Mięta długolistna

Mięta długolistna
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	Euphyllophyta
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	astrowe
Rząd	jasnotowce
Rodzina	jasnotowate
Rodzaj	mięta
Gatunek	mięta długolistna
Nazwa systematyczna
Mentha longifolia (L.) Hudson
Synonimy
M. spicata ssp. longifolia. (L.) T. Tacik
Systematyka w Wikispecies
Zdjęcia i grafiki w Commons

Mięta długolistna (Mentha longifolia) – gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w stanie dzikim w Afryce, południowej i środkowej Europie, w Azji. W Polsce pospolicie na całym obszarze. Kenofit.

Morfologia

Pokrój

Roślina wieloletnia o mało przyjemnym zapachu. Osiąga 30-100 cm wysokości. Jest owłosiona włoskami prostymi, lub co najwyżej słabo tylko zagiętymi.

Łodyga

Wzniesiona, luźno lub gęsto owłosiona, u nasady z podziemnymi rozłogami.

Liście

Podługowato-lancetowate lub jajowate, ostro piłkowane, 5-10 cm długości, różnie owłosione, ale przeważnie pod spodem filcowane. Nerwacja słabo wystająca.

Kwiaty

Różowe lub czerwonawoliliowe w kłosokształtnych kwiatostanach, o długości od 3 do 10 cm. Podczas owocowania dzwonkjowaty kielich jest górą przewężony.

Biologia i ekologia

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września. Siedlisko: wilgotne łąki, brzegi cieków wodnych, rowy, wilgotne pola i polne drogi. Rośnie przede wszystkim na glebach zawierających wapń i azot. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ch/O/All. Agropyro-Rumicion crispi i Ass. Mentho longifoliae-Juncetum oraz gatunek charakterystyczny i wyróżniający dla Ass. Filipendulo-Menthetum longifoliae.

Bibliografia

1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.