| Michael Essien | ||
![]() |
||
| Imię i nazwisko | Michael Kojo Essien | |
| Data i miejsce urodzenia |
3 grudnia 1982 Akra, Ghana |
|
| Pseudonim | The Train, The Bison[1]. | |
| Pozycja | defensywny pomocnik | |
| Wzrost | 177 cm[2] | |
| Masa ciała | 85 kg[2] | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Chelsea F.C. | |
| Numer | 5 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1999–2000 | Liberty Professionals | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 2000–2003 2003–2005 2005– |
SC Bastia Olympique Lyon Chelsea F.C. |
65 (11) 71 (7) 151 (17) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1999 2000 2002– |
5 (0)[3] 7 (1)[3] 52 (9)[4] |
|
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 30 czerwca 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 30 czerwca 2011. |
||
Michael Kojo Essien[5] (ur. 3 grudnia 1982 w Akrze) – ghański piłkarz występujący na pozycji defensywnego lub środkowego pomocnika w Chelsea oraz reprezentacji Ghany.
Karierę rozpoczął w zespole Liberty Professionals. W 2000 podpisał zawodowy kontrakt z SC Bastia. Po trzech latach gry w tej drużynie odszedł do Olympique Lyon. Z klubem dwukrotnie został mistrzem kraju. W lipcu 2005 przeszedł do Chelsea, gdzie gra do dziś. Z angielskim zespołem zwyciężył w Premier League oraz zdobył Puchar Anglii i Puchar Ligi. W sezonie 2006/2007 został wybrany najlepszym graczem swojej drużyny.
Po występach na Mistrzostwach Świata U-17 oraz U-20, Essien w roku 2002 zadebiutował w pierwszej reprezentacji. Od tego czasu jest podstawowym zawodnikiem kadry. Reprezentował Ghanę na Mistrzostwach Świata 2006, PNA 2002 i 2008. W barwach narodowych wystąpił 51 razy oraz zdobył dziewięć bramek.
Spis treści |
Essien urodził się w 1982 jako syn Jamesa oraz Aby Gyandoh[6]. Jego matka zajmowała się sprzedawaniem chleba[7], zaś ojciec był piłkarzem[8]. Wychowywał się w miasteczku Ewutu Bwajiase, położonym niedaleko Akry[9].
Gdy miał 10 lat, jego ojciec po raz pierwszy zabrał go na mecz. Było to spotkanie pomiędzy Hearts of Oak a Asante Kotoko, wygrane przez Hearts 1:0[10]. Do 12 roku życia Essien uczęszczał do szkoły katolickiej w Awusu, gdzie występował w szkolnym zespole[10]. Grał również siatkówkę i tenisa stołowego[2]. Następnie jego rodzina przeniosła się do Akry[10]. W 1998 roku ukończył szkołę St Augustine's College[9]. Z drużyną tej uczelni Essien wygrał między innymi rozgrywki Milo Inter-Schools[8].
Rok później zaczął występować w juniorskim zespole klubu Liberty Professionals[9]. Był także na testach w Manchesterze United, któremu jako dziecko kibicował. Transfer nie doszedł do skutku, ponieważ pomocnik nie mógł dostać pozwolenia na pracę[9]. Otrzymał jednak propozycję gry w klubie satelickim Manchesteru – Royal Antwerp. Nie trafił jednak tam, bo jego matka chciała, aby syn grał we Francji[11]. Ostatecznie podpisał kontrakt z SC Bastia[6]. Największymi idolami Essiena byli Roy Keane oraz Patrick Vieira[12][10].
