Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyMichael Schwalbé (ur. 27 października 1919 w Radomiu) – polski skrzypek i pedagog muzyczny pochodzenia żydowskiego czynny głównie we Francji i w Niemczech. Swoje pierwsze imię Mojżesz zmienił na Mieczysława, później na Michała[1].
Spis treści |
Studia muzyczne rozpoczął w Konserwatorium Warszawskim u Maurycego Frenkla, ucznia Leopolda Auera i ukończył w wieku 12 lat w roku 1931. W roku 1933 zdał maturę w wieku 14 lat. Kontynuował studia muzyczne w Paryżu u George Enescu i Pierre Monteux, kończąc w roku 1938 z nagrodą im. Pablo Sarasate.
Po wybuchu II wojny światowej uciekł z Paryża do Lyonu znajdującego się we Francji Vichy, gdzie został koncertmistrzem miejscowej orkiestry symfonicznej. W roku 1944 ukryty w wozie meblowym uciekł przed prześladowaniami do Szwajcarii, gdzie w roku 1946 został koncertmistrzem Orkiestry Szwajcarii Romańskiej. Został laureatem konkursu skrzypcowego w Scheveningen.
W latach 1946–1948 uczestniczył w kwartecie smyczkowym swojego imienia. Był koncertmistrzem Orkiestry Festiwalowej w Lucernie i profesorem Konserwatorium Genewskiego (jako następca Józefa Szigetiego). Nauczał też m.in. w Salzburgu, Londynie i na berlińskim Uniwersytecie Sztuki (Universität der Künste Berlin).
Na zaproszenie Herberta von Karajana zamieszkał w Berlinie Zachodnim i został 1957 koncertmistrzem Filharmoników Berlińskich. Na tym stanowisku pozostał przez prawie 30 lat, do roku 1986, a jego następcą został Polak Daniel Stabrawa. Schwalbé korzystał ze skrzypiec „Król Maksymilian” (1709) Antonio Stradivariego, oddanych mu do użytku przez Axela Springera.
