Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Mirosław Okoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Polska Mirosław Okoński
Miroslaw Okonski.jpg
Imię i nazwisko Mirosław Marian Okoński
Data i miejsce
urodzenia
8 grudnia 1958
Koszalin, Polska
Pseudonim Mundek, Okonek, Oko, Okoń
Pozycja napastnik, pomocnik
Wzrost 171 cm
Masa ciała 68 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1969-1977
1977-1980
1980-1982
1982-1986
1986-1988
1989-1991
1991-1992
1992
1992-1993
1993
1993-1994
1994-1995
1995
1996/97 (w)
2001-2002
Gwardia Koszalin
Lech Poznań
Legia Warszawa
Lech Poznań
Hamburger SV
AEK Ateny
Korintos
Lech Poznań
Olimpia Poznań
SC Concordia Hamburg
FTSV Raspo Elmshorn
Astra Krotoszyn
Lipno Stęszew
Gwardia Koszalin
KP Poznan

68 (16)
52 (15)
129 (53)
62 (15)
77 (22)
18 (4)
3 (0)
9 (0)




Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1977-1987  Polska 29 (2)

Mirosław Marian Okoński (ur. 8 grudnia 1958 w Koszalinie) – lewonożny piłkarz polski, mistrz Polski i zdobywca Pucharu Polski, reprezentant Polski.

Występował na boisku głównie jako lewoskrzydłowy i rozgrywający. Uważany za jeden z największych talentów w piłce polskiej. Pomimo sukcesów w drużynach klubowych, nie spełniał oczekiwań szczególnie w zespole narodowym, był natomiast popularny wśród kibiców niemieckich w okresie występów w Bundeslidze.

Słynął również z rozrywkowego trybu życia. Mawiano, że gdy Okoński bawił się w Poznaniu, bawiło się całe miasto. Był urodzonym futbolistą. Uznawany do dziś za jednego z najlepszych techników polskiej piłki nożnej.

Spis treści

[edytuj] Kariera klubowa

Treningi piłkarskie rozpoczynał w Gwardii Koszalin, gdzie występował w latach 1969-1977. W 1977 przeszedł do Lecha Poznań; był zawodnikiem poznańskiego klubu do 1980, ponownie 1982-1986 i w 1992. Łącznie wystąpił w 200 meczach ekstraklasy (jako piłkarz Lecha), strzelając 69 goli; osiągnął trzy tytuły mistrzowskie (1983, 1984, 1993) oraz miał udział w zdobyciu dwóch Pucharów Polski (1982, 1984). Jest najstarszym piłkarzem Lecha z tytułem mistrzowskim (prawie 35 lat w 1993). Kibice Lecha uznali go w plebiscycie "Gazety Wyborczej" za piłkarza 80-lecia klubu.

W latach 1980-1982 z racji odbywania służby wojskowej reprezentował warszawską Legię (52 mecze ligowe, 15 bramek, dwa Puchary Polski – 1980, 1981). W Niemczech reprezentował barwy Hamburger SV (1986-1988 62-15), w 1987 w plebiscycie na piłkarza roku Bundesligi zajął 2. miejsce za Uwe Rahnem. Ponadto był zawodnikiem Olimpii Poznań (1992-1993), Astry Krotoszyn (1994-1995), Lipnie Stęszew (1995), Klubie Piłkarskim Poznań (2001-2002), Concordia Hamburg (1993), FTSV Raspo Elmshorn (1993-1994). W latach 1988-1992 występował w lidze greckiej (AEK Ateny 77-22, Korintos 18-4). W rundzie wiosennej sezonu 1996/97 powrócił do macierzystego klubu – Gwardii Koszalin i rozegrał kilka spotkań na szczeblu trzecioligowym.

[edytuj] Kariera reprezentacyjna

Grał w zespołach narodowych w różnych kategoriach wiekowych. W reprezentacji seniorów występował w latach 1977-1987, zaliczył 29 spotkań.

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 12 listopada 1977 Wrocław  Szwecja
2-1
towarzyski
do 46'
2. 12 października 1980 Buenos Aires  Argentyna
1-2
towarzyski
od 72'
3. 25 stycznia 1981 Tokio  Japonia
2-0
towarzyski
do 90'
4. 27 stycznia 1981 Tokushima  Japonia
4-2
towarzyski
od 46'
5. 30 stycznia 1981 Nagoya  Japonia
4-1
towarzyski
90'
6. 1 lutego 1981 Tokio  Japonia
3-0
towarzyski
90'
Bramka
7. 24 maja 1981 Bydgoszcz  Irlandia
3-0
towarzyski
od 68'
8. 15 listopada 1981 Wrocław  Malta
6-0
elim. MŚ 1982
90'
9. 18 listopada 1981 Łódź  Hiszpania
2-3
towarzyski
od 73'
10. 31 sierpnia 1982 Paryż  Francja
4-0
towarzyski
od 78'
11. 23 marca 1983 Łódź  Bułgaria
3-1
towarzyski
od 46'
Bramka
12. 17 kwietnia 1983 Warszawa  Finlandia
1-1
elim. Euro 1984
90'
13. 28 października 1983 Wrocław  Portugalia
0-1
elim. Euro 1984
od 46'
14. 11 stycznia 1984 Kalkuta  Indie
2-1
towarzyski
90'
15. 15 stycznia 1984 Kalkuta  Chińska Republika Ludowa
1-0
towarzyski
90'
16. 17 stycznia 1984 Kalkuta  Argentyna
1-1
towarzyski
90'
17. 27 stycznia 1984 Kalkuta  Chińska Republika Ludowa
1-0
towarzyski
do 76'
18. 27 marca 1984 Zurych  Szwajcaria
1-1
towarzyski
90'
19. 17 kwietnia 1984 Warszawa  Belgia
0-1
towarzyski
do 74'
20. 23 maja 1984 Dublin  Irlandia
0-0
towarzyski
od 68'
21. 29 sierpnia 1984 Drammen  Norwegia
1-1
towarzyski
do 46'
22. 26 września 1984 Słupsk  Turcja
2-0
towarzyski
od 46'
23. 8 grudnia 1984 Pescara  Włochy
0-2
towarzyski
do 53'
24. 5 lutego 1985 Querétaro  Meksyk
0-5
towarzyski
do 46'
25. 6 lutego 1985 Querétaro  Bułgaria
2-2
towarzyski
od 75'
26. 10 lutego 1985 Bogota  Kolumbia
2-1
towarzyski
od 69'
27. 14 lutego 1985 Cali  Kolumbia
0-1
towarzyski
od 85'
28. 4 września 1985 Brno  Czechosłowacja
1-3
towarzyski
90
29. 12 kwietnia 1987 Gdańsk  Cypr
0-0
elim. Euro 1988
90'

[edytuj] Kariera trenerska

Jako trener pracował z Górnikiem Łęczyca, Czarnymi Żagań, a od 28 września 2007 jest trenerem napastników w Warcie Poznań.

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mirosław_Okoński&oldid=31029293
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty