| Michael Redgrave | |||||||||||||||||
Michael Redgrave w 1978 roku |
|||||||||||||||||
| Prawdziwe imię i nazwisko | Michael Scudamore Redgrave | ||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1908 |
||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 21 marca 1985 |
||||||||||||||||
| Zawód | aktor | ||||||||||||||||
| Współmałżonek | Rachel Kempson | ||||||||||||||||
| Lata aktywności | 1936-1975 | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||
Sir Michael Redgrave, właściwie Michael Scudamore Redgrave (ur. 20 marca 1908 w Bristolu, zm. 21 marca 1985 w Buckinghamshire) — brytyjski aktor.
Spis treści |
Urodził się w Bristolu w angielskim hrabstwie Gloucestershire jako syn aktora filmów niemych Roya Redgrave'a (zm. 1922) i aktorki Margaret Scudamore (zm. 1958). Nigdy nie poznał swojego ojca, która odszedł, gdy Michael miał sześć miesięcy, by kontynuować karierę w Australii. Jego matka następnie poślubiła kapitana Jamesa Andersona, plantatora herbaty, lecz nie znalazł on uznania w oczach przybranego syna.
Studiował w Clifton College w dzielnicy Bristolu Clifton oraz w Magdalene College na Cambridge University. Był belfrem w Cranleigh School w Surrey zanim został aktorem teatralnym w roku 1934. Dwukrotnie (w 1958 i 1963 roku) zdobył nagrodę dla najlepszego aktora podczas ceremonii Evening Standard Theatre Awards. W tych samych latach organizacja Variety, the Children's Charity przyznała mu tytuły aktora roku.
W roku 1938 wystąpił w swojej pierwszej poważnej, a zarazem najbardziej rozpoznawalnej roli — wcielił się w postać młodego muzykologa Gilberta Redmana w dramacie sensacyjnym Alfreda Hitchcocka Starsza pani znika (The Lady Vanishes), opartym na noweli Ethel Liny White. Dwa lata wcześniej epizodycznie pojawił się także w thrillerze szpiegowskim Hitchcocka Bałkany (The Secret Agent), jednak jego występ w filmie nie został uwzględniony w czołówce. Po wczesnych rolach, wysoko ceniono jego udziały w filmach: czarno-białym U progu tajemnicy (Secret Beyond the Door..., 1948), wojennej Drodze do gwiazd (The Way to the Stars, 1945) czy w końcu dramatycznym Cieniu człowieka (The Browning Version, 1951), za rolę w którym to odebrał nagrodę dla najlepszego aktora podczas Festiwalu Filmowego w Cannes. Za rolę Orina Mannona w filmie Żałoba przystoi Elektrze (Mourning Becomes Electra, 1947) nominowano go w roku 1948 do Oscara. W ostatniej roli, w charakterze narratora, pojawił się w filmie Pieśń o starym żeglarzu (Rime of the Ancient Mariner, 1977). Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie teatru w 1959 roku otrzymał tytuł szlachecki.
Redgrave jest również autorem autobiografii In My Mind's I oraz trzech książek o sztuce aktorskiej.
Od 20 lipca 1935 roku do aż do momentu jego śmierci jego żoną była aktorka Rachel Kempson (zm. 2003), z którą miał trójkę dzieci: Vanessę Redgrave, Corin Redgrave i Lynn Redgrave. Był osobą biseksualną[1]; temat swojej seksualności poruszył we własnej autobiografii.