Miastko (kaszb. Miastkò, niem. Rummelsburg, ros. i ukr. Мястко) – miasto w woj. pomorskim, w południowo-zachodniej części powiatu bytowskiego, położone na Pomorzu Zachodnim, nad rzeką Studnicą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miastko.
Według danych z 30 czerwca 2009 r. Miastko miało 10 841 mieszkańców[1].
W miejscowości działał Zakład Rybacki Miastko wchodzący w skład Państwowego Gospodarstwa Rybackiego Słupsk[2].
Miastko leży na Pojezierzu Bytowskim, nad rzeką Studnicą (będącą lewym dopływem Wieprzy). Mimo że miasto znajduje się w woj. pomorskim, historycznie należy do Pomorza Zachodniego[3]. W latach 1945-1946 miasto administracyjnie należało do woj. gdańskiego, w latach 1946-1950 do woj. szczecińskiego, w latach 1950-1975 do woj. koszalińskiego, a w latach 1975-1998 do woj. słupskiego.
Miastko położone jest 220 km na północny wschód od Szczecina, 63 km na południe od Koszalina, 45 km na zachód od Bytowa, 130 km na zachód od Gdańska.
Według danych z 1 stycznia 2009 r. powierzchnia miasta wynosi 5,68 km²[4].
[edytuj] Warunki naturalne
W okolicach Miastka, przy źródłach rzeki Studnicy, znajduje się źródło wody głębinowej – Hammer[potrzebne źródło].
|
|
Ta sekcja od 2009-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Dane historyczne |
| Rok |
Ludność |
Zm., % |
| 1605 |
140 |
– |
| 1717 |
208 |
48,6% |
| 1740 |
968 |
365,4% |
| 1784 |
1264 |
30,6% |
| 1817 |
1690 |
33,7% |
| 1857 |
3209 |
89,9% |
| 1871 |
4707 |
46,7% |
| 1875 |
4814 |
2,3% |
| 1880 |
5304 |
10,2% |
| 1890 |
5080 |
–4,2% |
| 1900 |
5335 |
5% |
| 1905 |
5453 |
2,2% |
| 1925 |
6682 |
22,5% |
| 1933 |
7687 |
15% |
| 1939 |
8516 |
10,8% |
| 1955 |
5000 |
–41,3% |
| 1961 |
5700 |
14% |
| 1970 |
8136 |
42,7% |
| 1975 |
9800 |
20,5% |
| 1987 |
11 658 |
19% |
| 2002 |
11 976 |
2,7% |
| 2003 |
11 100 |
–7,3% |
| 2007 |
10 883 |
–2% |
dane z XVII-XVIII w. – Zarys historii Miastka[5]
dane 1817-1925 – Der Kreis Rummelsburg[6]
dane 1933 – Volkszählung 1933[7]
dane 1939 – Volkszählung 1939[8]
dane powojenne – GUS |
Miastko było starym osiedlem słowiańskim. Pierwsze wzmianki o miejscowości, określanej wówczas zarówno jako "miasteczko", jak i "wieś", pochodzą z dokumentów z lat 1335, 1368, 1478, 1496 i 1506. Miastko było wówczas własnością lenną niemieckiej rodziny von Massow. W latach 1616-1617 mieszkańcy wszczęli bunt przeciw Massowom. Zamieszki w Miastku trwały właściwie do wybuchu wojny trzydziestoletniej. Wymiernym efektem buntu było otrzymanie w 1617 r. po raz pierwszy przez Miastko praw miejskich. W latach 1628 (podczas wycofywania się stacjonującej przez rok w mieście armii cesarskiej) i 1657 (podczas najazdu wojsk polskich w ramach wojny polsko-szwedzkiej) dwa pożary zniszczyły ponad 1/3 budynków w mieście, zaś 26 czerwca 1719 r. trzecia pożoga zniszczyła miasto właściwie w całości (pozostają jedynie dwa ocalałe budynki). Od 1637 roku Miastko należało do Szwecji, a od 1657 r. do Brandenburgii. Mimo nadania praw miejskich rodzina von Massow w dalszym ciągu traktowała Miastko jako swoją własność, dalsze spory spowodowały nawet interwencję króla Fryderyka Wilhelma I w 1721 r. Spór został jednak ostatecznie zakończony wyrokiem sądu nadwornego w Koszalinie (1781). Po raz pierwszy w historii siedzibą powiatu zostało Miastko w 1843 r.
