| Miriam Akavia | |
| Data i miejsce urodzenia | 1927 Kraków |
| Zawód | pisarka i tłumaczka |
Miriam Akavia, pierwotnie Matylda Weinfeld (hebr. מרים עקביא; ur. 1927 w Krakowie) – izraelska pisarka i tłumaczka, ocalała z Holocaustu, honorowa przewodnicząca Towarzystwa Izrael-Polska.
Spis treści |
Urodziła się w Krakowie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, jako córka Hirsza Weinfelda (1894–1944) i Broni z domu Plessner (1898–1945). Podczas II wojny światowej była więźniem krakowskiego getta, obozu w Płaszowie, KL Auschwitz oraz Bergen-Belsen. Uratowana przez Szwedzki Czerwony Krzyż. W 1946 przedostała się przez Szwecję do Izraela. Została dyplomowaną pielęgniarką, studiowała literaturę i historię na Uniwersytecie Tel Awiwu oraz pełniła funkcję attaché kulturalnego w przedstawicielstwach Izraela w Budapeszcie i Sztokholmie.
Miriam Akavia publikuje od 1975, trzydzieści lat po przybyciu do Izraela. „Niełatwo było – wyznaje – przejść z języka polskiego na hebrajski, a po hebrajsku pisać o klimacie polskim, polskiej przyrodzie, polskich porach roku, polskich miastach i wsiach, o górskich rzekach i gęstych lasach, o zapachach grzybów po deszczu i zapachach bzu...”[1]
Jako przewodnicząca Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Izraelskiej organizuje spotkania młodzieży obu krajów, ponadto prowadzi walkę ze stereotypami, dzielącymi Polaków i Żydów. Za swoją pracę na rzecz zbliżenia polsko-izraelskiego otrzymała Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Głównym tematem twórczości Miriam Akavii są: jej dzieciństwo, Holocaust i przeżycia wojenne. Ponadto jest tłumaczką literatury polskiej na hebrajski i hebrajskiej na polski. W 1978 otrzymała Nagrodę Yad Vashem.
Jest także laureatką wielu innych wyróżnień w Polsce, Izraelu i Niemczech. Jej książki zostały przetłumaczone na wiele języków, w tym angielski, niemiecki, duński, francuski, węgierski.
Po polsku ukazały się: