Michał Rusinek (1904-2001)

Michał Rusinek (ur. 29 września 1904 w Krakowie, zm. 6 stycznia 2001 w Warszawie) – pisarz, działacz kultury, dramaturg, poeta.

W latach 1931-1932 był redaktorem Gazety Literackiej, czasopisma wychodzącego w Krakowie. Od 1933 pełnił też funkcję dyrektora biura Polskiej Akademii Literatury. W okresie przedwojennym najpierw reprezentował nurt futurystyki, później stał się naturalistą.

W czasie wojny brał udział w powstaniu warszawskim. Po powstaniu był więźniem obozów koncentracyjnych Mauthausen, Ebensee i Melk. Po wojnie działał w Związku Literatów Polskich (1947-1972 jako sekretarz generalny) i Stowarzyszeniu Autorów ZAiKS. Od 1980 pełnił funkcję prezesa Centrum Polskiego Stowarzyszenia Kultury Europejskiej.

Był także długoletnim sekretarzem generalnym PEN Clubu w Polsce, członkiem honorowym Brazylijskiej Akademii Literatury, oraz wiceprezesem Międzynarodowej Federacji SEC w Wenecji.

28 kwietnia 1997 za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w twórczości literackiej postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

Jego książki tłumaczone były na wiele języków.

Zmarł 6 stycznia 2001, został pochowany 16 stycznia na cmentarzu na Starych Powązkach.

Wybrana twórczość

• Pluton z Dzikiej Łąki. Wydawnictwo Eugeniusza Kuthana; Drukarnia Krakowska W. Grzelak i Sp. w Warszawie; Seria: Biblioteka Prozaików Polskich; Warszawa 1946, ss. 328.
  • Późniejsze wydania: Pluton z dzikiej Łąki, Ziemia miodem płynąca, Wyd.: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1969; Pluton z dzikiej Łąki, Ziemia miodem płynąca, Wyd.: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1973; Pluton z dzikiej Łąki, Wyd.: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1980;
• Bunt w krainie maszyn
• Burza nad brukiem
• Człowiek z bramy
• Trylogia o Krzysztofie Arciszewskim
  • Wiosna admirała
  • Muszkieter z Itamariki
  • Królestwo pychy
• Raj nie utracony
• Opowieści nie zmyślone
• Moja wieża Babel
• Z barykady w dolinę głodu