| Mirosław Pietrewicz | |
| Data i miejsce urodzenia | 2 stycznia 1941 Nowa Wieś |
| Wicepremier | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 15 października 1996 do 31 października 1997 |
| Minister skarbu państwa | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 1 października 1996 do 17 października 1997 |
| Następca | Emil Wąsacz |
| Poseł III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 18 października 2001 |
| Odznaczenia | |
Mirosław Piotr Pietrewicz (ur. 2 stycznia 1941 w Nowej Wsi w województwie podlaskim) – polski polityk i ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, poseł na Sejm III kadencji, minister i członek Rady Polityki Pieniężnej.
W 1963 ukończył studia na Wydziale Ekonomii Produkcji w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. Pracował w Instytucie Finansów tej uczelni, w 1970 obronił pracę doktorską w Katedrze Finansów na SGPiS, a w 1978 uzyskał habilitację. Od 1978 do 1985 był kierownikiem Zakładu Polityki Agrarnej w Instytucie Rozwoju Wsi i Rolnictwa Polskiej Akademii Nauk. W 1985 został pracownikiem naukowym Katedry Finansów SGPiS. W 1987 uzyskał tytuł profesora uczelnianego, w latach 1987–1990 był prodziekanem Wydziału Finansów i Statystyki SGPiS. W 1987 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych, pracuje w SGH.
W latach 1990–1994 był członkiem rady naukowej przy Prezesie NBP, w latach 1992–1993 zasiadał w społecznej radzie planowania. Od 26 października 1993 do 30 września 1996 zajmował stanowisko ministra-kierownika Centralnego Urzędu Planowania kolejno w rządach Waldemara Pawlaka, Józefa Oleksego i Włodzimierza Cimoszewicza. Od 1 października 1996 do 31 października 1997 był ministrem skarbu państwa i wicepremierem w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza. W latach 1997–2001 z rekomendacji Polskiego Stronnictwa Ludowego sprawował mandat posła na Sejm III kadencji. W 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu. W rządzie Leszka Millera od 2002 do 2003 zajmował urząd prezesa Rządowego Centrum Studiów Strategicznych.
W 2004 został powołany w skład Rady Polityki Pieniężnej II kadencji, funkcję tę pełnił do 2010.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[1].
|
|||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||