Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyNa mapach:
 Egipt, Kair |
|
| plac Midan Tahrir | |
.jpg&filetimestamp=20080801094430) Mugamma rządowy budynek przy placu |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
Midan Tahrir, w skrócie: at-Tahrir, Plac Tahrir (arab. ميدان التحرير; pol. tłum. Plac Wyzwolenia) - główny plac i centrum Kairu w Egipcie. Nazywany Sercem Kairu. Ma powierzchnię ok. 8 000 m²[potrzebne źródło].
Plac został pierwotnie nazwany Midan Ismailia (Plac Ismailia) na cześć XIX w. władcy Ismaila Paszy, na którego zlecenie zaprojektowano nowe centrum stolicy. Po rewolucji egipskiej w 1952 roku, plac otrzymał obecną nazwę.
Spis treści |
Midan Tahrir położony jest przy północnym krańcu zabytkowej ulicy Kasr al-Ajn, w pobliżu mostu Tahrir na Nilu, w dzielnicy Kasr al-Nil. Oprócz wspomnianej ulicy, do placu dochodzą od zachodu i wschodu Szari at-Tahrir, od północy Mirit Barha, od północnego wschodu - Szari Tala at-Harb, od południowego wschodu Szari Muhammad Mahmud.
Plac utworzony został na miejscu brytyjskich baraków Qasr an-Nil. W latach 60. XX w., kiedy Naser realizacji centralizacji w stylu ZSRR, wzniesiono przy placu dwa bloki dla urzędników oraz kilka dworców, które obsługują połączenia z każdą częścią kraju. W latach 70. XX w., gdy Anwar Sadat odrzucił propagowaną przez poprzednika doktrynę tzw. socjalizmu arabskiego na rzecz polityki otwartych drzwi (infitah) w stosunku do kapitalizmu zachodnioeuropejskiego przy placu wybudowano liczne szklane wieżowce.
Wokół placu znajduje się rondo. Plac Tahir pełni również rolę głównego węzła komunikacji miejskiej.
W okolicy Midan Tahrir znajdują się: Muzeum Egipskie w Kairze, budynki centrali Narodowej Partii Demokratycznej, wklęsły rządowy budynek biurowy Mugamma (siedziba ministerstw: Spraw Wewnętrznych, oraz Zdrowia i Edukacji a także siedziba gubernatora miasta), budynek siedziby Ligi Arabskiej, Hotel Nile Hilton, Hotel Cleopatra, centrum kampusu [Amerykańskiego Uniwersytetu w Kairze, budynki Ministerstwa Spraw Zagranicznych, meczet Omara Makrama i Instytut Goethe. Wokół placu i na przyległych ulicach znajdują się liczne kawiarnie, z których można obserwować toczące się życie na Tahrir. Ok. 250 m na południowy zachód od placu mieści się Ambasada USA.
Przy placu znajduje się wejścia do stacji kairskiego metra Anwar as-Sadat, (Sadat Station), które jest centrum skrzyżowania dwóch linii. Wejścia do tej stacji są wykorzystywane jako przejścia podziemne, zapewniające połączenie dworców i znajdujących się przy placu budynków z głównymi ulicami odchodzącymi od Midan Tahir.
W roku 1993 w budynku Wadi el-Nil wybuchła bomba podłożona przez radykalną islamską organizację Bractwo Muzułmańskie. 16 marca owego roku, wybuch bomby uszkodził pięć autobusów turystycznych przy Muzeum Egipskim. A 18 września 1997 również pod tym muzeum w wyniku wybuchu bomby zginęło 9 niemieckich turystów oraz ich kierowca. 30 kwietnia 2005 roku w tym samym miejscu zamachowiec samobójca, detonuje bombę raniąc siedem, w tym czterech obcokrajowców.
Plac jest tradycyjnym miejscem dla wielu większych protestów i demonstracji. Wielkie zamieszki miały tu miejsce: w 1952 roku, które zmieniły Egipt z monarchii konstytucyjnej w republikę; 18-19 stycznia 1977 roku przeciwko polityce gospodarczej Anwara Sadata Infitah (79 osób zginęło, a setki zostało rannych), w marcu 2003 roku (protest przeciwko wojnie w Iraku) organizowany przez radykalnych islamistów oraz krwawe protesty i zamieszki w styczniu 2011 roku. 1 lutego 2011 w na placu doszło do najliczniejszych wystąpień od czasu wybuchu protestów. W zorganizowanym tam "Marszu Miliona" (March of One Million) uczestniczyło co najmniej milion osób. Od 2 lutego dochodziło tam do wielkich starć między zwolennikami prezydenta Hosniego Mubaraka, a jego przeciwnikami. Od 18 listopada 2011 trwają tam zamieszki pomiędzy protestującym przeciwko rządom generałów a wojskiem. Zginęło tam ponad 40 osób, a ponad 2000 zostało rannych.