Od połowy XVIII w. datuje się w Miastku gwałtowny rozwój przemysłu – głównie włókienniczego (będącego kontynuacją miasteckich tradycji sukienniczych) i drzewnego. W 1840 r. otworzono pierwszy w mieście młyn parowy. W 1878 r. przez miasto przebiegła pierwsza linia kolejowa, a w 1909 r. – druga. Do wybuchu II wojny światowej w Miastku funkcjonowały cztery zakłady włókiennicze i jeden zakład drzewny.
26 sierpnia 1939 r. ogłoszono w Miastku stan wojenny. Miastko przetrwało wojnę bez większych zniszczeń, ale zdobyte 3 marca 1945 r. przez żołnierzy radzieckich[9] doznało z ich ręki zniszczeń sięgających 70% istniejących w mieście budowli. Już 14 marca 1945 r. utworzono powiat miastecki. Reforma z 1946 r. umieściła Miastko w województwie szczecińskim, z kolei w 1950 r. powiat miastecki znalazł się województwie koszalińskim. Następna reforma administracyjna w 1975 r. zniosła podział na powiaty i umieściła Miastko w województwie słupskim. Rok 1998 przyniósł w Miastku powstanie Społecznego Komitetu Obrony Powiatu Miasteckiego i wielkie protesty, mimo których po kolejnej reformie w 1999 r. Miastko pozostało jedynie gminą i znalazło się w powiecie bytowskim.
W 2009 r. rozpoczęto w Miastku emisję dukatów lokalnych, które nazwano rummelami.
Niemiecka nazwa Miastka – Rummelsburg, jak głosi legenda, pochodzi od imienia pomorskiego rozbójnika Rummela, grasującego w dawnych czasach w okolicach dzisiejszego Miastka. Rodzina von Massow miała zaoferować Rummelowi na własność taki obszar ziemi, jaki zdoła od wschodu do zachodu słońca przejechać konno, o ile rozbójnik zaprzestanie swej działalności. Na ziemiach przekazanych Rummelowi miał powstać Rummelsburg, czyli Miastko.
Polska nazwa miasta nawiązuje do użytego 25 listopada 1506 przez Bogusława X określenia Stedken czyli miasteczko[10]. Polska nazwa Miastko używana była przez polskich kartografów i źródła encyklopedyczne. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z 7 maja 1946 ustaliło dla pomorskiego miasta o dotychczasowej nazwie (niemieckiej) Rummelsburg, nazwę Miastko z "przypadkiem II - 'Miastka' i przymiotnikiem 'miastecki' "[11].
Herb Miastka wywodzi się z herbu jego dawnych właścicieli – rodziny von Massow. W herbie Miastka widnieje czerwona falista wstęga na srebrnym tle, zaś w herbie rodziny von Massow widoczne są dwie czerwone poprzeczne belki na srebrnej tarczy. Na przestrzeni wieków falista belka została przemieszczona w dół, by stworzyć miejsce dla dodatkowego motywu – pomorskiego Gryfa, ukazanego tylko częściowo (górna część), który trzyma kosę, aby podkreślić typowo rolniczy charakter regionu Miastka.
Na przestrzeni wieków herb ulegał częstym zmianom. W XVII w. miasto wprowadziło w pieczęci pruskiego orła. W końcu XIX w. nowe pieczęcie miejskie mają raz tarczę z poprzecznym strumieniem, raz z rosnącym gryfem. Zarząd miasta Rummelsburg posiadał do wybuchu II wojny światowej owalną pieczęć z rosnącym gryfem nad tarczą. Herb powiatu Rummelsburg został zaprojektowany przez prof. Otto Huppa z Monachium i zatwierdzony dekretem pruskiego ministra państwowego w dniu 5 marca 1932 r. W obrazie tym na srebrnym tle czerwony gryf trzyma w szponach niebieską kosę osadzoną w żółtej rękojeści.
