Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Mieczysław Linde | |
.jpg&filetimestamp=20111220075332) |
|
 generał dywizji |
|
| Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1868 Lwów |
| Data śmierci | 1940 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1888-1927 |
| Siły zbrojne | .png&filetimestamp=20100920092323){kind=small} Armia Austro-Węgier Wojsko Polskie |
| Stanowiska | dowódca • Legii Oficerskiej w obronie Lwowa • 9 Pułku Strzelców Pieszych • XXIII Brygady Piechoty • XXIV Brygady Piechoty • XXXVI Brygady Piechoty, z-ca dowódcy DOK VI |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa wojna polsko-ukraińska wojna polsko-bolszewicka II wojna światowa • obrona Lwowa |
| Odznaczenia | |
     |
|
Mieczysław Eugeniusz Linde (ur. 18 listopada 1868 we Lwowie, zm. w 1940 w rejonie kotłaskim[1])[2] – podpułkownik piechoty Cesarskiej i Królewskiej Armii oraz generał dywizji Wojska Polskiego. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Spis treści |
W 1884, po ukończeniu pięciu klas gimnazjum we Lwowie, wstąpił do Szkoły Kadetów w Bratysławie. 18 sierpnia 1888 awansował na chorążego i rozpoczął zawodową służbę w C. K. armii. W 1903 został mianowany komendantem szkoły jednorocznych ochotników we Lwowie. W I wojnie światowej uczestniczył w walkach na froncie włoskim jako dowódca batalionu i pułku – od 1916 w stopniu podpułkownika. Od 1914 bezskutecznie starał się o przydział do Legionów Polskich. W 1916 otrzymał austriackie szlachectwo I stopnia (najniższego), z tytułem "Edler" i predykatem "von Brykula"[3].
22 listopada 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego i mianowany dowódcą Legii Oficerskiej w obronie Lwowa. W lutym 1919 w Chyrowie objął dowództwo grupy swojego imienia. Od maja do sierpnia dowodził Grupą Operacyjną gen. Władysława Sikorskiego. 1 sierpnia został mianowany dowódcą 9 Pułku Strzelców Pieszych[4]. Od 11 stycznia do lipca 1920 dowodził kolejno: XXIII, XXIV i XXXVI Brygadą Piechoty.
1 maja 1920 został zatwierdzony z dn. 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika. 19 lipca objął dowództwo 6 Dywizji Piechoty. 25 września 1921 otrzymał nominację na stanowisko zastępcy dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie.
1 grudnia 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek ministra spraw wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego, awansował go do stopnia generała dywizji ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 5 lokatą w korpusie generałów[5].
Od 1 kwietnia 1927 w stanie spoczynku. Osiadł we Lwowie. Podczas kampanii wrześniowej był jednym z organizatorów Straży Obywatelskiej w tym mieście. Po kapitulacji Lwowa został aresztowany 3 października przez NKWD wbrew warunkom rozejmu. Po wywózce ze Lwowa znalazł się w obozie w Starobielsku II. Następnie – z wyrokiem skazującym na 10 lat pobytu w łagrze – jesienią 1940 został wywieziony na północ w okolice Kotłasu. Nazwisko generała figuruje na Ukraińskiej Liście Katyńskiej.
Mieczysław Linde był żonaty. Jego syn, ppor. Tadeusz Linde, służył w 3 Pułku Artylerii Polowej Legionów i 4 lipca 1920 poległ pod Klewaniem.
