Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Mikołaj Czarnecki | |
| biskup Lebedus | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 grudnia 1884 Siemiakówka |
| Data i miejsce śmierci | 2 kwietnia 1959 Lwów |
| wizytator apostolski dla wiernych Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w diecezjach: łuckiej, pińskiej, podlaskiej, wileńskiej i lubelskiej | |
| Okres sprawowania | 1931-1939 |
| egzarcha Wołynia, Podlasia i Polesia Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego | |
| Okres sprawowania | 1939 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego |
| Inkardynacja | CSsR |
| Prezbiterat | 2 października 1909 |
| Chirotonia biskupia | 2 lutego 1931 |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 2 lutego 1931 |
| Konsekrator | Grzegorz Chomyszyn |
| Błogosławiony | |
| Mikołaj Czarnecki | |
| biskup męczennik | |
| Data urodzenia | 14 grudnia 1884 Siemakowce |
| Data śmierci | 2 kwietnia 1959 Lwów |
| Kościół / wyznanie | Kościół katolicki |
| Data beatyfikacji | 27 czerwca 2001 Lwów przez Jana Pawła II |
| Wspomnienie | 28 czerwca |
| Szczególne miejsca kultu | Lwów, Horodło |
Mikołaj Czarnecki, Mykoła Czarnecki CSsR (ur. 14 grudnia 1884 w Siemakówce, zm. 2 kwietnia 1959 we Lwowie) – błogosławiony Kościoła katolickiego, redemptorysta, profesor filozofii i teologii dogmatycznej, biskup tytularny Lebedus.
Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej wyznania greckokatolickiego. W młodości uczył się w Kolegium św. Mikołaja w Stanisławowie. Od 1903 roku przebywał na studiach w Rzymie, które ukończył doktoratem z teologii. 2 października 1909 roku został wyświęcony na kapłana.
Od 1910 roku był wykładowcą seminarium duchownego w Stanisławowie. W 1919 roku wstąpił do zakonu redemptorystów. Od 1926 roku jako kapłan greckokatolicki uczestniczył w misji wśród prawosławnych na Wołyniu.
Wykładał w Papieskim Seminarium Wschodnim w Dubnie, organizował parafie neounickie oraz uczestniczył w zakładaniu klasztoru redemptorystów w Kowlu. W 1931 roku papież Pius XI mianował go biskupem tytularnym Lebedus oraz wizytatorem apostolskim na Wołyniu i Podlasiu dla wiernych obrządku bizantyjsko-słowiańskiego. W tym samym roku Mikołaj Czarnecki przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa stanisławowskiego, Grzegorza Chomyszyna. W 1939 roku arcybiskup lwowski, Andrzej Szeptycki mianował go egzarchą Wołynia, Podlasia i Polesia.
W 1939 roku biskup Mikołaj Czarnecki zmuszony został do zrezygnowania z pełnionych funkcji i opuszczenia Wołynia. Osiadł w klasztorze redemptorystów we Lwowie. Powrócił do pracy naukowej. Od 1941 roku był wykładowcą: filozofii, psychologii i teologii moralnej na Akademii Teologicznej we Lwowie.
W 1945 roku został aresztowany przez władze sowieckie i uwięziony. W latach 1946-1956 przebywał w łagrach na Syberii. Ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony z katorgi i wrócił do Lwowa, gdzie do końca życia w miarę możliwości pełnił posługę duszpasterską i biskupią.
Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. W Polsce cząstka jego relikwii przechowywana jest w neounickiej cerkwi św. Mikołaja w Horodle.
Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 27 czerwca 2001 we Lwowie[1].
| Poprzednik Josyf Bocian |
 |
Biskup łucko-ostrogski 1931-1945 |
|
Następca Wasyl Wełyczkowski |
