| Milano Centrale | |
| Państwo | |
| Miejscowość | Mediolan |
| Data otwarcia | 1931 |
| Informacje kolejowe | |
| Liczba peronów | 13 |
| Liczba krawędzi peronowych |
24 |
| Liczba torów w ruchu pasażerskim |
24 |
| Kasy | czynne |
| Przejścia nadziemne | |
| Przejścia podziemne | |
| Linie kolejowe | |
|
|
| Na mapach: | |
Milano Centrale (włoski: Stazione di Milano Centrale) – największy dworzec kolejowy Mediolanu, i jeden z największych w Europie. Obsługuje około 330 tys. pasażerów dziennie.
Został oficjalnie otwarty w 1931 roku w celu zastąpienia starego dworca, który stał przy Piazza della Repubblica, który był niewystarczający z powodu zwiększonego ruchu kolejowego.
Infrastruktura jest właśnością Rete Ferroviaria Italiana (RFI), natomiast obszary handlowe, zabytkowy budynek dworca należy do Grandi Stazioni.
Projekt z 1912 roku Ulisse Stacchini był wzorowany na Union Station w Waszyngtonie.
Fasada ma 200 metrów szerokości, 72 m wysokoci i była rekordowa na ówczesne czasy kiedy to została zbudowana. Za fasadą, biegnie równolegle "Galleria delle Carrozze". Stacja nie ma określonego stylu architektonicznego, ale jest to mieszanka różnych stylów, w tym secesji i Art déco, ale nie tylko. Czasami styl ten definiowany jest jako assyryjsko-mediolański.
Wielkie przestrzenie publiczne stacji (hala peronowa, hala główna) przypominają monumentalną rzymską architekturę, pomimo wyraźnych monumentalności są wykonane ekonomicznie: szczyty ścian są dekorowane betonem, który naśladuje okładziny marmurowe w dolnej części.
| Milano Centrale | ||
| Linia Mediolan – Domodossola (km linii: 0,000) | ||
|
odległość: 12,746 km
|
||
| Linia Turyn – Mediolan (km linii: 0,000) | ||
|
odległość: 8,526 km
Milano Certosa |
||
| Linia Mediolan – Bolonia (km linii: 0,000) | ||
|
odległość: 3,779 km
|
||
| Linia Genua – Mediolan | ||
| Linia Mediolan – Wenecja (km linii: 0) | ||
|
odległość: 3,798 km
|
||
| Linia Mediolan – Chiasso (km linii: 0,000) | ||
|
odległość: 3,351 km
|
||