W SC Bastia zadebiutował 30 września 2000 wchodząc na boisko w 75. minucie spotkania z FC Metz[13]. Pierwszą bramkę zdobył natomiast 7 lutego 2001 w wygranym 3:2 meczu z tą samą drużyną[14]. W debiutanckim sezonie w zespole Bastii wystąpił w 13 ligowych meczach[15]. W następnym sezonie był już podstawowym zawodnikiem drużyny i zagrał w 24 meczach Ligue 1, w których zdobył pięć bramek[16]. Ponadto SC Bastia dotarła do finału Pucharu Francji, w którym przegrała 0:1 z FC Lorient[17]. W sezonie 2002/2003 Essien zagrał w 29 ligowych meczach i sześciokrotnie wpisał się na listę strzelców[4]. Początkowo w drużynie Essien występował na pozycji obrońcy, jednak w jednym ze spotkań został przesunięty na pomoc w miejsce kontuzjowanego zawodnika i od tego czasu występuje na pozycji defensywnego pomocnika[18].
W czerwcu 2003 Paris Saint-Germain zaoferowało propozycję kupna Essiena za 6 milionów dolarów, a Bastia ją zaakceptowała[19]. Ostatecznie rozwiązał on kontrakt z PSG i podpisał czteroletnią umowę z mistrzem Francji, Olympique Lyon na kwotę 8 milionów dolarów[20]. Jego pozyskaniem zainteresowane były także Olympique Marsylia, Everton oraz Liverpool[20]. W nowym zespole Essien zadebiutował 1 sierpnia w spotkaniu ligowym z OSC Lille[21]. Pierwszą bramkę zdobył w następnej kolejce, w wygranym 3:1 meczu z AS Monaco[22]. W sezonie 2003/2004 wystąpił w 34 meczach oraz zdobył trzy bramki i został z drużyną mistrzem Francji[23]. W następnym sezonie nie stracił miejsca w wyjściowej jedenastce, występując w 37 meczach ligowych, strzelając cztery gole i po raz drugi z rzędu zdobywając z drużyną mistrzostwo[24]. Został także wybrany przez UNFP do najlepszej jedenastki ligi oraz zdobył tytuł gracza roku w Ligue 1[25]. Zajął ponadto 22. lokatę w plebiscycie na Najlepszego Piłkarza Europy według France Football[26].
|
"Chciałem jego pozyskać, ponieważ szukałem gracza, który załatał by lukę w bardzo silnym zespole na każdej pozycji."
|
|
"Jest młody, bardzo ambitny, jest takim piłkarzem, jakiego chcieliśmy mieć."
—José Mourinho na temat Essiena[27]
|
W maju 2005 Chelsea złożyła ofertę kupna Essiena, jednak Olympique ją odrzucił[28]. The Blues składali oferty opiewające na: 10; 16,75; 18 oraz 21 milionów funtów, jednak żadna z nich nie została przyjęta[28]. Ostatecznie, po ponad trzech miesiącach negocjacji, 19 sierpnia 2005 za kwotę 24,4 milionów funtów Essien przeszedł do Chelsea[27]. Klub pobił zarazem swój rekord klubowy[28], który w 2006 został ponownie poprawiony poprzez zakupienie za 30 milionów Andrija Szewczenki[29]. Pomocnik stał się za to najdroższym afrykańskim graczem[7].
W nowej drużynie Essien zadebiutował 21 sierpnia w wygranym 1:0 meczu z lokalnym rywalem Chelsea, Arsenalem, zmieniając w 58. minucie Eiðura Guðjohnsena[30]. Pierwszy raz przez pełne 90 minut zagrał 24 sierpnia w wygranym 4:0 spotkaniu z West Bromwich Albion[31]. W grudniu 2005 Essien otrzymał od UEFA karę zawieszenia na dwa spotkania z powodu kontrowersyjnego faulu na Dietmarze Hamannie, przez co nie wystąpił w 1/8 finału Ligi Mistrzów, przegranej przez Chelsea z FC Barcelona[32]. Wcześniej otrzymał także karę finansową[33]. 2 stycznia 2006 w spotkaniu z West Ham United doznał kontuzji kostki[34]. Do gry powrócił miesiąc później, kiedy to zagrał w meczu z Liverpoolem[35]. 11 marca 2006 w wygranym 2:1 ligowym spotkaniu z Tottenhamem Hotspur zdobył swoją pierwszą bramkę dla klubu[36]. Swój debiutancki sezon w Anglii zakończył z 31 ligowymi występami, pięcioma w pucharach krajowych oraz sześcioma w pucharach europejskich[37]. Essien wraz ze swoją drużyną został także mistrzem Anglii[38].
