Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyMieczysław Kosz (ur. 10 stycznia 1944 w Antoniówce k. Tomaszowa Lubelskiego, zm. 31 maja 1973 w Warszawie[1]) – polski pianista i kompozytor jazzowy, absolwent średniej szkoły, który wywarł znaczący wpływ na polską szkołę jazzu.
Spis treści |
Na skutek postępującej od dzieciństwa choroby, w wieku 12 lat został osobą niewidomą[1]. Jego styl łączył pianistykę jazzową z tradycjami muzyki romantycznej i charakterystycznymi nawiązaniami melodycznymi do polskiego folkloru. Pod względem stylistycznym porównywano go do Billa Evansa, z którym łączył Mieczysława Kosza podobny stosunek do formy i melodyki.
W 1967 dokonał pierwszych nagrań dla Polskiego Radia. Nagrania te dały początek szerszemu zainteresowaniu sztuką ociemniałego pianisty. Współpraca ze znanymi muzykami, m.in. Czesławem Bartkowskim, Jackiem Ostaszewskim, Bronisławem Suchankiem, Januszem Stefańskim i Janem 'Ptaszynem' Wróblewskim, udział w festiwalach Jazz Jamboree i Jazz nad Odrą oraz nagrody w konkursach zagranicznych zapewniły mu uznanie środowiska jazzowego i słuchaczy.
Zginął tragicznie, wypadając z okna mieszkania. Istnieje hipoteza, że było to samobójstwo[1].
Imię pianisty nosi aktywnie działające Stowarzyszenie "Zamojski Klub Jazzowy im. Mieczysława Kosza" w Zamościu. Został pochowany we wsi Tarnawatka (na trasie Zamość - Tomaszów Lubelski). Jego pamięć uczcił zespół RGG Trio, płytą Unfinished Story - Remembering Kosz. Jest ona dedykowana Koszowi.