[edytuj] Ważne wydarzenia
[edytuj] Architektura
Kościół NMP Wspomożenia Wiernych
-
Osobny artykuł: Browar w Miastku.
Lista zabytków rejestrowanych (chronionych prawem):
Lista obiektów o walorach historycznych:
- cerkiew greckokatolicka pw. św. Włodzimierza i Olgi, przy dzisiejszej ul. Rybackiej – wybudowany w 1905 r. dom, adaptowany w latach 80. XX w. na świątynię greckokatolicką
- kamienice przy dzisiejszych ulicach Armii Krajowej (kamieniczki z początku XX w.), Dworcowej (kamieniczki z lat 1923-24), Kazimierza Wielkiego (Dom Pomorski – były hotel, dom nr 2 z początku XX w., dom nr 28 szachulcowo-murowany z końca XIX w.), Koszalińskiej (kamieniczki z secesyjnymi elewacjami z początku XX w.) i Słowackiego (kamieniczki z XIX w.)
- wzniesiony tuż przed I wojną światową neogotycki budynek sądu z czerwonej cegły, połączony z Państwową Szkołą Muzyczną pierwszego stopnia im. Fryderyka Chopina (dzisiejsza ul. Armii Krajowej)
- budynek poczty z początku XX w. (dzisiejsza ul. Armii Krajowej)
- budynek Komendy Rejonowej Policji – neogotycki budynek z czerwonej cegły, w czasach socjalizmu mieściła się w nim siedziba Miejskiej Rady Narodowej i K.P. MO, a przed II wojną światową znajdował się tu Urząd Skarbowy i Celny
- neogotycki ceglany budynek dworca kolejowego z 1904 r. przy dzisiejszej ulicy Dworcowej
- kolejowa stacja wodna z 1900 r.
- wieża ciśnień na "Zatorzu"
- budynek Przedszkola nr 1 – otynkowany budynek szachulcowy z XVIII w.
- budynek Szkoły Podstawowej nr 1 – w okresie międzywojennym była tu Szkoła Miejska – podstawowa i średnia
- budynek Zespołu Szkół Ogólnokształcących – budynek dawnej Królewskiej Szkoły Tkackiej, gdzie w latach 1814-1873 kształcili się sukiennicy; w latach 1876-1920 mieścił się tu Zakład Przygotowujący do Stanu Nauczycielskiego; po II wojnie światowej w budynku rozpoczęło swoją działalność liceum ogólnokształcące; w latach 70. XX wieku dokonano modernizacji siedziby liceum – w ramach Społecznego Funduszu Budowy Szkół i Internatów dobudowano jedno piętro i salę gimnastyczną wraz z zapleczem
- okazały budynek starego młyna gospodarczego z początku XX w.
- Fabryka sukiennicza Ludwiga Ferdynanda Klatta – przy dzisiejszej ul. Fabrycznej. Założona w 1856 r.[14]. W budynkach fabrycznych od roku 1962 działała Fabryka Rękawiczek i Odzieży Skórzanej. Później znajdowała się tam prywatna fabryka konfekcji skórzanej do 2008 roku.
