| Mieczysława Ćwiklińska | |
Mieczysława Ćwiklińska 1937 |
|
| Prawdziwe imię i nazwisko | Mieczysława Trapszo |
| Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1879 Lublin, Cesarstwo Rosyjskie |
| Data i miejsce śmierci | 28 lipca 1972 Warszawa, Polska |
| Zawód | aktorka filmowa, teatralna, śpiewaczka |
| Współmałżonek | 1.Zygmunt Bartkiewicz 2.Henryk Mader 3.Marian Steinsberg |
| Lata aktywności | 1900–1972 |
| Odznaczenia | |
Mieczysława Ćwiklińska, właściwie Mieczysława Trapszo, pseudonim Gryf, Lińska (ur. 1 stycznia 1879[1] w Lublinie, zm. 28 lipca 1972 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, śpiewaczka[2].
Spis treści |
Pochodziła ze słynnego polskiego rodu teatralnego Trapszów. Była córką Marcelego Trapszy i Aleksandry Trapszo z Ficzkowskich. Na scenie teatralnej zadebiutowała 2 grudnia 1900 w roli Helenki w "Grubych rybach" Michała Bałuckiego w Teatrze Ludowym w Warszawie, natomiast w filmie zadebiutowała dopiero w wieku 54 lat rolą Idalii w filmie "Jego ekscelencja subiekt" (1933). W 1937 została odznaczona Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za szerzenie zamiłowania do polskiej literatury dramatycznej[3]. Jej ostatnią słynną rolą była postać Babci w sztuce "Drzewa umierają stojąc" Alejandro Casona, z którą udała się na tournée po ośrodkach polonijnych w Ameryce Północnej w 1971.
Znana była głównie jako aktorka komediowa i charakterystyczna. W początkach drogi artystycznej Ćwiklińska występowała też w rolach operetkowych i operowych w Warszawie, Berlinie i Dreźnie[4]
Była trzykrotnie zamężna (1. Zygmunt Bartkiewicz, 2. Henryk Mader, 3. Marian Steinsberg).
Została pochowana w Alei Zasłużonych Cmentarza Powązkowskiego (grób 62). W 2006 roku skradziono z jej grobu metalowe litery tekstu epitafium.
W 1949 Prezydent RP Bolesław Bierut nadał jej Order Sztandaru Pracy II klasy[5]. W 1959 została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy I klasy[6].