Mistrzostwa Europy w piłce ręcznej mężczyzn (skrót ME) — oficjalny międzynarodowy turniej piłki ręcznej o zasięgu kontynentalnym, organizowany przez Europejską Federację Piłki Ręcznej (EHF) cyklicznie, od 1994 roku, co 2 lata, mający na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w Europie.
W imprezie mogą brać udział wyłącznie męskie reprezentacje państw, których krajowe federacje piłki ręcznej są oficjalnymi członkami EHF (w sumie 51). Pierwszy etap stanowią eliminacje (kwalifikacje), mające na celu wyłonienie grupy 16 drużyn walczących później bezpośrednio o tytuł mistrza Europy podczas turnieju finałowego. Na przestrzeni lat system przeprowadzania zarówno kwalifikacji, jak i imprez głównych (finałów ME) ulegał kilkukrotnym zmianom, zarówno pod względem liczby zespołów uczestniczących na poszczególnych etapach rywalizacji, jak i zasad jej prowadzenia. Obecnie (w kontekście ME 2012) eliminacje odbywają się dwuetapowo. Pierwsza faza przeznaczona jest dla 12 najsłabszych reprezentacji europejskich, walczących w trzech czterodrużynowych grupach (tzw. prekwalifikacje). W każdej grupie zespoły grają systemem "każdy z każdym mecz i rewanż" (w sumie 6 spotkań), a zwycięzcy każdej z grup uzyskują awans do drugiej fazy eliminacji. Bierze w niej udział 28 ekip (3 triumfatorów prekwalifikacji oraz 25 reprezentacji automatycznie zakwalifikowanych do tego etapu), które podzielone na 14 par toczą dwumecze barażowe o bezpośredni awans do finałów ME. W turnieju finałowym udział bierze 16 drużyn: 14 zwycięzców barażów + gospodarz (Serbia) + aktualny mistrz Europy (Francja). W pierwszym etapie (I faza grupowa) zespoły rozlosowane zostają do czterech czterodrużynowych grup, w których walka toczy się systemem "każdy z każdym po jednym spotkaniu" (w sumie 3 mecze). Trzy pierwsze reprezentacje każdej z grup kwalifikują się do kolejnego etapu (II fazy grupowej), w której łączone są po 3 drużyny z dwóch grup I fazy (łącznie w każdej z dwóch grup wystepuje po 6 ekip). Rozgrywają one ze sobą po jednym meczu, jednak wyłącznie z trzema drużynami z grupy, w której nie rywalizowały w I fazie grupowej. Dwa pierwsze zespoły obydwu grup uzyskują awans do półfinałów, a trzecie drużyny grają w meczu o 5 miejsce. Zwycięzcy półfinałów walczą w finale o tytuł mistrza Europy, zaś przegrani półfinaliści grają o brązowy medal.
Po raz pierwszy o prymat na starym kontynencie walczono w Portugalii (na halach w Porto i Almadzie), zaś trzy premierowe edycje (1994, 1996, 1998) odbywały się wiosną (początek czerwca, bądź przełom maja i czerwca). Od 2000 turniej organizowany jest na początku roku (w styczniu, bądź na przełomie stycznia i lutego). Najwięcej tytułów mistrzowskich ma na swoim koncie Szwecja – cztery. Od 1994 r. do 1998 r. walczy 12 państw,od 2000 r. walczy 16 państw.
[edytuj] Medaliści Mistrzostw Europy
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Link zewnętrzny
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Szwecja (1994)
Dania (2012)
Polska
Portugalia
Rosja
Chorwacja
Dania
Hiszpania
Jugosławia
Włochy
Niemcy
Francja
Islandia
Słowenia
Szwajcaria
Norwegia
Austria
Serbia