- Fabryki sukiennicza Meschkego założona została w 1866 r. Budynek umiejscowiony był na zakręcie dzisiejszej ulicy Bolesława Chrobrego. Po II wojnie światowej wyposażenie fabryki Meschkego wywieziono w głąb ZSRR jako trofeum wojenne, a w budynkach umieszczono fabrykę mebli. Na początku XXI wieku zabytkowe zabudowania zostały zburzone[14]
- Fabryka sukiennicza Neumanna – pozostałości po kompleksie budynków na dzisiejszej ul. Zielonej po byłej fabryce sukienniczej Neumanna; fabrykę sukienniczą Neumanna założono w 1845 r. (była to już trzecia fabryka, jaką w owych czasach posiadało Miastko); fabryka spłonęła latem 1945 roku[14]
- 5-metrowy cokół pomnika w parku przed Urzędem Miasta i Gminy – po I wojnie światowej na cokole stał odsłonięty w 1926 r. pomnik upamiętniający poległych żołnierzy autorstwa Emila Cauera Młodszego przedstawiający rycerza w zakonnym płaszczu[15]. W latach 60. XX w. decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej sylwetkę rycerza usunięto z cokołu, a w jej miejsce umieszczono piastowskiego orła białego, zaś u podstawy cokołu – tablicę upamiętniającą "wyzwoleńczą" Armię Czerwoną z napisem: Chwała wyzwolicielom Ziemi Miasteckiej 3 III 1945. Na początku lat 90. XX w. tablicę pokryto tynkiem. W 2010 w ramach rewitalizacji parku cokół zdemontowano.
- cokół pomnika za kościołem NMP Wspomożenia Wiernych (od strony prezbiterium) – do końca II wojny światowej na cokole znajdowała się figura Otto von Bismarcka (świadectwem po dawnym pomniku są widoczne do dziś ślady po wyrytym na cokole napisie). Po wojnie na postumencie umieszczono figurę Chrystusa Króla.
[edytuj] Miastczanie
Ewa Gawryluk - urodzona w Miastku aktorka filmowa i teatralna
-
Od 2007 przyznawane są statuetki Miasteckiej Victorii dla osób zaangażowanych w życie miasta i gminy.
[edytuj] Podział administracyjny
Miastko dzieli się na 6 osiedli jako jednostki pomocnicze ponumerowane w kolejności od 1 do 6[16].
Zwyczajowo osiedla te mają nazwy potoczne:
- Osiedle Północ Osiedle nr 1 – osiedle położone w północnej części miasta przy drodze krajowej nr 21. Od północy i wschodu graniczy z Węgorzynkiem, od południa ze Śródmieściem, a od zachodu z Osiedlem Niepodległości. W znacznej części jest to osiedle domków jednorodzinnych. Częścią tej dzielnicy jest Osiedle Ceglane, które w rzeczywistości jest jedną z ulic miasta. W tej części Miastka znajduje się Szpital Powiatowy, przychodnie lekarskie i Stadion Miejski z boiskiem Orlik 2012, a także Lasek Słupski.
Ulice należące do osiedla: Bogusława X, Czereśniowa, Domowa, Fabryczna, Gościnna, Krótka, Łąkowa, Osiedle Ceglane, Owocowa, Przytulna, Rodzinna, Sadowa, Sąsiedzka, Słoneczna, Słupska, Sportowa, Stolarska, Wiśniowa, Ks. Gen. Wituckiego, Gen. Wybickiego.
- Osiedle Gdańskie Osiedle nr 2 – osiedle położone we wschodniej części miasta przy drodze krajowej nr 20 prowadzącej do stolicy województwa - Gdańska. Od wschodu graniczy z miejscowością Przęsin, na północy z Osiedlem Północ, na zachodzie ze Śródmieściem, a na południu z Pasieką. Na terenie osiedla znajduje się jednostka Państwowej Straży Pożarnej, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Przedszkole Miejskie nr 3 oraz filia Środowiskowego Domu Samopomocy z Kościerzyny. Atrakcją jest na pewno samolot MiG-17 przy ul. Długiej, który miastu podarował Mirosław Hermaszewski. W obrębie dzielnicy znajduje się tzw. Osiedle Marii Konopnickiej, gdzie główną zabudowę stanowią bloki mieszkalne z lat 80. XX w.
Ulice należące do osiedla: Długa, Konopnickiej, Konstytucji 3 Maja, Kowalska, Piastowska, Marsz. Piłsudskiego, Szewska.
