (odpowiednio zerowy, zgodny i przeciwny) wyznaczamy w następujący sposób:

\underline{U}_{0} = \frac{1}{3}(\underline{U}_{L1}+\underline{U}_{L2}+\underline{U}_{L3})
\underline{U}_{1} = \frac{1}{3}(\underline{U}_{L1}+a\underline{U}_{L2}+a^2\underline{U}_{L3})
\underline{U}_{2} = \frac{1}{3}(\underline{U}_{L1}+a^2\underline{U}_{L2}+a\underline{U}_{L3})

Jeżeli natomiast chcemy wyznaczyć wektory napięć \underline{U}_{L1}\,, \underline{U}_{L2}\,, \underline{U}_{L3}\, (czyli układ niesymetryczny napięć) mając dane wektory napięć składowych symetrycznych \underline{U}_{0}\,, \underline{U}_{1}\,, \underline{U}_{2}\, wykorzystujemy następujące zależności:

\underline{U}_{L1} = \underline{U}_{0}+\underline{U}_{1}+\underline{U}_{2}
\underline{U}_{L2} = \underline{U}_{0}+a^2\underline{U}_{1}+a\underline{U}_{2}
\underline{U}_{L2} = \underline{U}_{0}+a\underline{U}_{1}+a^2\underline{U}_{2}


a, a^2\, - operatory kątowe obrotu, odpowiednio równe:

a=e^{j\frac{2\pi}{3}}=-\frac{1}{2}+\frac{\sqrt3}{2}j
a^2=e^{j\frac{4\pi}{3}}=-\frac{1}{2}-\frac{\sqrt3}{2}j

Wektory \underline{U}_{0}\,, \underline{U}_{1}\,, \underline{U}_{2}\, nazywane są składowymi symetrycznymi odpowiednio zerową, zgodną i przeciwną.

[edytuj] Własności

W przypadku ogólnym rozważa się układy niesymetryczne w których występują wszystkie 3 składowe symetryczne. Istnieją jednak układy prądów i napięć niesymetrycznych, w których nie wszystkie składowe mogą występować. Gdy suma trzech wektorów układu niesymetrycznego prądów lub napięć równa jest zeru, to taki układ nie może zawierać składowych zerowych. Warunek ten spełniają prądy u układach trójprzewodowych oraz napięcia międzyfazowe w układach trój- i czteroprzewodowych.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Metoda_składowych_symetrycznych&oldid=30764707
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty