Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Michał Przysiężny | |
 |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejsce zamieszkania | Wrocław |
| Data i miejsce urodzenia | 16 lutego 1984 Głogów |
| Wzrost | 185 cm |
| Masa ciała | 83 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 2001 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 76 (15 listopada 2010) |
| Australian Open | 1R (2011) |
| Roland Garros | 1R (2010) |
| Wimbledon | 2R (2010) |
| US Open | 1R (2007, 2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 171 (5 marca 2007) |
Michał Przysiężny (ur. 16 lutego 1984 w Głogowie) – polski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.
Karierę rozpoczął w klubie KKT Wrocław. W 2000 wraz z Adamem Chadajem i Pawłem Diłajem wywalczył IV miejsce w Drużynowych Mistrzostwach Świata Kadetów. W 2002 osiągnął półfinał juniorskiego turnieju deblowego na kortach Rolanda Garrosa (w parze z Węgrem Balazsem). W tym samym roku wygrał w Montego Bay na Jamajce swój pierwszy turniej rangi Futures, pokonując w finale Jean-Juliena Rojera. Ponadto doszedł do finału futuresa w Arubie, lecz w finale nie sprostał Rojerowi przegrywając w dwóch setach.
W roku 2003 osiągnął w sierpniu finał futuresa w Poznaniu (porażka z Kimem Tiilikainenem) oraz wygrał rozgrywki tej rangi w irańskim Kishi Island, pokonując w finale Austriaka Johannesa Agera.
Kolejny triumf odniósł w maju 2004 w Koszalinie, wygrywając w pojedynku finałowym z Australijczykiem Sadikiem Kadirem w dwóch setach oraz w Tbilisi.
Od roku 2005 zaczął regularniej startować w turniejach rangi Challenger, jednak nie odniósł większego zwycięstwa. W 2006 doszedł do finału futuresa w Iranie. Ponadto podczas turnieju rangi ATP Tour Sopocie osiągnął ćwierćfinał. Był pierwszym Polakiem od czasu Wojciecha Fibaka (w 1986), który doszedł do tego szczebla rozgrywek w turnieju tej rangi.
W sezonie 2007 wygrał swój pierwszy challenger w karierze na kortach twardych w hali, w brytyjskim Wrexham. W pojedynku finałowym rezultatem 6:2, 6:3 pokonał Richarda Bloomfielda. Na przełomie sierpnia i września zadebiutował w turnieju Wielkiego Szlema, US Open. W III rundzie eliminacji pokonał Łukasza Kubota 6:7, 6:2, 7:6 zapewniając sobie grę w turnieju głównym, gdzie w I rundzie uległ Niemcowi Michaelowi Berrerowi 1:6, 6:4, 6:1, 7:6.
W połowie sezonu 2008 powrócił do gry po skomplikowanej operacji kolana; jego dwa wygrane mecze singlowe pomogły polskiej reprezentacji w pokonaniu Białorusi w rozgrywkach Pucharu Davisa w lipcu 2008 roku.
W październiku 2009 odniósł trzy zwycięstwa w turniejach rangi futures, doszedł do ćwierćfinału challengera w Akwizgran oraz odniósł triumf w challengerze w Helsinkach z pulą nagród 106,5 tysiąca euro, w którym pokonał w finale Stéphane Bohliego 4:6, 6:4, 6:1, dzięki czemu dnia 30 listopada zanotował awans o 112. pozycji w rankingu ATP, plasując się wówczas na 186. miejscu.
