Przestrzeń probabilistyczna – w teorii prawdopodobieństwa struktura umożliwiająca modelowanie doświadczenia losowego poprzez wskazanie zdarzeń losowych i przypisanie im w sensowny sposób prawdopodobieństwa; układ
składający się z niepustego zbioru
nazywanego przestrzenią zdarzeń elementarnych, określonego na nim σ-ciała
nazywanego przestrzenią zdarzeń losowych oraz określonej na
(dodatniej) miary
spełniającej
(
) i nazywanej miarą probabilistyczną bądź prawdopodobieństwem; w teorii miary tego rodzaju miary określa się jako unormowane.
Powszechnie dziś stosowana definicja prawdopodobieństwa przytoczona we wstępie została sformułowana po raz pierwszy w 1933 roku przez Andrieja Kołmogorowa w postaci aksjomatów teorii prawdopodobieństwa, nazywanych też aksjomatami Kołmogorowa; charakteryzują one funkcję
o wartościach rzeczywistych określonej na ustalonej przestrzeni mierzalnej
jako prawdopodobieństwo:



Warunki pierwszy i trzeci gwarantują, iż funkcja
jest miarą, podczas gdy drugi czyni z niej miarę probabilistyczną. Przestrzeń mierzalną
z miarą probabilistyczną
czyli układ
nazywa się przestrzenią probabilistyczną.
Wprost z drugiego aksjomatu wynika, że prawdopodobieństwo jest miarą skończoną; niech
wówczas wprost z aksjomatów Kołmogorowa wynikają również następujące własności:






Jeśli
jest zbiorem skończonym, to zwykle przyjmuje się, że
jest rodziną wszystkich podzbiorów
zbioru
a funkcja
dana jest wzorem

gdzie
oznacza moc zbioru
przestrzeni probabilistycznej
odpowiada tzw. klasyczna definicja prawdopodobieństwa[1].
Jeśli
jest przedziałem jednostkowym
a rodzina
jest σ-ciałem
mierzalnych w sensie Lebesgue'a podzbiorów tego przedziału, zaś
jest miarą Lebesgue'a
określoną na tym σ-ciele, to przestrzeń probabilistyczna
realizuje tzw. geometryczną definicję prawdopodobieństwa – w ogólności modelem geometrycznym danego doświadczenia jest σ-ciało podzbiorów mierzalnych ustalonego zbioru skończonej miary pełniącego rolę przestrzeni zdarzeń elementarnych; prawdopodobieństwem zdarzenia jest iloraz miary danego podzbioru przez miarę przestrzeni.
Niech
będzie pewną przestrzenią probabilistyczną (np. jedną z powyższych), a
będzie zmienną losową (tzn. rzeczywistą funkcją mierzalną). Jeżeli
jest rozkładem prawdopodobieństwa (tzn. miarą obrazową)
tj.

gdzie
oznacza σ-ciało podzbiorów borelowskich na
to
jest miarą probabilistyczną, wobec czego
również jest przestrzenią probabilistyczną.
Oprócz wymienionych wyżej do ważnych przykładów miar probabilistycznych można zaliczyć miarę Dieudonnégo, miarę Diraca i standardową miarę Gaussa.
oraz
a ponadto wszystkie zdarzenia elementarne mają równe prawdopodobieństwo, czyli
dla
(są to „założenia” definicji klasycznej). Korzystając z II i III aksjomatu prawdopodobieństwa dowodzi się ciągu równości

Analogicznie jak w przypadku zbioru
dowodzi się, że
o ile
stąd wynika już, że
czyli 