| Mianseryna | |||||||||||||
|
|
|||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C18H20N2 | ||||||||||||
| Masa molowa | 264,37 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | 24219-97-4 | ||||||||||||
| PubChem | 4184[1] | ||||||||||||
|
|||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||
| Podobne związki | mirtazapina | ||||||||||||
| Klasyfikacja | |||||||||||||
| Stosowanie w ciąży | kategoria C | ||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Mianseryna – organiczny związek chemiczny, pochodna piperazynoazepiny. Stosowana jako lek psychotropowy w leczeniu depresji. Należy do czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, do grupy NaSSA wraz z mirtazapiną.
Inne działania mianseryny to działanie oreksjogenne (zwiększające apetyt), uspokajające, poprawiające jakość snu, przeciwwymiotne, przeciwlękowe.
Spis treści |
Mianseryna jest antagonistą presynaptycznych receptorów adrenergicznych α1 i α2. Powoduje zwiększone wydzielanie noradrenaliny, dopaminy, serotoniny i acetylocholiny w różnych miejscach mózgu, do pewnego więc stopnia może działać nootropowo. Działa antagonistycznie na tak obwodowe jak i ośrodkowe receptory H1. Jest potężnym antagonistą receptorów 5-HT2A, 5-HT2C (co skutkuje zwiększeniem apetytu i obniżeniem ciepłoty ciała, jak również zmniejszeniem lęku), 5-HT3 (skutkuje działaniem przeciwwymiotnym, słabszym jednak niż owo wykazywane przez mirtazapinę), 5-HT1D, 5-HT6, 5-HT7. Nie wykazuje natomiast klinicznie zauważalnego działania cholinolitycznego.
Indywidualne, dawki należy zwiększać stopniowo.
Zakres dawek zwykle 30 – 90 mg/dobę, dawka maksymalna 200 mg.
Często też, podobnie jak ma to miejsce w przypadku terapii mirtazapiną, pacjenci zgłaszają nienormalne wyraziste sny (ale nie koszmary), co nie jest zazwyczaj objawem uciążliwym. Ma to niewątpliwie związek z jednoczesnym ujemnym wpływem serotoninergicznym i histaminergicznym oraz dodatnim noradrenergicznym.
Mianseryna podawana nicieniowi Caenorhabditis elegans, w warunkach restrykcji kalorycznej, wydłuża długość życia nawet o 30%, prawdopodobnie poprzez modulację jego receptorów serotoniny[3]. Natomiast w warunkach swobodnego dostępu do pokarmu powoduje ona u tych zwierząt otyłość, co może faktycznie skrócić przewidywaną długość życia[4].
Nazwy preparatów handlowych mianseryny dostępne w Polsce: