| Michał Kaczorowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 września 1897 Częstochowa |
| Data i miejsce śmierci | 15 marca 1975 Warszawa |
| Poseł na Sejm Ustawodawczy | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 4 lutego 1947 do 4 sierpnia 1952 |
| Minister odbudowy | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 8 lutego 1947 do 1 kwietnia 1949 |
| Następca | Marian Spychalski |
Michał Kaczorowski (ur. 27 września 1897 w Częstochowie, zm. 15 marca 1975 w Warszawie) – polski ekonomista i polityk.
Studiował na UW. Był specjalistą w dziedzinie planowania przestrzennego i budownictwa. Podczas II wojny światowej był wykładowcą na Tajnej Wszechnicy Polskiej. Od 1947 był prof. Wydziału Architektury PW.
Był uczestnikiem powstań śląskich.
Był wiceprzewodniczącym Komisji Planowania Regionalnego Warszawy i współorganizatorem Towarzystwa Osiedli Robotniczych.
Do 1939 pracował jako urzędnik w ministerstwie skarbu. W 1939 uczestniczył w obronie Warszawy, a następnie – do 1944 – był członkiem Konspiracyjnej Komisji Urbanistycznej. Był pracownikiem Biura Planu Regionalnego i Biura Planu Krajowego.
W 1944 był kierownikiem Biura Planowania i Odbudowy przy PKWN w Lublinie. Od 24 maja 1945 do 1 kwietnia 1949 był ministrem odbudowy kraju w rządach Edwarda Osóbki-Morawskiego i Józefa Cyrankiewicza.
W 1948 był inicjatorem utworzenia Instytutu Budownictwa Mieszkaniowego, a w latach 1949–1971 był jego dyrektorem. Od 1955 do 1959 był również dyrektorem Instytutu Urbanistyki i Architektury.
Od 1945 do 1947 był posłem do KRN, a w latach 1947–1952 był posłem na Sejm Ustawodawczy.
Należał do PPS, w latach 1945–1948 był we władzach partii. Od 1948 należał do PZPR.
Michał Kaczorowski zmarł 15 marca 1975 i został pochowany na warszawskich Powązkach.
Prof. Michał Kaczorowski był autorem licznych prac z zakresu zagadnień mieszkaniowych, polityki terenowej, odbudowy i planowania miast w tym Warszawy i jej rejonu.
|
||||||||||
|
||||||||||