Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Michał Sumiński | |
| Data i miejsce urodzenia | 13 grudnia 1915 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 24 grudnia 2011 Warszawa |
| Zawód | geograf, zoolog[1], kapitan żeglugi wielkiej, dziennikarz, |
| Odznaczenia | |
 |
|
Michał Jan Sumiński (ur. 13 grudnia 1915 w Warszawie, zm. 24 grudnia 2011 w Warszawie[2]) – polski podróżnik, zoolog, jachtowy kapitan żeglugi wielkiej i dziennikarz, autor książek o tematyce żeglarskiej i popularnego programu telewizyjnego „Zwierzyniec”
Spis treści |
Był synem Stanisława i Janiny Sumińskich. Jego ojciec był doktorem zoologii, światowej sławy specjalistą od ważek. Prowadził zajęcia w gimnazjum i na uniwersytecie, gdzie miał służbowe mieszkanie w którym na trzecim piętrze, po lewej stronie za bramą przyszedł na świat Michał Sumiński[3]. W czasie I wojny światowej, gdy miał 1,5 roku zmarła jego matka i wychowywały go dalej babcia Helena Sumińska i ciotka Janiszewska w 300-hektarowym majątku Leśniewo koło Ciechanowa[1]. W wieku lat 10 dostał od ojca pierwszą strzelbę[3], a w wieku lat 13 przeniósł się na stałe do ojca do Warszawy na dalszą naukę[1].
W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu[4]. W 1943 był uwięziony na Pawiaku. Od kwietnia 1943 do stycznia 1945 przebywał w obozie w Oświęcimiu (więzień nr 119464), następnie (do maja 1945) był więźniem obozu w Mauthausen-Gusen (więzień nr 117307), skąd 5 maja 1945 wyzwoliła go armia amerykańska[4]. Przebywał potem krótko w Ebensee, gdzie pracował jako buchalter.
Od lipca 1945 do sierpnia 1946 pracował w Pomorskiej Spółce Rybackiej w Bydgoszczy, gdzie zajmował się sprawami mieszkalno-socjalnymi rybaków przybywających na Ziemie Zachodnie. Od sierpnia 1946 do 1949 pracował w Zarządzie Głównym Ligi Morskiej w Warszawie, gdzie pełnił funkcję Głównego Inspektora Wychowania Morskiego. Od 1947 roku przez kilka lat był też kapitanem jachtu Ligi Morskiej „Generał Zaruski”[5]. Od 1949 do 1950 był głównym inspektorem wyszkolenia morskiego w Komendzie Głównej POSP. Od 1950 do 1955 zajmował się pracą literacką. Od 1955 do 1958 był kierownikiem działu i zastępcą redaktora naczelnego Rozgłośni „Kraj”. Od 1958 roku pracował w Polskim Radio, a następnie w Telewizji Polskiej, gdzie był m.in. kierownikiem redakcji reportaży Redakcji Naczelnej Audycji dla Polaków za Granicą.
Od dziesiątego roku życia był zapalonym myśliwym. Był autorem popularnego w latach 70. i 80. programu telewizyjnego dla młodzieży „Zwierzyniec”. Jako gospodarz, w stroju leśniczego, w barwnych gawędach opowiadał o życiu i tajemnicach leśnych, popularyzując zagadnienia przyrodnicze (nie poruszając jednak w żaden sposób tego, że do opisywanych spotkań ze zwierzętami dochodziło podczas polowań na nie)[6]. Do języka codziennego przeszły jego niecodziennie barwne zwroty, jak choćby „podchodzę bliżej w zarośla, a tu wyskakuje zając”. Prowadził także spotkania w szkołach o tej tematyce.
Był członkiem ZBoWiD (od 1969) i PZPR.
Był uhonorowany takimi odznaczeniami jak: Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej (1964), Zasłużony Pracownik Morza (1965), Order Uśmiechu, był także Honorowym Obywatelem Warszawy (2009)[7].
