Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – Elbląg

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący głównie tereny produkcyjno-składowe

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (pot. plan miejscowy, MPZP) – akt prawa miejscowego przyjmowany w formie uchwały rady gminy, określający przeznaczenie, warunki zagospodarowania i zabudowy terenu, a także rozmieszczenie inwestycji celu publicznego. Składa się z części tekstowej (uchwała) oraz graficznej (załącznik do uchwały).

Funkcja i miejsce w systemie planistycznym

Plan miejscowy stanowi podstawę planowania przestrzennego w gminie. Ustanawia przepisy powszechnie obowiązujące na danym terenie, będące podstawą wydawania decyzji administracyjnych (w przeciwieństwie do studium, które wyraża jedynie politykę przestrzenną gminy). W planie miejscowym dokonuje się również zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele niereolnicze (tzw. odrolnienie) i nieleśne.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie może wykraczać poza granice administracyjne gminy, może za to obejmować tylko część jej obszaru. Na terenie gminy może obowiązywać więcej planów miejscowych, ich granice jednak nie mogą się nakładać. Plan nie może naruszać ustaleń studium, co stwierdza rada gminy przed jego uchwaleniem.

Organem sporządzającym plan miejscowy jest odpowiednio:

• wójt (w gminach wiejskich),
• burmistrz (w miejskich lub miejsko-wiejskich),
• prezydent miasta (w miastach liczących powyżej 100000 mieszkańców lub będących siedzibą województwa przed 1 stycznia 1999 roku).

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalany jest przez radę gminy (radę miasta) i ogłaszany przez wojewodę w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Planowanie miejscowe w Polsce

Według danych na koniec 2009 roku, na terenie kraju obowiązuje 36 612 planów miejscowych, które obejmują w sumie 25,4% powierzchni kraju. 12 668 nich to plany sporządzone na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, pozostałe opracowano wcześniej, na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Pod względem przeznaczenia terenu, w skali kraju dominuje użytkowanie rolnicze (50,4%) oraz zieleń i wody (22%), zaś przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną obejmuje 13,4% terenów objętych planami.

Rok	Liczba planów	Powierzchnia [tys ha]	% powierzchni kraju
2004	28 567	5 390,8	17,2
2005	29 642	6167	19
2006	31 62	6 872,4	22,0
2007	33 36	7 557,1	24,2
2008	35 885	8 007,9	25,6
2009	36 612	7 946,0	25,4

Treść i forma planu miejscowego

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego składa się z części:

• tekstowej – stanowiącej treść uchwały,
• graficznej – stanowiącej załącznik do uchwały.

Część graficzna (rysunek) jest graficznym odzwierciedleniem uchwały i obowiązuje jedynie w takim zakresie, w jakim jest to określone w części tekstowej. Obecnie, „środek ciężkości” planu przeniesiony jest na tekst uchwały, nie jest więc aktualne postrzeganie go jako „rysunku z częścią opisową”.

Część tekstowa

Tekst planu ma formę uchwały rady gminy, musi więc odpowiadać wymogom zasad techniki prawodawczej, czyli zawierać m.in.: tytuł, podstawę prawną, przepisy merytoryczne ogólne i szczegółowe, przepisy o wejściu w życie, a także podział na jednostki redakcyjne (paragraf, ustęp, punkt, litera, tiret).

Część graficzna

Rysunek planu wykonywany jest na mapie zasadniczej w skali 1:1000, a w przypadku jej braku, dopuszcza się stosowanie map katastralnych. W określonych przypadkach możliwe jest stosowanie innej skali:

• dla obszarów intensywnej zabudowy lub przestrzeni publicznej – 1:500,
• dla inwestycji liniowych lub obszarów o znacznej powierzchni – 1:2000,
• w przypadku wprowadzenia zakazu zabudowy lub przeznaczenie gruntów do zalesienia – 1:5000.

Skala musi być określona na rysunku w formie liczbowej i graficznej (podziałka liniowa).

Do podstawowych oznaczeń graficznych występujących na rysunku planu, należą między innymi:

• granice obszaru objętego planem,
• granice administracyjne,
• linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania oraz oznaczenia tych terenów (symbole w tabeli poniżej),
• linie zabudowy,
• granice i oznaczenia obiektów i terenów chronionych na podstawie przepisów odrębnych ( m.in. tereny górnicze, zagrożone powodzią lub osuwaniem się mas ziemnych),
• granice terenów zamkniętych oraz ich stref ochronnych,
• oznaczenia elementów zagospodarowania przestrzennego,
• oznaczenia informacyjne (w razie potrzeby).

Stosuje się podstawowe oznaczenia graficzne i literowe, odnoszące się do przeznaczenia terenu, umieszczone w poniższej tabeli. W zależności od potrzeb, możliwe jest też stosowanie oznaczeń mieszanych.

