Minister Łączności

Minister Łączności – centralny organ administracji państwowej i członek Rady Ministrów odpowiedzialny za pocztę i usługi telekomunikacyjne w Polsce (w tym telefonię i telegraf). Urząd zlikwidowano w 2001 r., jego kompetencje przejął Minister Infrastruktury.

Szefowie resortu

Kierownik Resortu Komunikacji, Poczt i Telegrafu

• 1944 - Jan Grubecki
• 4 listopada 1944 - 31 grudnia 1944 - Jan Rabanowski (SD)

Minister Łączności

• Wacław Szymanowski, (ur. 1895 - zm. 1965), od 11 marca 1955 do 13 czerwca 1956
• Jan Rabanowski, (ur. 1907 - zm. 1958), od 13 czerwca 1956 do 25 lutego 1958
• Zygmunt Moskwa, (ur. 1908 - zm. 1975), od 25 lutego 1958 do 27 czerwca 1969
• Edward Kowalczyk, (ur. 1924 - zm. 2000), od 28 czerwca 1969 do 2 kwietnia 1980
• Zbigniew Rudnicki, (ur. 1928 - zm. 2000), od 3 kwietnia 1980 do 12 czerwca 1981
• Władysław Majewski, (ur. 1933 - zm. 2002), od 12 czerwca 1981 do 23 października 1987

Minister Transportu, Żeglugi i Łączności

• Janusz Kamiński od 23 października 1987 do 1 sierpnia 1989
• Franciszek Wielądek od 12 września 1989 do 20 grudnia 1989

Minister Łączności

• Marek Kucharski od 20 grudnia 1989 do 14 września 1990
• Jerzy Slezak od 14 września 1990 do 5 grudnia 1991
• Marek Rusin od 23 grudnia 1991 do 5 czerwca 1992 (kierownik resortu)
• Krzysztof Kilian od 11 lipca 1992 do 26 października 1993
• Andrzej Zieliński od 26 października 1993 do 17 października 1997
• Marek Zdrojewski od 31 października 1997 do 26 marca 1999
• Maciej Srebro od 26 marca 1999 do 16 marca 2000
• Tomasz Szyszko od 16 marca 2000 do 18 lipca 2001
• Janusz Steinhoff od 18 lipca 2001 do 24 lipca 2001 (pełniący obowiązki)

Zobacz też

• Ministerstwa w III Rzeczypospolitej
• Minister Infrastruktury
• Rząd Jerzego Buzka