Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyMichał Szweycer (ur. 1808, zm. 26 maja 1871) – szlachcic polski, fotograf. Syn Ludwika Szweycera herbu Zadora, brat Wincentego – właściciela Rzeczycy.
Pod koniec lat 20. XIX w. studiował w Warszawie. Włączył się w konspirację niepodległościową, był kierownikiem kółka akademickiego związanego ze sprzysiężeniem Piotra Wysockiego, aresztowany tuż przed wybuchem powstania listopadowego, w śledztwie złożył zeznania obciążające innych spiskowców, [1]uwolniony po jego wybuchu. Brał czynny udział w powstaniu. Był porucznikiem 1 pułku ułanów oraz adiutantem jednego z dyktatorów powstania. Michał Szweycer po upadku powstaniu udał się na emigrację do Paryża, gdzie zaprzyjaźnił się z Adamem Mickiewiczem, był również jednym z towiańczyków.
Podejmował się różnych zajęć. Wykonał portrety fotograficzne min. Mickiewiczowi i Norwidowi. W czasie jednej z podróży do Krakowa został poproszony przez Jana Matejkę o pozowanie mu do obrazu "Kazanie Skargi" – właśnie jako Piotr Skarga.
Rozstrzelany w czasie Komuny Paryskiej z powodu złamania zakazu zapalania światła (podgrzewał herbatę palnikiem spirytusowym).
Seweryn Goszczyński dedykował mu swój wiersz, "Przy sadzeniu róż" (incipit – "Sadźmy, przyjacielu, róże!"). A Teofil Lenartowicz opisał jego śmierć w wierszu "Dwaj towiańczycy" (chociaż przez pomyłkę nazwał go Ludwikiem Szwejcerem). Jest również jednym z bohaterów powieści "Mesjasze" węgierskiego pisarza, György Spiró.