- Śródmieście Osiedle nr 3 – najstarsza część Miastka, skupiająca wiele instytucji użytku publicznego. Śródmieście graniczy z Osiedlem Północ, od zachodu z Nowym Miastem, od południa z miejscowością Pasieka, od wschodu z Osiedlem Gdańskim. W centrum znajduje się zabytkowy kościół pw. NMP Wspomożycielki Wiernych, który położony jest przy dawnym Rynku (obecnie przebiega tędy droga krajowa). Oprócz wspomnianej fary, na wzgórzu (najwyższy punkt miasta) znajduje się cerkiew greckokatolicka pw. śś. Włodzimierza i Olgi. W tej dzielnicy mieszczą się ponadto: Urząd Miejski, Starostwo Powiatowe, Prokuratura Rejonowa, Sąd Rejonowy, Powiatowy Inspektorat Weterynarii, Zespół Szkół Ogólnokształcących, Szkoła Muzyczna, Szkoła Podstawowa nr 1 oraz Biblioteka Pedagogiczna. Znajduje się tutaj także Miejski Ośrodek Kultury, Młodzieżowy Dom Kultury, Kino "Grażyna", a także wiele restauracji, banków, sklepów i miejsc odpoczynku dla mieszkańców, szczególnie Park Miejski. Na terenie osiedla znajduje się stary cmentarz i pierwsze rondo im. dra nauk medycznych Czesława Dąbrowskiego. Przez Śródmieście przepływa rzeka Studnica. Na skraju miasta, w granicach dzielnicy znajduje się Ośrodek Sportu i Rekreacji.
Ulice zaliczane do osiedla: Armii Krajowej, Chopina, Chrobrego, Grunwaldzka, Kazimierza Wielkiego, Królowej Jadwigi, Mickiewicza, Plac Jana Pawła II, Pomorska, Rybacka, Słowackiego, Szkolna, Zielona.
- Osiedle Niepodległości Osiedle nr 4 – jedno z najmłodszych osiedli w mieście. Jego początki sięgają połowy lat 80. XX w. Pierwotnie nosiło nazwę 40-lecia PRL. Po upadku komunizmu zmieniono nazwę osiedla oraz wiele nazw ulic w całym mieście. Położone w centralno-północnej części miasta, graniczące od południa z Nowym Miastem, od północy z miejscowościami Węgorzynko i Łodzierz, od zachodu z Zatorzem, a od wschodu ze Śródmieściem. W zabudowie dominują bloki czteropiętrowe. Na osiedlu znajduje się także kilka domków jednorodzinnych. W tej części miasta znajduje się miasteckie Gimnazjum, dworzec PKP, ogródki działkowe, Biblioteka Publiczna oraz Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych – największa szkoła ponadgimnazjalna w mieście.
W skład osiedla wchodzą następujące ulice: Dworcowa, Młodzieżowa, Jaśminowa, Jeziorna, Koszalińska, Ogrodowa, Osiedle Niepodległości, Wrzosowa.
- Nowe Miasto Osiedle nr 5 – to położone w południowej części miasta osiedle Miastka. Od północy graniczy z Osiedlem Niepodległości, na zachodzie jego granicę wyznacza linia kolejowa Szczecinek – Słupsk, południowa granica jest również granicą miasta z miejscowością Pasieka, a na wschodzie graniczy z najstarszą częścią miasta – Śródmieściem. Miastko rozbudowało się pod koniec XIX w. i na początku XX w. kierunku zachodnim, ze względu na drogę w kierunku dworca kolejowego (obecnie ul. Dworcowa). Ta część miasta charakteryzuje się przemyślanymi miejskimi arteriami, gdzie siedzibę mają: Komisariat Policji, Powiatowy Urząd Pracy, przychodnia lekarska oraz Szkoła Podstawowa nr 2.
W tej części miasta znajduje się także ścieżka przyrodnicza Zielony Ruczaj. W czasach niemieckich rozpoczęto budowę nowego stadionu miejskiego, którą przerwał wybuch wojny. Obecnie znajduje się w tym miejscu plac rekreacyjny.
