Mieczysław Pruszyński (ur. 18 września 1910 na Wołyniu, zm. 13 kwietnia 2005 w Warszawie) – major nawigator Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie, pisarz i publicysta, mecenas polskiej kultury, brat Ksawerego Pruszyńskiego.
W trakcie studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim aktywny działacz Myśli Mocarstwowej. Od 1933 roku ogólnopolski prezes tej organizacji. Publicysta "Czasu", "Polityki" i "Buntu Młodych". W 1938 r. doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1939 roku. Podczas II wojny światowej walczył w Narwiku i Tobruku, był nawigatorem w 305 Dywizjonie Bombowym Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego i uczestnikiem ponad czterdziestu siedmiu lotów bojowych nad Trzecią Rzeszą. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari oraz czterokrotnie Krzyżem Walecznych. Po wojnie zajął się doradztwem ekonomicznym i finansowym.
W 1980 r. ustanowił nagrodę publicystyczną im. Adolfa Bocheńskiego, a w roku 1988 – Wieczystą Fundację im. Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich. Przez wiele lat był fundatorem nagrody polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego. Był także pomysłodawcą i sponsorem Własnych Funduszy Stypendialnych w Uniwersytecie Jagiellońskim (Fundusz im. St. Estreichera, Fundusz im. A. Krzyżanowskiego) – największej niepublicznej akcji stypendialnej w III RP. Przeprowadził wiele rozmów na tematy historyczne z politykami II RP.