Mieczysław Kaufman (ur. 14 października 1864 w Krośniewicach, zm. 21 listopada 1916 w Łodzi) – polski lekarz, ginekolog, łódzki działacz społeczny.
Spis treści |
Był synem Juliana, powstańca styczniowego, więźnia Cytadeli warszawskiej.
Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie studiował w latach 1885–1891 medycynę na uniwersytecie w Dorpacie, potem w klinikach ginekologicznych w Dreźnie i Wiedniu odbył niezbędne praktyki.
W 1892 zamieszkał na stałe w Łodzi i pracował w Żydowskim Szpitalu im. małżonków Izraela i Leony Poznańskich (obecnie Szpital im. Seweryna Sterlinga Uniwersytetu Medycznego w Łodzi przy ul. Seweryna Sterlinga 1/3), później we własnej lecznicy ginekologiczno-położniczej przy ul. Benedykta (obecnie ul. 6 Sierpnia) 15.
Ogłosił 22 prace naukowe z zakresu ginekologii, etyki lekarskiej, biologii i pedagogiki.
Po założeniu w Łodzi w 1906 Towarzystwa Krzewienia Oświaty (TKO) został jego prezesem.
Przyczynił się do utworzenia Muzeum Nauki i Sztuki w Łodzi w 1912.
Podczas I wojny światowej zabiegał o powołanie do życia biblioteki publicznej (m.in. na bazie zbiorów TKO), wchodził też w skład Towarzystwa Biblioteki Publicznej.
Był założycielem stowarzyszenia "Lokator", mającego na celu m.in. początkowo obronę robotników przed eksmisją z mieszkań, a potem budowę mieszkań spółdzielczych.
Zmarł na zawał serca 21 listopada 1916 i został pochowany na cmentarzu ewangelickim (obecnie komunalnym) w Łodzi na Dołach[1].
W Dorpacie zetknął się z socjalizmem naukowym, potem sympatyzował z Socjaldemokracją Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL). Jego żona Stefania z Rappaportów (1875–1946) była czynną działaczką SDKPiL i Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS).
W uznaniu jego zasług dla Łodzi Rada Miejska nadała jego imię ulicy przylegającej do cmentarza żydowskiego.