| Mieczysław Sawicki | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 października 1917 Niemiercz, Ukraina |
| Data i miejsce śmierci | 12 lutego 2008 Iver Buks, Wielka Brytania |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1939 |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa: |
| Odznaczenia | |
Mieczysław Sawicki (ur. 8 października 1917 w Niemierczu koło Kijowa, zm. 12 lutego 2008 w Iver Buks pod Londynem w Anglii) – polski dowódca wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego, działacz środowisk kombatanckich, członek Rady Narodowej na Uchodźstwie, zastępca kanclerza i wieloletni członek Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari.
W 1939 ukończył Szkołę Podchorążych Broni Pancernych w Modlinie, uzyskując stopień podporucznika.
Spis treści |
Podczas polskiej wojny obronnej września 1939 r. w 2 Batalionie Pancernym stacjonującym w Żurawicy. Uczestniczył w walkach odwrotowych, po czym dostał się do niewoli sowieckiej, z której uciekł niebawem do Warszawy. Oficer wywiadu SZP-ZWZ w Warszawie w latach 1939-1940. W 1940 r. zmuszony groźbą aresztowania wyjechał do Palestyny, gdzie początkowo służył w Legii Oficerskiej, a następnie został żołnierzem słynnej Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Jako zastępca dowódcy plutonu cassiersów walczył podczas obrony Tobruku. Był żołnierzem w 4 Pułku Pancernym "Skorpion", a także instruktorem brytyjskiego Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej w Abbasyi.
W 1943 r. zgłosił się do służby w RAF-ie, a po przejściu kursu pilotażu myśliwskiego został skierowany do służby w lotnictwie brytyjskim. Za sprawą wstawiennictwa gen. Władysława Andersa, został włączony do polskiego 318 Dywizjonu Myśliwsko-Rozpoznawczego "Gdański" w którego szeregach walczył na froncie włoskim wykonując ponad 100 lotów bojowych (został także zestrzelony poza linią frontu).
Po zakończeniu działań wojennych pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Studiował na Uniwersytecie Londyńskim, gdzie uzyskał tytuł inżyniera lądowego. Pracował w branży budowlanej. Od 1980 r. piastował funkcję Sekretarza Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari w Londynie (przyznawanego przez rząd na uchodźstwie); od 1993 r. do momentu śmierci członek Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari w niepodległej Polsce, reprezentując Kapitułę poza granicami III RP. Od 2001 r. pełnił również funkcję Zastępcy Kanclerza Orderu, reprezentując weteranów Polskich Sił Zbrojnych przed Królową Brytyjską. Był działaczem i wiceprezesem Stowarzyszenia Lotników Polskich oraz Rady Organizacji Kombatanckich Polskich Sił Zbrojnych i Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernej w WB.
15 czerwca 2007 r. Prezydent RP Lech Kaczyński mianował go na stopień generała brygady [1]. 17 czerwca 2007 r., w Belwederze, w czasie uroczystości z okazji 215. rocznicy ustanowienia Orderu Wojennego Virtuti Militari, nominację w imieniu Prezydenta RP wręczył mu minister Władysław Stasiak.