| Michał Klepacz | |
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 23 lipca 1893 Warszawa |
| Data śmierci | 27 stycznia 1967 |
| biskup diecezjalny łódzki | |
| Okres sprawowania | 1947–1967 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 2 czerwca 1916 |
| Nominacja biskupia | 20 grudnia 1946 |
| Sakra biskupia | 13 kwietnia 1947 |
Michał Klepacz (ur. 23 lipca 1893 w Warszawie, zm. 27 stycznia 1967) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny łódzki w latach 1947–1967.
2 czerwca 1916 został wyświęcony na księdza przez biskupa Jana Cieplaka w Petersburgu. Aresztowany i więziony przez Niemców w latach 1942–1944. Profesor seminarium duchownego w Wilnie i Białymstoku w latach 1944–1946.
Prekonizowany na stolicę biskupią w Łodzi 20 grudnia 1946. Kanonicznie objął rządy nad diecezją łódzką 2 marca 1947, konsekrowany 13 kwietnia 1947 w kościele farnym w Białymstoku przez kardynała Augusta Hlonda, prymasa Polski. 20 kwietnia 1947 odbył ingres do katedry łódzkiej.
28 września 1953, trzy dni po aresztowaniu przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego prymasa Stefana Wyszyńskiego, przejął na żądanie władz PRL przewodnictwo Konferencji Episkopatu Polski.
Na mocy jego decyzji w 1964 powstało w Łodzi Duszpasterstwo Akademickie „Węzeł”.
|
||||||||