W skład osiedla wchodzą następujące ulice: Kujawska, Gen. Maczka, Małopolska, Podhalańska, Gen. Sikorskiego, Śląska, Wielkopolska.
- Zatorze Osiedle nr 6 – osiedle położone w zachodniej części miasta, którego naturalną granicą jest linia kolejowa Szczecinek – Słupsk. Zatorze graniczy z osiedlem Pasieka i miejscowością Łodzierz. Na terenie osiedla znajduje się wiele zakładów przemysłowych i budowlanych. Przy ul. Wieżowej mieści się kościół parafialny pw. Miłosierdzia Bożego.
Składa się z następujących ulic: Gawędy, Górna, Harcerska, Kaszubska, Kolejowa, Kwiatowa, Leśna, Pałucka, Podlaska, Polna, Przyjaciół, Skautów, Wieżowa.
Osiedle podmiejskie
- Pasieka część miejscowości Pasieka bezpośrednio przylegająca do miasta, połączona z Miastkiem infrastrukturą drogową i urbanistyczną. W przyszłości ma to być część Miastka, leżąca w jego granicach i zwana Osiedlem Wyzwolenia, na które składają się domki jednorodzinne.
Ulice należące do osiedla: Brzozowa, Cisowa, Jodłowa, Kaszubska, Klonowa, Lipowa, Sosnowa, Świerkowa, Wiązowa.
-
[edytuj] Komunikacja
Miastko stanowi ważny węzeł drogowy, przez miasto przebiegają:
Przez miasto przebiega także linia kolejowa
Kiedyś Miastko stanowiło węzeł kolejowy, lecz linia Bytów – Miastko została rozmontowana i w tej chwili przez Miastko przebiega tylko jedna linia kolejowa.
Według planów z 1941 r. w okolicach Miastka miała przebiegać autostrada (tzw. berlinka)[17] – miała mijać Miastko od południowego zachodu (w okolicach Miłocic do dziś są widoczne pozostałości prac ziemnych przy przecięciu planowanego szlaku autostrady z rzeką Czernicą) w kierunku północnego wschodu, gdzie w okolicach Brzeźna Szlacheckiego miała przecinać ówczesną granicę niemiecko-polską.
[edytuj] Instytucje
- Przedszkola:
- Przedszkole nr 1
- Przedszkole nr 3 im. Przyjaciół Stumilowego Lasu
- Szkoły podstawowe:
- Szkoła Podstawowa Nr 1 im. Mikołaja Kopernika
- Szkoła Podstawowa Nr 2 im. Bolesława Chrobrego
- Gimnazjum:
- Gimnazjum im. Jana Pawła II
- Szkoły ponadgimnazjalne:
- Zespół Szkół Ogólnokształcących im. Adama Mickiewicza, który prowadzi klasy o profilach: humanistyczno-medialnym, biologiczno-medycznym, matematyczno-fizyczno-informatycznym, językowym[18]
- Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych
- Szkoła muzyczna:
- Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia im. Fryderyka Chopina
- Szkoły da dorosłych prowadzone przez Prywatne Centrum Edukacyjne "Marmołowski":
- Zaoczne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych
- Zaoczne Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych
- Szkoła policealna prowadząca klasy o kierunkach: technik informatyk, technik administracji, technik rachunkowości[potrzebne źródło]
[edytuj] Wspólnoty religijne
Większość mieszkańców Miastka stanowią wierni Kościoła rzymskokatolickiego (parafie NMP Wspomożenia Wiernych i Miłosierdzia Bożego)[19]. Na terenie miasta działalność duszpasterską prowadzi także Kościół Zielonoświątkowy w RP[20] i Kościół greckokatolicki[19].
[edytuj] Samorząd lokalny
Administracja niemiecka
- burmistrz Miastka (Bürgermeister Rummelsburg i. Pom.)[21] :
- Brauer Cuno (1809-?)
- Johann Röhrich (1819-?)
- J. E. Kühne (1836-?)
- Doherr (1846-?)
