| Miroslava Federer | |
![]() Mirka Federer |
|
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Wollerau, Szwajcaria |
| Data i miejsce urodzenia | 1 kwietnia 1978 Bojnice, Słowacja |
| Wzrost | 174 cm |
| Masa ciała | 59 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 15 stycznia 1998 |
| Zakończenie kariery | 2002 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 76 (10 września 2001) |
| Australian Open | 2r (2000, 2001) |
| Roland Garros | 1r (1999, 2000, 2001) |
| Wimbledon | 1r (2000, 2001) |
| US Open | 3r (2001) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 214 (24 sierpnia 1998) |
| Australian Open | nie startowała |
| Roland Garros | nie startowała |
| Wimbledon | nie startowała |
| US Open | nie startowała |
Miroslava Federer, z domu Vavrinec (właściwie Vavrincová) (ur. 1 kwietnia 1978 w Bojnicach, Słowacja) – szwajcarska tenisistka pochodzenia słowackiego, reprezentantka Szwajcarii w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich. Tenisistka praworęczna. Prywatnie żona najwybitniejszego tenisisty w dziejach, Rogera Federera.
Urodziła się 1 kwietnia 1978 w czechosłowackich Bojnicach jako Miroslava Vavrincová. Jej rodzina przeprowadziła się do Szwajcarii po dwóch latach i wówczas nazwisko uległo zmianie na Vavrinec. Rodzice Miroslavy są właścicielami sklepu z biżuterią i mieszkają w Schaffhausen. W 1987 roku pojechała razem z ojcem do niemieckiego Filderstadt na turniej tenisowy. Tam poznała Martinę Navratilovą, która zasugerowała jej, by spróbowała grać w tenisa. Później wybitna Amerykanka przesłała Vavrinec rakietę i zaaranżowała pierwszą lekcję tenisa.
7 stycznia 1993 wygrała swój pierwszy mecz w rozgrywkach Międzynarodowej Federacji Tenisowej, pokonując w pierwszej rundzie zmagań w słoweńskiej Mursce Christine Fischler 6:1, 4:6, 6:1. We wrześniu osiągnęła swój pierwszy ćwierćfinał w rumuńskim Cluj. W październiku po raz pierwszy triumfowała w imprezie tego rodzaju w grze podwójnej. Miało to miejsce w Lagenthal, a partnerką Vavrinec była wówczas Nathalie Tschan. Tydzień później razem z Aleksandrą Olszą doszły do finału w łotewskiej miejscowości Jurmala. W 1994 indywidualnie doszła do finału w Cluj, przegrywając z Adrianą Gersi, na tym samym etapie zakończyła rozgrywki w Bastad w styczniu 1995. W tym samym sezonie występowała w turniejach wielkoszlemowych w gronie juniorek, dochodząc do trzeciej rundy French Open. W marcu 1997 wygrała pierwszy turniej singlowy rangi ITF w Tel Awiwie, sztuki tej dokonała również w Klosters, została wicemistrzynią w Bytomiu i Lohja.
15 stycznia 1998 otrzymała status profesjonalnej tenisistki i od razu awansowała do finału w Delray Beach. W 1999 była najlepsza w Clearwater. Odnotowała też zwycięstwa nad Justine Henin w ćwierćfinale w Rockford i Tarą Snyder w pierwszej rundzie zawodów WTA w Tokio. Amerykanka zajmowała wówczas 54. miejsce w rankingu światowym.
W styczniu 2000 osiągnęła swój pierwszy ćwierćfinał WTA Tour, pokonując w Auckland Marię Sanchez Lorenzo (41 WTA) i Nurię Llagosterę Vives, co pozwoliło jej znaleźć się w gronie stu najlepszych tenisistek świata. W Estoril ustanowiła swoje kolejne najcenniejsze zwycięstwo w karierze, pokonując w pierwszej rundzie trzydziestą drugą w klasyfikacji Sarah Pitkowski. Latem znalazła się w reprezentacji Szwajcarii na igrzyskach olimpijskich w Sydney. Nie wygrała tam ani jednego meczu (w grze podwójnej partnerowała jej Emmanuelle Gagliardi), poznała jednak swojego przyszłego męża i kolegę z reprezentacji, Rogera Federera.
W pierwszej rundzie Australian Open 2001 wyrównała swoje najlepsze zwycięstwo w WTA Tour, ogrywając 32. na świecie Anne Gaelle Sidot. Doszła do trzeciej rundy US Open, ustanawiając swój życiowy wynik w seniorskim turnieju wielkoszlemowym. Przegrała wtedy 3:6, 2:6 z Justine Henin. Awansowała na najwyższe w karierze, 76. miejsce w klasyfikacji WTA.
Dwukrotnie wystąpiła w rozgrywkach o Puchar Federacji w barwach Szwajcarii, w roku 1994 w konfrontacji z Kanadą i w 2000 przeciwko Słowacji.
W styczniu 2002 została zaproszona do udziału w tradycyjnym turnieju o Puchar Hopmana, jej partnerem był Roger Federer. Miroslava przegrała wszystkie spotkania singlowe z Alicią Molik, Arantxą Sanchez Vicario i Paolą Suarez; Szwajcarzy wygrali tylko jeden mecz mikstowy przeciwko Argentyńczykom i zakończyli zmagania na fazie grupowej. Był to jednocześnie ostatni występ Helwetów w tej pokazowej imprezie.
Vavrinec zagrała w sezonie jeszcze tylko pięć meczów; po porażce w pierwszej rundzie eliminacji zawodów WTA w Budapeszcie zdecydowała się na zakończenie kariery sportowej. Główną przyczyną była przewlekła kontuzja stopy.
W międzyczasie Vavrinec zwróciła uwagę mediów na siebie, stając się nie tylko menedżerem, ale także partnerką życiową Rogera Federera. Towarzyszyła mu we wszystkich występach turniejowych. Para zawarła związek małżeński 11 kwietnia 2009 w rodzinnym mieście tenisisty, Bazylei. 23 czerwca przyszły na świat ich córki, Myla Rose i Charlene Riva. Pierwsze zdjęcia dziewczynek opublikowano 7 sierpnia. Światowa opinia publiczna z napięciem oczekiwała na narodziny pierworodnego potomka wybitnego tenisisty, a przyszli rodzice do końca nie ujawnili płci swojego dziecka. Już kilka godzin po narodzinach bliźniaczek zaczęto przyjmować zakłady o to, w którym roku zagrają ze sobą w finale Wimbledonu!
Rodzina Federerów w 2010 roku przeprowadziła się do miejscowości Wollerau w szwajcarskim kantonie Schwyz ze względu na obowiązujące tam niższe podatki. Roger Federer jest najlepiej zarabiającym tenisistą w dziejach tego sportu.