Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Mieczysław Grudzień | |
 |
|
 generał dywizji |
|
| Data i miejsce urodzenia | 9 stycznia 1922 Majki,  Polska |
| Data i miejsce śmierci | 17 lutego 2010 Warszawa, Polska |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1949-1988 |
| Stanowiska | I zastępca Szefa GZP WP, minister ds. kombatantów |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa |
| Odznaczenia | |
 _BAR.svg&filetimestamp=20101129151755){kind=small}                  |
|
Mieczysław Grudzień (ur. 9 stycznia 1922 w Majkach, powiat płocki, zm. 17 lutego 2010[1] w Warszawie) – kontradmirał i generał dywizji Wojska Polskiego, działacz państwowy i partyjny, I zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego WP (1971–1972), członek Komitetu Centralnego PZPR, minister ds. kombatantów (1972–1981), wiceprezes Rady Naczelnej ZBoWiD (1974–1990).
Spis treści |
Krótko po urodzeniu znalazł się wraz z rodziną w Belgii i Francji; pracował jako górnik, działał w komunistycznym ruchu oporu we Francji w czasie II wojny światowej. Był założycielem Związku Młodzieży Polskiej "Grunwald" w północnej Francji. Członek Francuskiej Partii Komunistycznej. W 1947 powrócił do Polski i pracował w aparacie partyjnym PPR i PZPR, od 1949 był żołnierzem zawodowym ludowego Wojska Polskiego. Odbył roczne przeszkolenie Wyższej Szkole Oficerów Politycznych w Rembertowie. W latach 1950-1951 zastępca dowódcy 70 pułku artylerii haubic w Gnieźnie, a w latach 1951-1952 zastępca komendanta Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego w Poznaniu. W latach 1955-56 Ukończył Wyższy Kurs Akademicki w Akademii Politycznej im. Lenina w Moskwie, a w 1962 roku w systemie zaocznym studia w Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego w Warszawie, uzyskując dyplom magistra. Pełnił wiele kierowniczych funkcji w aparacie politycznym Ludowego Wojska Polskiego, był m.in. szefem Wydziału Politycznego Głównego Zarządu Tyłów WP, szefem Zarządu Politycznego Instytucji Centralnych MON (1953–1956), szefem Zarządu Politycznego Wojskowej Służby Wewnętrznej MON (1957–1965) – od 1962 w randze zastępcy szefa Wojskowej Służby Wewnętrznej MON ds. politycznych, zastępcą dowódcy Marynarki Wojennej ds. politycznych (1965–1968), zastępcą szefa Głównego Zarządu Politycznego WP (1968–1971) oraz I zastępcą szefa Głównego Zarządu Politycznego WP (1971–1972). W październiku 1967 został uchwałą Rady Państwa PRL mianowany kontradmirałem w korpusie oficerów politycznych. W październiku 1971 mianowany generałem dywizji.
W latach 1972–1981 pełnił funkcję ministra ds. kombatantów; odwołany przez Sejm PRL w październiku 1981, pozostał na czele resortu (Urzędu do Spraw Kombatantów) jako kierownik urzędu. W czerwcu 1982 nastąpiły przekształcenia w administracji rządowej, Urząd utracił status organu naczelnego (pozostał urzędem centralnym); Grudzień ponownie stanął na jego czele jako prezes (w randze podsekretarza stanu), ale nie wchodził już w skład Rady Ministrów. Kierował Urzędem do jego likwidacji 24 października 1987. Z dniem 5 lipca 1988 roku zakończył zawodową służbę wojskowa i przeszedł w stan spoczynku.
Od 1946 działał w PPR, następnie od 1948 w PZPR. Wielokrotnie był członkiem instancji partyjnych na różnych szczeblach w wojsku. Od 1968 był wybierany na czterech kolejnych zjazdach PZPR (1968, 1971, 1975, 1980) w skład centralnych władz partyjnych, był członkiem Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR (1968–1971), zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR (1971–1975) i członkiem KC PZPR (1975–1981). W latach 1974–1983 członek Prezydium Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, w latach 1974–1990 wiceprezes Rady Naczelnej ZBoWiD. W sierpniu 1984 wszedł w skład Obywatelskiego Komitetu Obchodów 40. Rocznicy Powstania Warszawskiego.
Był bratem Zdzisława Grudnia – działacza PZPR, w latach 70. członka Biura Politycznego KC PZPR i I sekretarza KW PZPR w Katowicach.
25 lutego 2010 pochowany bez asysty wojskowej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. W pogrzebie wzięli udział współtowarzysze służby, m. in. b. członek Biura Politycznego KC PZPR gen. broni w st. spocz. Józef Baryła oraz b. wiceminister spraw wewnętrznych gen. dyw. w st. spocz. Lucjan Czubiński[2].
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
