| Mirosław Grabarczyk | |
Mirosław Grabarczyk, Barlinek 2006 |
|
| Państwo | |
| Data i miejsce urodzenia | 3 stycznia 1971 Płock |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (2002) |
| Ranking | 2457 (01.11.2011) |
| Miejsce w kraju | 41 |
Mirosław Grabarczyk (ur. 3 stycznia 1971 w Płocku) – polski szachista, arcymistrz od 2002 roku.
Spis treści |
W latach 90. należał do ścisłej czołówki polskich szachistów. Dwukrotnie (1997 i 2001) reprezentował Polskę na drużynowych mistrzostwach Europy[1]. Był wielokrotnym finalistą indywidualnych mistrzostw Polski (do roku 2008 - czternastokrotnie), dwukrotnie zdobył tytuł wicemistrza kraju (Częstochowa 1993, Warszawa 1995). W swoim dorobku posiada medale mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych (złoty - Głogów 1994 i brązowy - Kalisz 1993) oraz w szachach szybkich (srebrny - Łuków 1995 i trzy brązowe - Kalisz 1995, Częstochowa 1998, Żnin 2000), a także medale drużynowych mistrzostw kraju (brązowy w drużynie MKS "Rymer" Niedobczyce, srebrny w drużynie PTSz Płock i dwa srebrne zdobyte w barwach GKSz "Polfa" Grodzisk Mazowiecki). W 1996 r. zwyciężył w dwóch turniejach międzynarodowych, w Polanicy-Zdroju i Policach, natomiast na przełomie 1996 i 1997 r. zajął I m. w turnieju Cracovia w Krakowie. W 2002 r. Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł arcymistrza. W 2009 r. podzielił III m. (za Jurijem Drozdowskim i Thorstenem Michaelem Haubem, wspólnie z Carstenem Høi) w turnieju Scandinavian Open w Kopenhadze[2] oraz zwyciężył (wspólnie z Wołodymyrem Małaniukiem i George-Gabrielem Grigore) w Rivoltella sul Garda.
Najwyższy ranking w swojej dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 1996 roku, posiadał wówczas 2525 punktów i dzielił III miejsce (wspólnie z Marcinem Kamińskim i Aleksandrem Wojtkiewiczem, za Michałem Krasenkowem i Tomaszem Markowskim) wśród polskich szachistów[3].