- Viereck (1853-1862)
- Junge (1862-1870)
- Zillmer (1870-1902)
- Zieback (1902-1909)
- Marx (1909-1919)
- Paul Lutze (1919-1920)
- Dr Hermann Relius (1920-1932)
- Dr. Kratz (1932-1933)
- Bruno Motschall (1933-1937)
- Otto Heese (1937-1942)
- Karl Schwalm (1942-1943)
- Wilhelm Strehlow (1943-1945)
Administracja polska
- burmistrz Miastka:
- Adam Koziorowski (1945-?)[22]
- naczelnik miasta i gminy:
- burmistrz miasta i gminy:
- Henryk Szarbiewski (1990-1994)
- Mirosław Hapka (1994-1998)
- Jan Ponulak (1998-2002)[23]
- Roman Ramion (wybrany w 2002 - LiD, wybrany w 2006 - LiD, wybrany w 2010 - Komitet Wyborczy Wyborców Romana Ramiona), (od 2002)
Miastem partnerskim Miastka jest niemieckie Bad Fallingbostel[24][25]; umowę o partnerstwie miast podpisano 7 października 2000 r.
[edytuj] Media lokalne
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Stan w dniu 30 VI 2009 r.. „Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym”, 2009-11. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1734-6118.
- ↑ M.P. z 1985 r. Nr 7, poz. 60
- ↑ Pomorze Gdańskie zaczyna się 5 km na pd.-wsch.
- ↑ 2009 r.. „Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym”, 2009-08-20. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1505-5507.
- ↑ Jarosław Lemański: Zarys historii Miastka (Rummelsburga)
- ↑ Der Kreis Rummelsburg. Ein Heimatbuch. Pommerscher Buchversand, Hamburg 1979, s. 230.
- ↑ Wohnbevölkerung am Tag der Volkszählung am 16. Juni 1933, [w:] Der Kreis Rummelsburg. Ein Heimatbuch. Pommerscher Buchversand, Hamburg 1979, s. 594.
- ↑ Wohnbevölkerung am Tag der Volkszählung am 17. Mai 1939, [w:] Hans-Ulrich Kuchenbäcker (red.): Der Kreis Rummelsburg. Ein Schicksalsbuch. Pommerscher Zentralverband, Lübeck 1985, s. 357.
- ↑ Jarosław Lemański: Zdobycie Miastka
- ↑ [http:www.mgok.miastko.pl/historia.html Historia Miastka]. [dostęp 12 czerwca 2011].
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85, s. 2)
- ↑ [Głos Pomorza, nr 123/1980 z 31 maja-1 czerwca 1980r., s. 1]
- ↑ miastko24.pl
- ↑ 14,0 14,1 14,2 Hans Juergen Knaack: Sukiennictwo w Miastku
- ↑ Die Pommersche Zeitung. nr 46/2008, s. 8.
- ↑ Statut Gminy Miastko
- ↑ Fragmenty mapy topograficznej z lat 70., w skali 1:50 000, z zaznaczonymi nasypami berlinki w okolicach Miłocic i Słosinka
- ↑ Oferta Edukacyjna na rok szkolny 2010/2011 (pol.). Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Miastku. [dostęp 2010-03-01].
- ↑ 19,0 19,1 Parafie w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej
- ↑ Kościół Zielonoświątkowy w Miastku
- ↑ Stadt Rummelsburg i. Pom.
- ↑ Janusz Gawroński: Historia i kultura Ziemi Miasteckiej i okolic. Miastko: MGOK Miastko, 2012, s. 213. ISBN 987-83-61603-44-3.
- ↑ Jan Ponulak jako burmistrz Miastka
- ↑ Współpraca z krajami Unii Europejskiej
- ↑ Kronika kontaktów partnerskich
- ↑ Jarosław Lemański - Zarys historii Miastka (Rummelsburg) http://www.histor.republika.pl/plik/arty/Historia_Miastka.htm
- ↑ Bałtycka Biblioteka Cyfrowa
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Polska
Hasło Miastko w Wikisłowniku
