Michaił Zoszczenko (ros. Михаил Михайлович Зощенко; ur. 10 sierpnia 1895, zm. 22 lipca 1958) – pisarz rosyjski.
Był absolwentem Pawłowskiej Szkoły Wojskowej.
Członek rosyjskiej grupy literackiej "Sierapionowy bratja". Znany głównie ze swej twórczości z okresu NEP-u, gdzie w krótkich, satyrycznych opowiadaniach opisywał rzeczywistość porewolucyjnej Rosji z pozycji prostego, naiwnego, dziwiącego się wszystkiemu człowieka.
Napisał hagiograficzne Opowiadania o Leninie, które w Polsce zdobyły dużą popularność jako kpiny z Lenina. Nie jest pewne, czy takie odczytanie było zgodne z wolą autora.
Podobnie jak twórczość Antoniego Czechowa, opowiadania Zoszczenki (mimo że zwykle tworzone jako satyra) cechuje dbałość o kompozycję i opis postaci. W swoich opowiadaniach używał oryginalnego języka – nieprzetłumaczalnej na obce języki mieszanki gwary prostych ludzi i napuszonego, komicznego, urzędniczego stylu nowych radzieckich urzędników, pochodzących ze społecznych nizin.