15 sierpnia 2006 Essien doznał kontuzji nadgarstka[39]. Mimo to, pięć dni później wystąpił w spotkaniu Premier League z Manchesterem City[40]. 12 września w wygranym 2:0 meczu z Werderem Brema strzelił swoją pierwszą bramkę w Lidze Mistrzów dla Chelsea[41]. W październiku znalazł się na liście 30 piłkarzy nominowanych do nagrody Piłkarza Roku FIFA[42], zaś miesiąc później do tytułu najlepszego afrykańskiego piłkarza 2006 według CAF[43], zajmując odpowiednio 22. i trzecie miejsce. W plebiscycie na Najlepszego Piłkarza Europy według France Football zajął 27. miejsce[44].
10 grudnia w zremisowanym 1:1 ligowym meczu z Arsenalem Londyn Essien zdobył bramkę z ponad 30 metrów[45], która później została wybrana najlepszym golem sezonu strzelonym przez Chelsea[46]. W styczniu 2007 został wybrany najlepszym afrykańskim graczem roku 2006 według BBC[47]. Pod koniec lutego Chelsea wygrała w finale Pucharu Ligi z Arsenalem, zaś Essien zagrał przez pełne 90 minut oraz otrzymał żółtą kartkę[48]. 12 marca przedłużył swój kontrakt z zespołem do roku 2012[49]. 16 marca doznał kontuzji kostki[39], która wykluczyła go z gry na trzy tygodnie[50]. W maju Chelsea wygrała 1:0 po dogrywce w finale Pucharu Anglii z Manchesterem United, a Ghańczyk zagrał przez całe spotkanie[51]. W Lidze Mistrzów pomocnik wraz ze swoją drużyną dotarł do półfinału, w którym jego klub przegrał z Liverpoolem[52]. Łącznie w sezonie 2006/2007 wystąpił 33 razy w lidze, 11 w pucharach krajowych oraz tyle samo w pucharach europejskich[53]. Rozgrywki Premier League Chelsea zakończyła na drugiej lokacie[54].
W pierwszym spotkaniu ligowym w sezonie 2007/2008 Essien zdobył bramkę[55]. Na następny dzień doznał kontuzji kostki[39], jednak 19 sierpnia zagrał w meczu z Liverpoolem[55]. 8 października nadwyrężył mięsień łydki[39]. Nie była to jednak groźna kontuzja i 11 października zagrał w spotkaniu z Evertonem[55]. W tym samym miesiącu otrzymał nominację do tytułu Piłkarza Roku według FIFA[56] oraz Złotej Piłki[57]. W pierwszym z tych plebiscytów zajął 15.[58], zaś w drugim 24. miejsce[59]. W grudniu Essien po raz trzeci z rzędu znalazł się także na liście nominowanych do tytułu Afrykańskiego Piłkarza Roku[60]. W plebiscycie tym zajął ostatecznie drugą lokatę, tuż za Frédériciem Kanouté[61].
W kwietniu 2008 Chelsea pokonała Liverpool w półfinale Ligi Mistrzów i awansowała do finału tych rozgrywek[62], w którym zmierzyła się z Manchesterem United. Na Łużnikach przegrała jednak po serii rzutów karnych, zaś Essien w 118. minucie otrzymał żółtą kartkę[63]. W sezonie 2007/2008 wystąpił w 27 spotkaniach ligowych, 6 pucharowych oraz 12 w pucharach europejskich[64]. Rozgrywki ligowe Chelsea zakończyła na drugim miejscu, za Manchesterem United[65].
