| Mikołaj Oborski | ||
|
|
||
| Data urodzenia | 1611 | |
| Data i miejsce śmierci | 16 kwietnia 1689 Kraków |
|
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Nominacja biskupia | 1658 | |
| Sakra biskupia | brak danych | |
Mikołaj Oborski herbu Pierzchała vel Roch (ur. 1611, zm. 16 kwietnia 1689 w Krakowie) – biskup sufragan krakowski. Był synem Jana, dziedzica na Łukowcu w Ziemi Czerskiej i Anny z Olędzkich oraz bratankiem biskupa Tomasza Oborskiego.
Studiował na Akademii Krakowskiej, następnie w Rzymie, gdzie w 1636 r. otrzymał święcenia kapłańskie, a następnie został doktorem praw. Kanonik chełmiński, krakowski od roku 1636, a od 1651 r. kanonik poznański. W roku 1655 nadzorował wywiezienie z Krakowa zbiorów skarbca katedralnego, od 1657 r. administrator diecezji krakowskiej i księstwa siewierskiego.
W 1658 r. został biskupem sufraganem krakowskim. Konsekrował 193 kościoły, wyświęcił blisko 3 tysiące księży. Witał w imieniu kapituły krakowskiej króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, w 1676 r. chrzcił córkę króla Jana III Sobieskiego Teresę Kunegundę. Uczestniczył w procesach beatyfikacyjnych Szymona z Lipnicy, księżnej Salomei, księżnej Kingi i biskupa krakowskiego Wincentego Kadłubka.
Katedrze wawelskiej podarował barokową monstrancję, zdobiący ją krzyżyk wg tradycji niegdyś był własnością królowej Anny Jagiellonki. Z jego funduszy odnowiono także relikwiarz na rękę św. Stanisława.
Pochowany został w katedrze wawelskiej, gdzie do dziś znajduje się barokowe epitafium z portretem biskupa.