Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Minuskuł 238 | |
| Rodzaj | Kodeks minuskułowy |
| Numer | 238 |
| Zawartość | cztery Ewangelie |
| Data powstania | XI/XII |
| Język | grecki |
| Miejsce przechowywania | Państwowe Historyczne Muzeum |
| Rozmiary | 31 x 22 cm |
| Typ tekstu | tekst bizantyjski |
| Kategoria | brak |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Minuskuł 238 (wedle numeracji Gregory-Aland), A145 (w numeracji von Sodena) – rękopis Nowego Testamentu, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Datowany jest na wiek XI[1].
Spis treści |
Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii na 581 pergaminowych kartach (31 na 22 cm), w dwóch tomach (355 + 227). Tekst pisany jest w dwóch kolumnach na stronie, 24 linii w kolumnie. Część kart kodeku zaginęła[1].
Tekst podzielony został według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na lewym marginesie tekstu, wraz z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza (pod numerami Sekcji Ammoniusza). Tablice κεφαλαια (spis treści) umieszczone zostały przed każdą Ewangelią[2].
Grecki tekst kodeksu przekazuje tekst bizantyjski. Kurt Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii rękopisów Nowego Testamentu[3].
Tekst kodeksu nie był badany według tzw. Claremont Profile Method (trzy rozdziały w Ewangelii Łukasza 1; 10; 20)[4].
Kodeks datowany jest obecnie na wiek XI wiek lub XII[1]. W roku 1482 przechowywany był w Wielkiej Ławrze na górze Athos. Później w klasztorze Filotheu, następnie w klasztorze św. Dionizego. W roku 1655 został przewieziony do Moskwy na prośbę patriarchy Nikona[5].
Dwie pierwsze Ewangelie kodeksu zostały skolacjonowane przez Christian Frederick Matthaei. Druga część kodeksu, zawierająca Ewangelie Łukasza i Jana, została sprzedana bibliotece w Dreźnie[2]. Ta część kodeksu przechowywana była w "Sächsische Landesbibliothek" (A 100), do końca II wojny światowej. Badał ją Tregelles oraz Oscar von Gebhardt[2]. Po wojnie przewieziono z powrotem do Moskwy.
Obecnie pierwsza część kodeksu zawierająca Ewangelie Mateusza i Marka przechowywana jest w Państwowym Historycznym Muzeum, (V. 91, S. 47, 355 fol.), w Moskwie; druga część zawierająca Ewangelie Łukasza i Jana przechowywana jest w Archiwum Państwowym (F. 1607, No. 3,226 fol.) w Moskwie[1].
