Mirin (jap. 味醂, Mirin?) – słodka płynna przyprawa o zawartości alkoholu 14%, uzyskiwana w wyniku zmieszania ryżu lekko sfermentowanego przy pomocy pleśni ryżowej Aspergillus oryzae z wódką ryżową shōchū[1].
Początkowo mirin pełnił funkcję napoju, jednak od końca epoki Edo jest używany w kuchni japońskiej jako przyprawa do zup i sosów[2]. Niewielka ilość mirinu używana jest do dań z ryb, w celu usunięcia "rybiego" zapachu. Mirin stanowi również jeden ze składników marynaty teriyaki. Należy odróżnić prawdziwy mirin (tzw. hon mirin), sprzedawany w sklepach z sake i dobrych supermarketach od często spotykanych podróbek o obniżonej zawartości alkoholu.
[edytuj] Ciekawostki
- toso (jap. 屠蘇, lub: o-toso z prefiksem grzecznościowym?) – napój alkoholowy, pity tradycyjnie w japoński Nowy Rok w celu usunięcia zła z poprzedniego roku i zapewnienia pomyślności w roku nadchodzącym. Jest przygotowywany poprzez moczenie mieszanki ziół leczniczych (tososan) w mirinie[3].
Przypisy
- ↑ Richard Hosking: A Dictionary of Japanese Food: Ingredients & Culture. Tuttle Publishing, 1997, s. 240. , str. 94
- ↑ Machiko Chiba: Japanese Dishes for Wine Lovers. John Whelehan. New York: Kodansha International, 2005, s. 12. ISBN 4770030037.
- ↑ Richard Hosking: A Dictionary of Japanese Food: Ingredients & Culture. Tuttle Publishing, 1997, s. 240. , str. 160
[edytuj] Bibliografia
- Kordzińska-Nawrocka, Iwona: Japońska sztuka kulinarna, Warszawa 2008, str. 211-225, ISBN 978-83-7436-171-2
- Barber, Kimiko: Kuchnia japońska, Poznań 2004, ISBN 978-83-245-1759-6
- Tomaszewska-Bolałek, Magdalena: Tradycje kulinarne Japonii, Hanami, Warszawa 2006 ISBN 978-83-60740-00-2
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
