Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Mirosław Krajewski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 13 października 1946 Nowiny |
| Poseł V kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 19 października 2005 do 4 listopada 2007 |
| Odznaczenia | |
     |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Mirosław Krajewski (ur. 13 października 1946 w Nowinach) – polski polityk, nauczyciel akademicki, historyk, politolog, wydawca, działacz samorządowy, poseł na Sejm IV i V kadencji.
Spis treści |
W 1973 ukończył studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, w 1986 otrzymał stopień doktora na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1995 habilitował się na UMK. Od 2001 posiada tytuł profesora nauk humanistycznych[1], specjalizuje się m.in. w europeistyce, historii Polski XIX i XX wieku, paremiografii. Współtworzył, następnie w latach 1996–2002 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku. Od lipca do grudnia 2008 był prorektorem tej uczelni.
Pracował także jako dyrektor szkoły w Radzynku (1982–1995), inspektor oświaty (1989–1990), kurator oświaty województwa włocławskiego (1995–1996) oraz zastępca prezydenta Włocławka ds. promocji i rozwoju (2002–2004). Od 2003 do 2006 wykładał na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim i w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica. Następnie został wykładowcą Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
W latach 1965–1995 należał do ZHP (będąc komendantem hufca, członkiem włocławskiej chorągwi i rady naczelnej), od 1977 do 1982 był prezesem zarządu oddziału ZNP. Później wszedł w skład Komitetu "Polska w XXI wieku" przy prezydium PAN (w okresie 1999–2002). Od 1995 kieruje zarządem rejonowym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci we Włocławku. Był członkiem m.in. Towarzystwa Naukowego Płockiego i Włocławskiego Towarzystwa Naukowego. Należy do Towarzystwa Historii Edukacji, Towarzystwa Nauczycieli Szkół Polskich, Stowarzyszenia Parlamentarzystów Polskich oraz Toruńskiego Towarzystwa Naukowego. W 2007 utworzył i został prezesem Dobrzyńskiego Towarzystwa Naukowego. Współpracuje z Wspólnotą Polsko-Francuską w Lotaryngii.
Jest właścicielem Domu Wydawniczego VERBUM w Rypinie.
Do 2003 należał do Sojuszu Lewicy Demokratycznej[2]. W latach 1987–1998 zasiadał w radzie gminy Brzuze. Od 1998 do 2002 był radnym sejmiku kujawsko-pomorskiego, pełnił w nim przez rok funkcję wiceprzewodniczącego. W latach 2002–2004 sprawował urząd I zastępcy prezydenta miasta Włocławka.
13 października 2004 objął mandat posła IV kadencji z listy SLD-UP w miejsce Ryszarda Chodynickiego. W 2005 złożył akces do Partii Demokratycznej[3], wkrótce jednak przeszedł do Samoobrony RP, z listy której w tym samym roku po raz drugi został wybrany posłem w okręgu toruńskim liczbą 11 333 głosów. W kwietniu 2006 powołano go jako reprezentanta Sejmu w skład Krajowej Rady Sądownictwa[4][5], w której zasiadał do 2008. W Sejmie V kadencji przewodniczył Podkomisji Stałej ds. Nauki i Szkolnictwa Wyższego, był m.in. zastępcą przewodniczącego Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, członkiem Komisji ds. Unii Europejskiej i wiceprzewodniczącym komisji nadzwyczajnej ds. zmian w kpk. W 2006 wszedł w skład prezydium Samoobrony RP.
W lipcu 2007 odszedł z partii i klubu[6], miesiąc później został posłem PSL. Nie ubiegał się o reelekcję w przedterminowych wyborach parlamentarnych w tym samym roku[7]. W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował na radnego rady miasta Rypina z listy lokalnego komitetu wyborczego wyborców[8].
Jest autorem i współautorem około stu druków zwartych, kilkuset artykułów naukowych, rozpraw, recenzji i wypowiedzi. Pełnił funkcję redaktora naukowego dziejów Rypina: "Rypin. Szkice z dziejów miasta" (1994) i drugiego tomu "Dziejów Płocka (1793–1945)" (2006), jedenastu tomów "Zeszytów Naukowych WSHE" (1997–2003), dziesięciu tomów "Ziemi Dobrzyńskiej" (1989–2006), trzech tomów "Debiutów Naukowych WSHE" (1998–2002) i czterech tomów "Rocznika Dobrzyńskiego" (2008–2011).
Jest promotorem kilku doktoratów z zakresu nauk humanistycznych na różnych uczelniach krajowych, w tym doktoratu Marka Wojtkowskiego.
Według Piotra Głuchowskiego i Marcina Kowalskiego, dziennikarzy "Gazety Wyborczej", popełnił plagiat w swojej pracy habilitacyjnej Powstanie Styczniowe między Skrwą a Drwęcą (Włocławek 1994), wykorzystując zgromadzone przed wojną wyniki badań ks. Czesława Lissowskiego. Według nich Mirosław Krajewski odwołał się w tej pozycji do tych samych źródeł, co Czesław Lissowski, mimo że część z nich uległa zniszczeniu w czasie wojny[9]. Jego praca habilitacyjna została poddana dodatkowej ocenie komisji złożonej z historyków z UMK, którzy w styczniu 2008 orzekli, że nie może być ona uznana za pracę samodzielną. W 2008 m.in. na łamach prasy zainteresowany zamieścił sprostowania, powołując się przy tym na ekspertyzy z zakresu prawa autorskiego[10].
21 grudnia 2009 prezydium Centralnej Komisji ds Stopni i Tytułów uchyliło swoją uchwałę z 26 czerwca 1995 zatwierdzającą nadanie Mirosławowi Krajewskiemu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk humanistycznych w dyscyplinie historia[11]. Skargi Mirosława Krajewskiego na tą decyzję nie uwzględnił Wojewódzki Sąd Administracyjny, jednak orzeczenie WSA zostało uchylone i skierowane do ponownego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w maju 2011[12][13]. We wrześniu 2011 ponownie rozpoznający skargę Mirosława Krajewskiego na decyzję o uchyleniu mu habilitacji, WSA unieważnił zaskarżoną przez niego decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów[14].
W 1999, w uznaniu wybitnych zasług w pracy naukowej oraz działalności na rzecz Włocławskiego Towarzystwa Naukowego, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[15].
Został także odznaczony m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1989), Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi (1988, 1982), Złotym Krzyżem "Za Zasługi dla ZHP" (1979), Medalem "Karmelici w Służbie Narodu i Kościoła" (1997), Medalem "Za Zasługi dla Województwa Kujawsko-Pomorskiego" (2002), Medalem Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego "Za szczególne zasługi dla Akademii" (2005), Medalem Pawła Włodkowica (2005), Złotą Odznaką Zasłużonego Działacza Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (2006), nagrodami Ministra Edukacji Narodowej (1995, 1996), Nagrodą I stopnia Rektora Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (2005), Certyfikatem Dobroczynności Fundacji Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" (2003, 2005). Był pierwszym laureatem Nagrody im. Adama Adamandego Kochańskiego (1995). Został uhonorowany tytułami: "Zasłużony dla miasta Rypina" (1995), "Zasłużony dla Skępego" (1997). Został także pierwszym honorowym członkiem Stowarzyszenia Gmin Ziemi Dobrzyńskiej (2002).
Ma dwóch synów, Radosława i Remigiusza.