22 lipca 2008 przedłużył kontrakt z Chelsea do roku 2013[66]. W czasie letniego okienka transferowego zainteresowanie pomocnikiem wyraził Real Madryt[67]. Na początku września w meczu reprezentacji Ghany doznał kontuzji więzadła krzyżowego, która miała go wykluczyć z gry na minimum pięć miesięcy[68].
Do gry powrócił 3 marca 2009, kiedy to zagrał w meczu Pucharu Anglii z Coventry City[69]. 6 maja zdobył bramkę w zremisowanym 1:1 rewanżowym spotkaniu półfinału Ligi Mistrzów z FC Barcelona, późniejszym zdobywcą pucharu, rozegranym na Stamford Bridge[70]. Trafienie zostało później wybrane bramką sezonu w klubie[71]. Chelsea nie awansowała jednak do finału tych rozgrywek, ponieważ w pierwszym spotkaniu na Camp Nou padł wynik 0:0. We wcześniejszym ćwierćfinałowym meczu z Juventusem (2:2) pomocnik również trafił do siatki[72]. Łącznie w sezonie 2008/2009 Essien zagrał 11 razy w Premier League, strzelając jedną bramkę, dwukrotnie w Pucharze Anglii oraz zdobył dwa gole w pięciu meczach Ligi Mistrzów[73]. Jego zespół rozgrywki ligowe zakończył na trzecim miejscu, za Liverpoolem i Manchesterem United[74]. W czerwcu 2009 łączony był z przejściem do A.C. Milan[75]. Agent piłkarza Fabien Piveteau powiedział również, że Ghańczyk rozważa odejście do Realu Madryt lub FC Barcelona[76].
W 1999 Essien wystąpił na Mistrzostwach Świata do lat 17, na których zajął z reprezentacją trzecie miejsce. Na turnieju rozegrał pięć spotkań[77]. Dwa lata później zagrał na Mistrzostwach Świata U-20, rozgrywanych w Argentynie. Ghana dotarła do finału, w którym przegrała 0:3 z gospodarzami turnieju, a Essien wystąpił w siedmiu meczach[77] oraz zdobył jedną bramkę (w wygranym 2:1 grupowym spotkaniu z Paragwajem[78]).
W dorosłej kadrze zadebiutował 4 stycznia 2002 w przegranym 1:2 towarzyskim spotkaniu z Egiptem[79]. Essien znalazł się także w kadrze Ghany na PNA[80]. Na tym turnieju rozegrał dwa spotkania i dotarł z reprezentacją do ćwierćfinału[81]. 5 września 2004 w rozegranym w ramach eliminacji do Pucharu Narodów Afryki meczu z Republiką Zielonego Przylądka Essien zdobył pierwszą bramkę w drużynie narodowej[82]. Z powodu kontuzji nie zagrał na tych mistrzostwach[34]. W maju 2006 został powołany na Mistrzostwa Świata. Ghana dotarła do 1/8 finału, w którym przegrała z Brazylią, a Essien zagrał w trzech meczach[77]. Wystąpił także na PNA 2008, na którym zajął z drużyną trzecie miejsce, wystąpił we wszystkich spotkaniach, uzyskał dwa trafienia oraz został wybrany do najlepszej jedenastki turnieju[83].