W sezonie 2010 ma początku lutego wygrał challengera w Kazaniu (z pulą nagród 50 000 dolarów amerykańskich), zwyciężając w finale rozstawionego z nr 1. w turnieju Niemca Juliana Reistera 7:6(5), 6:4. Pod koniec marca wystartował w challengerze rozgrywanym na nawierzchni ziemnej we francuskim St. Brieuc (z pulą nagród 30 000 euro), odnosząc swoje czwarte zwycięstwo w rozgrywkach tej rangi. Mecz finałowy zakończył się zwycięstwem Polaka 4:6, 6:2, 6:3 nad Hiszpanem Rubénem Ramírezem Hidalgo. W połowie kwietnia osiągnął finał challengera w meksykańskim Leónie (z pulą nagród 35 000 dolarów amerykańskich). Rozstawiony z nr 1. Przysiężny przegrał mecz o tytuł 6:3, 1:6, 5:7 z Santiago Gonzálezem. W maju, po raz pierwszy w karierze wystąpił w drabince głównej wielkoszlemowego Roland Garrosa, jednak przegrał w I rundzie z rozstawionym z Rosjaninem Michaiłem Jużnym. W czerwcu wystąpił w wielkoszlemowym Wimbledonie i w I rundzie pokonał rozstawionego z numerem 17. Ivana Ljubicicia. W następnej rundzie przegrał z reprezentantem Tajwanu, Lu Yen-hsunem. Pod koniec sierpnia na podstawie rankingu zakwalifikował się do turnieju wielkoszlemowego US Open gdzie w I rundzie przegrał z rozstawionym z Hiszpanem Albertem Montañésem w pięciu setach 7:5, 6:1, 5:7, 6:7(5), 0:6. Na początku listopada Przysiężny powrócił do cyklu challengerów na turniej we włoskim Ortisei. Polak wygrał całe rozgrywki tracąc po drodze jednego seta, a w finale pokonał Słowaka Lukáša Lacko. Na koniec roku Polak wystartował w Helsinkach, jako obrońca tytułu wywalczonego z 2009. Przysiężny doszedł do finału, w którym skreczował w drugim secie przy stanie 1:6, 0:2 z Litwinem Ričardasem Berankisem.
Współpracował z czeskim deblistą Petrem Luxa, trenerem od przygotowania fizycznego Jerzym Dębskim i Sebastianem Bułatem. Jego aktualnym trenerem jest Aleksander Charpantidis. Obecnie Przysiężny jest zawodnikiem Klubu Tenisowego Match Point we Wrocławiu (w Ślęzy k. Wrocławia).
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był 15 listopada 2010 na 76. miejscu.
Spis treści |
| Legenda |
| Challenger |
| Futures |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2002 |  Montego Bay (F21) |
Twarda |  Jean-Julien Rojer |
7:6(7), 6:4 |
| 2. | 2003 |  Kishi Island (F3) |
Ceglana |  Johannes Ager |
6:0, 6:4 |
| 3. | 2004 | Koszalin (F2) |
Ceglana |  Sadik Kadir |
6:3, 6:3 |
| 4. | 2004 |  Tbilisi (F1) |
Ceglana |  Kirył Iwanow |
7:5, 6:3 |
| 5. | 2007 |  Wrexham |
Twarda | Richard Bloomfield |
6:2, 6:3 |
| 6. | 2009 |  Niemcy (F19) |
Twarda |  Henri Kontinen |
3:6, 6:2, 7:5 |
| 7. | 2009 |  Białoruś (F1) |
Dywanowa | Siarhei Betau |
6:2, 6:3 |
| 8. | 2009 | Białoruś (F2) |
Dywanowa | Nikolai Fidirko |
6:3, 6:2 |
| 9. | 2009 | Helsinki |
Dywanowa |  Stéphane Bohli |
4:6, 6:4, 6:1 |
| 10. | 2010 | Kazań |
Twarda | Julian Reister |
7:6(5), 6:4 |
| 11. | 2010 |  St. Brieuc |
Ceglana |  Rubén Ramírez Hidalgo |
4:6, 6:2, 6:3 |
| 12. | 2010 |  Ortisei |
Dywanowa |  Lukáš Lacko |
6:3, 7:5 |
| 13. | 2012 | Glasgow |
Twarda |  Mirza Basić |
6:1, 7:6(7) |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2002 | Aruba (F1) |
Ceglana | Jean-Julien Rojer |
2:6, 2:6 |
| 2. | 2003 | Poznań (F1) |
Ceglana | Kim Tiilikainen |
6:4, 1:6, 3:6 |
| 3. | 2006 | Iran (F5) |
Ceglana |  Adam Vejmelka |
6:1, 2:6, 2:6 |
| 4. | 2010 |  León |
Twarda | Santiago González |
6:3, 1:6, 5:7 |
| 5. | 2010 | Helsinki |
Twarda |  Ričardas Berankis |
1:6, 0:2, krecz |
