Michał Baliński

Michał Baliński (ur. 14 sierpnia 1794 w Terespolu koło Połocka, zm. 3 stycznia 1864 w Wilnie), polski historyk, pisarz, publicysta, działacz oświatowy, brat Stanisława Balińskiego. Ożenił się z Zofią Śniadecką, córką Jędrzeja Śniadeckiego. Miał z nią syna Jana Balińskiego, który był wybitnym polskim lekarzem psychiatrą.

Urodzony na Litwie studiował w Wilnie na tamtejszym uniwersytecie, gdzie w 1815 uzyskał tytuł magistra filozofii. Pierwsze swe prace publikował w "Dzienniku Wileńskim" i w założonym wraz z Joachimem Lelewelem "Tygodniku Wileńskim", którego od 1816 był także współredaktorem. Od 1817 członek Towarzystwa Szubrawców.

W 1818 wyjechał za granicę, po powrocie opublikował m.in. w "Dzienniku Wileńskim" "Opisanie Wiednia i Podróż do Szwajcarii Saskiej".

W 1836 otrzymał urząd w warszawskim wydziale oświaty; w Warszawie uczestniczył w 1841 w założeniu "Bibljoteki Warszawskiej", w której od tej pory często publikował swoje artykuły. W 1847 złożył urząd i wrócił na Litwę. Dwukrotnie wybrano go kuratorem honorowym gimnazjum i instytutu szlacheckiego w Wilnie, a potem wiceprezesa Wileńskiej Komisji Archeologicznej.

Współautor wraz z Tymoteuszem Lipińskim Starożytnej Polski.

Twórczość

• Rys życia Jana Śniadeckiego : (wyjątek z Kuryera Lit.) (1830)
• Wspomnienia o Janie Śniadeckim (1830)
• Opisanie statystyczne miasta Wilna (1835)
• Historya miasta Wilna Tom 1 (1836) Tom 2 (1836)
• Pamiętniki o królowej Barbarze, żonie Zygmunta Augusta Tom 1 (1837) Tom 2 (1840)
• Fundacya zakonu i kościoła XX. Kapucynów w Warszawie (1840)
• Wspomnienie jednego dnia wędrówki po kraju (1841)
• Historya polska (1844)
• Starożytna Polska pod względem historycznym, jeograficznym i statystycznym opisana Tom 1 (1843) Tom 2 Czesc 1 (1844) Tom 2 Czesc 2 (1845) Tom 3 (1846)
• Studia historyczne Michała Balińskiego (1856)
• Pamiętniki historyczne do wyjaśnienia spraw publicznych w Polsce XVII wieku posługujące, w dziennikach domowych Obuchowiczów i Cedrowskiego pozostałe (1859)
• Dawna Akademia Wileńska : próba jéj historyi : od założenia w roku 1579 do ostatecznego jéj przekształcenia w roku 1803 (1862)

Bibliografia

• Andrzej Wojtkowski, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 240–242.  Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304034840
• M. Krajewski, Dobrzyński słownik biograficzny, Włocławek 2002, s. 64-65.