| # | Data | Miejsce | Przeciwnik | Wynik | Rozgrywki | Przypis |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 5 września 2004 | Kumasi, Ghana | 2:0 | eliminacje PNA 2006 | [82] | |
| 2. | 18 czerwca 2005 | Johannesburg, RPA | 2:0 | eliminacje PNA 2006 | [82] | |
| 3. | 4 września 2005 | Kumasi, Ghana | 2:0 | eliminacje PNA 2006 | [82] | |
| 4. | 4 czerwca 2006 | Edynburg, Szkocja | 3:1 | mecz towarzyski | [84] | |
| 5. | 8 października 2006 | Seul, Korea Południowa | 3:1 | mecz towarzyski | [84] | |
| 6. | 28 stycznia 2008 | Akra, Ghana | 2:0 | PNA 2008 | [83] | |
| 7. | 3 lutego 2008 | Akra, Ghana | 2:1 | PNA 2008 | [83] | |
| 8. | 26 marca 2008 | Londyn, Anglia | 1:2 | mecz towarzyski | [85] |
| Klub | Sezon | Liga | Puchary krajowe[87] | Puchary europejskie | Łącznie | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | ||
| SC Bastia | 2000/2001[15] | 13 | 1 | –– | –– | –– | –– | 13 | 1 |
| 2001/2002[16] | 24 | 5 | 2 | 0 | –– | –– | 26 | 5 | |
| 2002/2003[88] | 29 | 6 | 1 | 0 | –– | –– | 30 | 6 | |
| Łącznie | 66 | 12 | 3 | 0 | –– | –– | 69 | 12 | |
| Olympique Lyon | 2003/2004[89] | 34 | 3 | 2 | 1 | 8 | 0 | 44 | 4 |
| 2004/2005[90] | 37 | 4 | 1 | 0 | 10 | 5 | 48 | 9 | |
| Łącznie | 71 | 7 | 3 | 1 | 18 | 5 | 92 | 13 | |
| Chelsea F.C. | 2005/2006[91] | 31 | 2 | 5 | 0 | 6 | 0 | 42 | 2 |
| 2006/2007[53] | 33 | 2 | 11 | 1 | 11 | 2 | 55 | 5 | |
| 2007/2008[64] | 27 | 6 | 6 | 0 | 12 | 0 | 45 | 6 | |
| 2008/2009[73] | 11 | 1 | 3 | 0 | 5 | 2 | 19 | 3 | |
| 2009/2010[92] | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | |
| Łącznie | 102 | 11 | 25 | 1 | 34 | 4 | 161 | 16 | |
| Łącznie | 241 | 30 | 31 | 2 | 52 | 9 | 324 | 41 | |
| Reprezentacja | Rok | Występy | Gole |
|---|---|---|---|
| Ghana | 2002 | 3 | 0 |
| 2003 | 2 | 0 | |
| 2004 | 5 | 1 | |
| 2005 | 3 | 2 | |
| 2006 | 11 | 2 | |
| 2007 | 6 | 0 | |
| 2008 | 12 | 3 | |
| 2009 | 3 | 0 | |
| Łącznie | 45 | 8 |
Essien ma cztery starsze siostry – Alice, Gladys, Joyce oraz Dianę[11], miał także brata Paaquiche, który zmarł w wieku 15 lat[10]. W kwietniu 2007 został aresztowany za jazdę po pijanemu[93]. Testy krwi wykazały jednak, że pomocnik Chelsea nie pił alkoholu[94]. W maju 2009 jego była partnerka Veralie Dela Ackumey pozwała go do ghańskiego sądu w sprawie o orzeczenie rozwodu i odszkodowanie. Essien utrzymuje jednak, że byli tylko zaręczeni według plemiennych rytuałów, a formalny ślub nie miał miejsca. Na początku czerwca składał trzygodzinne zeznania. Wcześniej sprawa ta była rozpatrywana przez angielskie sądy, które przyznały rację piłkarzowi[95][96].
Essien jest graczem wszechstronnym[2] oraz silnym[97]. Występuje głównie jako defensywny pomocnik, ale może również grać jako obrońca[97]. Były szkoleniowiec Chelsea, José Mourinho nazwał go zawodnikiem "wielofunkcyjnym"[2]. Gérard Houllier określił Essiena jako gracza takiej samej klasy co Steven Gerrard, Frank Lampard, Michael Ballack i Patrick Vieira[97].
Lyon
Chelsea
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||