Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Michał I Hohenzollern-Sigmaringen |
|
 |
|
| Król Rumunii | |
| Okres panowania | od 1927 do 1930 |
| Poprzednik | Ferdynand I |
| Następca | Karol II |
| Król Rumunii | |
| Okres panowania | od 1940 do 1947 |
| Poprzednik | Karol II |
| Następca | republika |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | 25 października 1921 w Sinaia |
| Ojciec | Karol II |
| Matka | Helena, księżniczka grecka i duńska |
| Odznaczenia | |
   |
|
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Michał I, Michał I von Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 25 października 1921 w Sinai) – ostatni król Rumunii w latach 1927–1930 i 1940–1947. Syn Karola II i księżnej Heleny, pochodzi z dynastii Hohenzollern-Sigmaringen. Był następcą Ferdynanda I. W sierpniu 1944 przeprowadził obalenie dyktatury Iona Antonescu. W grudniu 1947 pod naciskiem ZSRR abdykował i emigrował do Szwajcarii.
Spis treści |
20 lipca 1927, małoletni Michał I objął tron po śmierci króla Ferdynanda. 8 czerwca 1930 jednak z inicjatywy grupy polityków niezadowolonych z regencji, do kraju powrócił ojciec Michała I - Karol II. 10 lat później (6 września) rząd marszałka Iona Antonescu poprzez zamach stanu, odsunął od władzy Karola II i ponownie proklamował królem Michała (19-letniego). W 1937 odznaczony Orderem Orła Białego.[1]
W sierpniu 1944 siły sowieckie zaczęły zbliżać się do wschodniej granicy Rumunii, i wtedy Michał I przy pomocy polityków popierających Aliantów przeprowadził zamach stanu wobec rządu gen. Antonescu, którego aresztowano i natychmiast wydano Sowietom. Następnie Michał wypowiedział wojnę Niemcom i zadeklarował pomoc Aliantom. Dlatego właśnie pod koniec wojny Michał I został odznaczony przez prezydenta USA Harry'ego Trumana orderem Legion of Merit najwyższego stopnia (Chief Commander).
W marcu 1945 nacisk ZSRR (osobisty przyjazd do Bukaresztu Andrieja Wyszynskiego) zmusił Michała do powołania rządu Petru Grozy, zdominowanego faktycznie przez Rumuńską Partię Komunistyczną (PCR). W lipcu tego samego roku, Józef Stalin nadał Michałowi Sowiecki Order Zwycięstwa za osobistą odwagę, jaką wykazał się król w trakcie obalenia Antonescu, za zaprzestanie wojny przeciwko wojskom sprzymierzonym i za wydanie rozkazu wstrzymania ognia. Od sierpnia 1945 do stycznia 1946 miał miejsce tzw. strajk królewski – Michał podjął bezskuteczną próbę przeciwstawienia się komunistycznemu rządowi Petra Grozy - odmawiając podpisywania dekretów.
30 grudnia 1947 król Michał I został zmuszony do abdykacji, a 3 stycznia 1948 - do emigracji. Jest ostatnim żyjącym kawalerem Orderu Zwycięstwa.
W listopadzie 1947, Michał wyjechał do Londynu na ślub królowej Elżbiety II i tam poznał księżniczkę Annę Parmeńską, swoją przyszłą żonę. Nie uzyskali papieskiej dyspensy i dlatego pobrali się w obrządku prawosławnym, 10 czerwca 1948 w Atenach. Ślub ten uważany był za nieważny przez Kościół katolicki, dlatego 9 listopada 1966 w Monaco, para wzięła ślub w obrządku katolickim. Doczekali się razem 5 córek:
W 1992 nowy rząd Rumunii zezwolił Michałowi I na przyjazd do Rumunii, jednak przestraszony jego entuzjastycznym przyjęciem (ponad milion mieszkańców Bukaresztu wyszło na ulice, aby zobaczyć króla), zabronił mu wstępu do kraju na kolejne 5 lat. W 1997 nowym prezydentem Rumunii został Emil Constantinescu i powtórnie przyznał Michałowi I rumuńskie obywatelstwo.
| Poprzednik Ferdynand I |
 |
król Rumunii 1927-1930 |
|
Następca Karol II |
| Poprzednik Karol II |
|
król Rumunii 1940-1947 |
|
Następca Republika prezydent Mihail Sadoveanu |
