| Mirosław Milewski | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1928 Lipsk |
| Data i miejsce śmierci | 23 lutego 2008 Warszawa |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1944–1985 |
| Jednostki | |
| Stanowiska | dyrektor Departamentu I MSW, minister spraw wewnętrznych PRL, członek Biura Politycznego KC PZPR i sekretarz KC PZPR |
| Odznaczenia | |
| Minister spraw wewnętrznych | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 8 października 1980 do 31 lipca 1981 |
| Poprzednik | Stanisław Kowalczyk |
| Następca | Czesław Kiszczak |
Mirosław Milewski (ur. 1 maja 1928 w Lipsku nad Biebrzą, zm. 23 lutego 2008 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, generał dywizji Milicji Obywatelskiej, członek Biura Politycznego i sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1981–1985).
Spis treści |
Pracował w stalinowskim aparacie bezpieczeństwa od 1944. Przeszedł wszystkie szczeble kariery. Zaczynał w Urzędzie Bezpieczeństwa w Augustowie, który związany jest z obławą augustowską. Do 1958 służył w powiatowych i wojewódzkich ogniwach aparatu bezpieczeństwa. Od początku lat 60. pracował w MSW, początkowo w Wojewódzkim Urzędzie w Białymstoku. W latach 1962–1971 był wicedyrektorem i dyrektorem Departamentu I MSW, od 1971 wiceministrem spraw wewnętrznych. W latach 1980–1981 minister spraw wewnętrznych PRL.
Generał brygady Milicji Obywatelskiej od 1971. Nominację wręczył przewodniczący Rady Państwa PRL Józef Cyrankiewicz. Generał dywizji Milicji Obywatelskiej od 1979. Nominację wręczył przewodniczący Rada Państwa prof. Henryk Jabłoński.
W latach 1945–1948 był członkiem PPR, a następnie PZPR. W latach 1971–1980 zastępca członka, a od 1980 członek Komitetu Centralnego PZPR. Od lipca 1981 był członkiem Biura Politycznego i sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Od 1981 był także przewodniczącym Komisji Prawa i Praworządności KC PZPR. Do połowy lat 80. zaliczany był do bliskich współpracowników gen. Wojciecha Jaruzelskiego.
Był także członkiem i aktywnym działaczem ZBoWiD. W latach 1974–1985 członek Rady Naczelnej, a w latach 1979–1985 wiceprezes Zarządu Głównego ZBoWiDu.
Jego nazwisko wiązane jest z przedawnioną aferą "Żelazo" oraz zabójstwem księdza Jerzego Popiełuszki. W 2004 prof. Andrzej Paczkowski ujawnił dokument ze swego prywatnego archiwum, który obłożony był zastrzeżeniem, że może zostać ujawniony dopiero w 2010. Dokument będący notatką z narady, która odbyła się przed południem 25 października 1984 w Urzędzie Rady Ministrów, został spisany przez Wiesława Górnickiego, doradcę premiera. Uczestniczyli w niej: premier gen. Wojciech Jaruzelski, szef URM gen. Michał Janiszewski oraz płk Kołodziejczak.
Morderca księdza, Grzegorz Piotrowski, zeznał, że miał poparcie w aparacie władzy, a konkretnie sekretarza KC PZPR, gen. Milewskiego: "Politycznym inspiratorem porwania – niezależnie od indywidualnego fanatyzmu sprawcy – mógł być wyłącznie towarzysz Mirosław Milewski" [...] "Towarzysz premier, podzielając dezaprobatę zebranych dla działalności tow. Milewskiego i nie podając w wątpliwość politycznej, a może i osobistej odpowiedzialności za uprowadzenie, a być może i za morderstwo na osobie ks. Popiełuszki, sprzeciwił się jednocześnie podejmowaniu decyzji personalnych na XVII Plenum KC PZPR, które miało się wkrótce rozpocząć"[1].
W 1985 został usunięty ze wszystkich stanowisk w partii i państwie, a następnie przeniesiony na emeryturę. W 1990 na krótko aresztowany.
Zmarł 23 lutego 2008 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej.
|
|||||||
|
|||||||