| Mieczysław Kotlarczyk | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 czerwca 1908 Wadowice |
| Data i miejsce śmierci | 21 lutego 1978 Kraków |
| Zawód | aktor, pedagog |
| Lata aktywności | 1941–1967 |
| Odznaczenia | |
Mieczysław Kotlarczyk (ur. 6 czerwca 1908 w Wadowicach, zm. 21 lutego 1978 w Krakowie) – polski reżyser teatralny, aktor, dramaturg i krytyk literacki, pedagog; twórca Teatru Rapsodycznego. Od 1931 kierował w Wadowicach stałym Teatrem Powszechnym.
Mieczysław Kotlarczyk był mistrzem i nauczycielem teatralnym Karola Wojtyły (późniejszego papieża Jana Pawła II), z którym łączyła go wieloletnia przyjaźń.
Spis treści |
W lipcu 1941 Kotlarczyk wraz z żoną przeniósł się, w obawie przed represjami ze strony okupanta, do Krakowa. Przyjaciele załatwili mu pracę konduktora tramwajowego, a 2-pokojowe mieszkanie na ul. Tynieckiej udostępnił jego przyjaciel Karol Wojtyła. 22 sierpnia 1941 Mieczysław Kotlarczyk stworzył konspiracyjny Teatr Rapsodyczny; jego działalność rozpoczęła się od prób nad Królem-Duchem Słowackiego. Ważny wkład w kształtowanie się i działalność tego Teatru wniósł aktor i początkujący dramaturg Karol Wojtyła.
Był wykładowcą krakowskich szkół teatralnych: Studio Aktorskiego przy Starym Teatrze (1945–1946), Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej (1950–1955) oraz Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego (1955–1957). W latach 1959–1967 dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Rapsodycznego w Krakowie.
Kotlarczyk zmarł w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim; mowę nad trumną wygłosił kardynał Karol Wojtyła.
7 listopada 2007, podczas uroczystości w budynku Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie został pośmiertnie odznaczony przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Kazimierza Michała Ujazdowskiego Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis[1].