| Michał Kamiński | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 marca 1972 Warszawa |
| Rzecznik prasowy Prezydenta RP | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 23 lipca 2007 do 16 kwietnia 2009 |
| Poprzednik | Maciej Łopiński |
| Poseł do PE VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | Polska Jest Najważniejsza |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 |
| Odznaczenia | |
Michał Tomasz Kamiński (ur. 28 marca 1972 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm III i IV kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego, były rzecznik prasowy prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Spis treści |
Ukończył w 2008 studia licencjackie w Wyższej Szkole Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie.
Działał w Narodowym Odrodzeniu Polski, następnie został członkiem-założycielem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i asystentem szefa tej partii, Wiesława Chrzanowskiego. Drukował artykuły w periodyku "Młodzież Narodowa". Był dziennikarzem radiowym i prasowym oraz dyrektorem rozgłośni radiowych w Bydgoszczy i Łomży. Podczas wyborów prezydenckich w 1995 został rzecznikiem prasowym komitetu wyborczego Hanny Gronkiewicz-Waltz.
W 1997 wybrano go z województwa łomżyńskiego z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność na posła III kadencji. Do 2001 należał do ZChN, w latach 1996–2000 był rzecznikiem prasowym tej partii. Później działał w Przymierzu Prawicy (2001–2002). W 2002 został członkiem Prawa i Sprawiedliwości, zasiadał we władzach krajowych tego ugrupowania. W 2001 uzyskał po raz drugi mandat poselski z listy PiS w okręgu białostockim. W Sejmie był członkiem Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Spraw Zagranicznych. W 1999 w jednej z dziennikarskich ankiet wybrano go najlepszym mówcą parlamentu.
W 1999 udał się razem z Markiem Jurkiem i Tomaszem Wołkiem do Wielkiej Brytanii, by spotkać się z osadzonym w areszcie domowym generałem Augusto Pinochetem[1]. W czasie wyjazdu wręczył generałowi pamiątkowy ryngraf z Matką Boską.
Od 20 lipca 2004 do 6 sierpnia 2007 sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego z Warszawy. Od 23 lipca 2007 do 16 kwietnia 2009 był sekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP, odpowiedzialnym za politykę medialną. W 2009 po raz drugi został wybrany na deputowanego do PE[2].
Był kandydatem Europejskich Konserwatystów i Reformatów na jednego z 14 wiceprzewodniczących PE VII kadencji. Do wyborów stanął także Edward McMillan-Scott z tej samej frakcji, w głosowaniu Michał Kamiński przegrał, otrzymując najmniejsze poparcie spośród wszystkich kandydatów[3]. Został jednocześnie przewodniczącym frakcji ECR, po rezygnacji jednego z torysów. Wkrótce po tej nominacji w mediach brytyjskich pojawiły się opinie określające go mianem homofoba i rasisty, powołujące się na działalność Michała Kamińskiego w Narodowym Odrodzeniu Polski, wspieranie Augusto Pinocheta, przypominane wypowiedzi dotyczące sprawy pogromu w Jedwabnem i organizacji homoseksualistów[4][5][6].
W listopadzie 2010 wystąpił z PiS[7]. W związku z jego uczestnictwem w nowym projekcie Polska Jest Najważniejsza zrezygnował z kierowania frakcją Europejskich Konserwatystów i Reformatorów w europarlamencie[8].
Ma żonę Annę i dwie córki, Antoninę i Anastazję.