Miklós Fehér

Miklos Fehér
Imię i nazwisko	Miklós Fehér
Data i miejsce urodzenia	20 lipca 1979 Tatabánya, Węgry
Data i miejsce śmierci	25 stycznia 2004 Guimarães, Portugalia
Pseudonim	Miki
Pozycja	napastnik
Wzrost	184 cm
Kariera juniorska
	Győri ETO
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1995-1998 1998-2002 1999-2000 2000-2001 2002-2004	Győri ETO Porto → Salgueiros (wyp.) → Braga (wyp.) Benfica Ogólnie	62 (23) 13 (1) 14 (5) 26 (14) 28 (7) 143 (51)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1996-1997 1996-2000 1998-2003	Węgry U-18 Węgry U-21 Węgry	8 (3) 5 (0) 25 (7)

Miklós "Miki" Fehér (ur. 20 lipca 1979, zm. 25 stycznia 2004) – węgierski piłkarz i reprezentant swojego kraju w piłce nożnej.

Był zawodnikiem Győri ETO FC, następnie rozpoczął grę w lidze portugalskiej, w barwach kolejno FC Porto, SC Salgueiros, SC Braga i SL Benfica. Od października 1998 wystąpił w 25 meczach reprezentacji narodowej, zdobył w nich 7 bramek.

Zmarł nagle, po zasłabnięciu na boisku podczas meczu z Victorią Guimaraes. Nastąpiło to po otrzymaniu żółtej kartki od sędziego. Jego śmierć (podobnie jak pół roku wcześniej śmierć Kameruńczyka Marca-Viviena Foe) odbiła się na świecie (zwłaszcza w Portugalii) szerokim echem; prawdopodobnie cierpiał na ukrytą wadę serca.

Kariera

Fehér został zauważony przez F.C. Porto grając na Węgrzech w Győri ETO FC. W 1998 roku FC Porto podpisało z nim kontrakt, ale nie potrafił wywalczyć miejsca w składzie i został wypożyczony, by nabierać doświadczenia. Trafił do innego klub z Porto, SC Salgueiros. Po przeciętnym sezonie, w 2000 roku został wypożyczony ponownie, tym razem do Sportingu Braga gdzie spędził swój najlepszy sezon, strzelając 14 goli w 26 meczach. Po tym jak przewodniczący F.C. Porto Jorge Nuno Pinto da Costa pokłócił się z agentem Josém Veigom (agentem Fehéra oraz innych graczy), Fehér odmówił zmiany agenta i opuścił Estádio das Antas. Wyjechał do Lizbony, gdzie grał w SL Benfica strzelając 7 goli w 28 meczach.

Śmierć

25 stycznia 2004, Benfica grała wyjazdowy mecz ligowy z Victorią Guimarães. Mecz był transmitowany na żywo w telewizji. Fehér pojawił się na boisku w drugiej połowie i w doliczonym czasie gry asystował przy bramce Fernando Aguiara (innego rezerwowego) dającej Benfice prowadzenie 1-0. Po otrzymaniu żółtej kartki za przedłużanie wznowienia gry, Fehér pochylił się do przodu, a po chwili bezwładnie upadł na plecy. Na pomoc piłkarzowi momentalnie ruszyli pozostali piłkarze Benfiki, Tomo Šokota przechylił Fehéra na lewy bok starając się zapobiec połknięciu przez niego języka. Po chwili na boisku zjawili się klubowi lekarze, którzy szybko zorientowali się iż piłkarz cierpi z powodu zatrzymania akcji serca i przystąpili do reanimacji. Zgromadzeni wokół Fehéra koledzy, zdając sobie sprawę z powagi sytuacji, zaczęli łapać się za głowy. Kilku z nich płakało. Po kilku minutach na boisku pojawił się ambulans, który zabrał Fehéra do szpitala. Sytuacja stała się głównym tematem portugalskich mediów tamtego wieczoru. Przed północą śmierć Fehéra została potwierdzona. Oskarżyciel publiczny (portugalska agencja odpowiedzialna za ogłoszenie szczegółów sekcji zwłok) oświadczył, że Fehér umarł z powodu arytmii serca wywołanej przez kardiomiopatię przerostową. Miał 24 lata.

Dla uczczenia jego pamięci, Benfica zastrzegła koszulkę z numerem 29, którą nosił podczas pobytu w klubie i nikt nie będzie grał w Benfice z tym numerem. Jego śmierć wywołała wstrząs w portugalskim sporcie.

Sezony, kluby, mecze, gole

• 1995/1996 Győri ETO FC (8 meczów, 2 gole)
• 1996/1997 Győri ETO FC (29 meczów, 8 goli)
• 1997/1998 Győri ETO FC (25 meczów, 13 goli)
• 1998/1999 FC Porto (5 meczów, 0 goli)
• 1999/2000 FC Porto (5 meczów, 1 gol)
• 1999/2000 SC Salgueiros (14 meczów, 5 goli)
• 2000/2001 Sporting Braga (26 meczów, 14 goli)
• 2001/2002 FC Porto (3 meczów, 1 goli)
• 2002/2003 SL Benfica (16 meczów, 4 gole)
• 2003/2004 SL Benfica (12 meczów, 3 gole)

Razem: 143 mecze, 51 goli