Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Błogosławiony | |
| Michał Sopoćko | |
| prezbiter | |
 |
|
| Data urodzenia | 1 listopada 1888 Juszewszczyzna |
| Data śmierci | 15 lutego 1975 Białystok |
| Kościół / wyznanie | Kościół rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 28 września 2008 Białystok przez Benedykta XVI[1] |
| Wspomnienie | 15 lutego |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Michał Sopoćko (ur. 1 listopada 1888 na Wileńszczyźnie, zm. 15 lutego 1975 w Białymstoku) - polski duchowny katolicki, spowiednik św. siostry Faustyny Kowalskiej, założyciel Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Spis treści |
Urodził się w Juszewszczyźnie w powiecie oszmiańskim na Wileńszczyźnie. Po ukończeniu szkoły miejskiej w Oszmianie wstąpił w 1910 do Seminarium Duchownego w Wilnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1914.
Pracował kolejno jako wikariusz w Taboryszkach (1914–1918), następnie jako kapelan Wojska Polskiego w Warszawie i Wilnie (1918–1932). Przez pięć lat pełnił obowiązki ojca duchownego w Seminarium Duchownym w Wilnie (1927–1932). Po uzyskaniu doktoratu z teologii moralnej w 1926 został ojcem duchownym w seminarium wileńskim. Habilitował się w 1934 na Uniwersytecie Warszawskim. Najdłużej pracował jako profesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku (1928–1962). Jako spowiednik św. Faustyny Kowalskiej zainteresował się kultem Miłosierdzia Bożego i stał się nie tylko jego głosicielem, ale również dał podstawy teologiczne tego kultu.
W 1942 musiał opuścić Wilno z powodu nazistowskich represji i do roku 1944 przechowywał się w Czarnym Borze (teraz małe miasteczko w pobliżu Wilna) u siostry zakonnej Felicji Wiąłzkowicz.
Przed wojną oraz po wojnie działał na rzecz trzeźwości. Sam był abstynentem[2].
Był założycielem zgromadzenia zakonnego Sióstr Jezusa Miłosiernego (1941).
Zmarł 15 lutego 1975 w Białymstoku i pogrzebany został na cmentarzu parafii Wniebowzięcia NMP w Białymstoku. 30 listopada 1988 dokonano ekshumacji zwłok ks. Michała Sopoćki. Jego szczątki spoczywają obecnie w kościele pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Białymstoku (dzielnica Białostoczek).
Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym zakończył się w dniu 29 września 1993 i akta procesu zostały przekazane do Kongregacji ds. Beatyfikacji i Kanonizacji w Watykanie. Postulatorem procesu był ks. prałat Krzysztof Nitkiewicz.
W 2004 papież Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności cnót ks. Michała Sopoćko. 17 grudnia 2007 papież Benedykt XVI uznał cud za jego wstawiennictwem. Jego uroczysta beatyfikacja miała miejsce w niedzielę 28 września 2008 roku o godzinie 11:00 w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku, której przewodniczył abp Angelo Amato. Homilię wygłosił kard. Stanisław Dziwisz[3].
Władze kościelne reprezentowali: prymas Polski kardynał Józef Glemp, metropolita wileński kardynał Audrys Juozas Bačkis, metropolita mińsko-mohylewski arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz. Ze strony władz świeckich w uroczystości wzięli udział: Prezydent RP – Lech Kaczyński, ostatni Prezydent RP na Uchodźstwie – Ryszard Kaczorowski, Marszałek Sejmu – Bronisław Komorowski, prezydent Białegostoku dr Tadeusz Truskolaski.
Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim w Polsce przypada w dniu jego śmierci - 15 lutego.
