Mirosław Sawicki

Mirosław Sawicki
Data i miejsce urodzenia	10 lutego 1946 Warszawa
Minister edukacji narodowej
Okres urzędowania	od 2 maja 2004 do 31 października 2005
Poprzednik	Krystyna Łybacka
Następca	Michał Seweryński

Mirosław Sawicki (ur. 10 lutego 1946 w Warszawie) – polski urzędnik państwowy, minister edukacji narodowej w rządach Marka Belki.

Życiorys

Od 1954 działał w harcerstwie w ramach Hufca Walterowskiego Jacka Kuronia. W 1963 rozpoczął studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 w ramach wydarzeń marcowych brał udział w wiecu na UW w obronie spektaklu Dziady oraz relegowanych z uczelni Adama Michnika i Henryka Szlajfera. Wówczas został zawieszony w prawach studenta, które przywrócono mu w 1970. W 1971 uzyskał absolutorium, tytuł zawodowy magistra obronił w białostockiej filii UW w 1982.

W latach 1971–1990 był zatrudniony jako nauczyciel fizyki w warszawskich liceach, w tym w XLI Liceum Ogólnokształcącym im. Joachima Lelewela. W drugiej połowie lat 70. współpracował z Komitetem Samoobrony Społecznej KOR. W 1980 wstąpił do "Solidarności", gdzie kierował zespołami zajmującymi się oświatą. W 1989 stanął na czele Komitetu Obywatelskiego Warszawa-Śródmieście.

W latach 1990–1997 był urzędnikiem w Ministerstwie Edukacji Narodowej, pełnił funkcję dyrektora Departamentu Kształcenia Ogólnego (do 1996), następnie podsekretarza stanu w tym resorcie. W latach 1998–2002 zajmował stanowisko radcy-ministra pełnomocnego ds. nauki w Ambasadzie RP w Waszyngtonie w Stanach Zjednoczonych.

W 2002 otworzył przewód doktorski na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W tym samym roku wygrał konkurs na stanowisko dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. 2 maja 2004 został ministrem edukacji narodowej i sportu w rządzie Marka Belki, od 1 września 2005 do 31 października 2005 był ministrem edukacji narodowej. Powrócił następnie do kierowania CKE, z funkcji tej został odwołany w marcu 2006. W 2008 wszedł w skład Rady Edukacji Narodowej, organu doradczego przy minister Katarzynie Hall. W tym samym roku ponownie stanął na czele CKE (jako p.o. dyrektora), pełniąc tę funkcję do stycznia 2009, później został wicedyrektorem tej instytucji.

Bibliografia

• "Przegląd Rządowy" nr 5/2004