Przedmiot oznaczenia	Oznaczenie literowe	Kolor	Opis wypełnienia
Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej	MN		kolor jasnobrązowy
Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej	MW		kolor ciemnobrązowy
Tereny zabudowy usługowej	U		kolor czerwony
Tereny usług sportu i rekreacji	US		kreskowanie zielono-czerwone
Tereny rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m²	UC		kreskowanie czerwono-ciemnoszare
Tereny rolnicze	R		kolor żółty
Tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych oraz gospodarstwach leśnych i rybackich	RU		kreskowanie żółto-czerwone
Tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych	RM		kreskowanie żółto-jasnobrązowe
Tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów	P		kolor fioletowy
Obszary i tereny górnicze	PG		kolor fioletowy
Tereny zieleni objęte formami ochrony przyrody zgodnie z przepisami o ochronie przyrody	ZN		kolor ciemnozielony
Lasy	ZL		kolor ciemnozielony
Tereny zieleni urządzonej, takie jak: parki, ogrody, zieleń towarzysząca obiektom budowlanym, zieleńce, arboreta, alpinaria, grodziska, kurhany, zabytkowe fortyfikacje	ZP		kolor zielony
Tereny ogrodów działkowych	ZD		kolor zielony
Cmentarze	ZC		kolor zielony
Obszary zagrożone powodzią	ZZ		kreskowanie jasnozielone na tle w kolorze odpowiednim do przeznaczenia
Tereny wód powierzchniowych morskich	WM		kolor jasnoniebieski
Tereny wód powierzchniowych śródlądowych (rzeki, jeziora, stawy, strumienie, kanały)	WS		kolor jasnoniebieski
Tereny dróg publicznych	KD		kolor biały
Tereny dróg wewnętrznych	KDW		kolor jasnoszary
Tereny komunikacji wodnej, szlaki wodne	KW		kolor ciemnoniebieski
Tereny infrastruktury technicznej: elektroenergetyka, gazownictwo, wodociągi, kanalizacja, telekomunikacja, gospodarka odpadami, ciepłownictwo	odpowiednio: E, G, W, K, T, O, C		kolor ciemnoszary

Obowiązkowym elementem rysunku planu jest również wyrys ze studium, z oznaczeniem granic obszaru objętego planem. Umożliwia on porównanie ustaleń ustaleń studium i planu.

Procedura sporządzania planu miejscowego

Procedura planistyczna:

1. Rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia MPZP.
2. Ukazuje się w prasie ogłoszenie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o przystąpieniu do planu i możliwości składania wniosków do planu
3. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta zwraca się z do organów i instytucji zewnętrznych z prośbą o przesyłanie wniosków do projektu planu.
4. Dla danego terenu zostaje opracowana dokładna, wielobranżowa analiza stanu istniejącego oraz zebrane zostają uwarunkowania.
5. Przygotowanie projektu planu.
6. Opracowanie prognozy wpływu ustaleń planu na środowisko przyrodnicze.
7. Akceptacja wójta, burmistrza lub prezydenta miasta i skierowanie projektu planu do opiniowania i uzgodnień.
8. Opinie – władz gmin sąsiednich oraz gminnej (miejskiej) komisji urbanistyczno-architektonicznej.
9. Uzgodnienia – m.in. urząd wojewódzki, właściwy zarządca dróg, konserwator zabytków, policja, wojsko, straż pożarna.
10. Opracowanie analizy skutków ekonomicznych realizacji planu.
11. Wyłożenie planu do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni. Zainteresowani zawiadamiani są poprzez ogłoszenie w prasie lokalnej i krajowej. W czasie wyłożenia organizowana jest dyskusja publiczna nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie.
12. W terminie do 14 dni od zakończenia wyłożenia można składać uwagi do planu.
13. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta rozpatruje uwagi do planu, które wpłynęły w trakcie wyłożenia, a następnie przekazuje do rady gminy (miasta) projekt planu wraz z nieuwzględnionymi uwagami. Jeżeli w wyniku uwzględnienia uwag, do projektu wprowadzono zmiany, ponawia się uzgodnienia w niezbędnym zakresie.
14. Rada gminy (miasta) stwierdza, że projekt planu nie narusza ustaleń studium.
15. Rada gminy (miasta) uchwala MPZP.
16. Wójt, burmistrz lub prezydent przedstawia wojewodzie plan wraz z dokumentacją w celu oceny ich zgodności podjętej z prawem.
17. MPZP zostaje ogłoszony w dzienniku urzędowym właściwego województwa. Uchwała w sprawie uchwalenia MPZP obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 od dnia ogłoszenia.

Od listopada 2008 roku dla planu miejscowego konieczne jest również przeprowadzenie, równolegle do procedury planistycznej, strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.

Zobacz też

• gospodarka przestrzenna
• urbanistyka
• władztwo planistyczne gminy
• linia zabudowy
• decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
• decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
• opracowanie ekofizjograficzne

Bibliografia

• Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717)
• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587)
• Piotr Kwaśniak: Plan miejscowy w systemie zagospodarowania przestrzennego. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Sp. z o.o., 2007. ISBN 978-83-7334-882-0. 
• Analiza stanu i uwarunkowań prac planistycznych w gminach na koniec 2009 roku, skrót opracowania.. [dostęp 2012-03-02].

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.