Mistrzostwa Polski juniorów w piłce nożnej
Spis treści |
| Rok | Mistrz | Kolejne miejsca | Dodatkowe informacje | |
|---|---|---|---|---|
| 1936 | Wisła Kraków | 2. Warta Poznań 3-4. HKS Szopienice 3-4. Widzew Łódź |
Pierwszy, historyczny turniej o MP juniorów odbył się w sierpniu 1936 roku podczas obozu piłkarskiego w Sierakowie w Wielkopolsce. Zaproszone zostało 12 drużyn - mistrzów U-19 poszczególnych okręgów PZPN. Z nieznanych przyczyn nie pojawili się mistrzowie Wilna, Wołynia i Lublina. Początkowo było 9 drużyn, zorganizowano więc dodatkowy mecz, w którym mistrz juniorów Pomorza, Gryf Toruń, pokonał mistrza juniorów Zagłębia Dąbrowskiego, Brygadę Częstochowa 5-1 (3-0). Tak więc, w pierwszej rundzie spotkały się: Warta Poznań z Lechią Lwów 2-0, HKS Szopienice z Polonią Warszawa 3-0, Wisła Kraków z Rewerą Stanisławów 4-2 oraz Widzew Łódź z Gryfem Toruń 2-1. W półfinałach Wisła wygrała z HKS Szopienice 5-1, a Warta pokonała Widzew Łódź 3-0. W finałowym meczu Wisła pokonała Wartę Poznań 3-0. Wbrew skromnym informacjom prasy sportowej na obozie w Sierakowie było 11 zespołów. Nie wymienione w turnieju to ŻTGS Makabi Wilno oraz kombinowany zespół Ośrodka WF Grodno. | |
| 1937 | Wisła Kraków | 2. Pogoń Lwów 3-4. KPW Poznań 3-4. Widzew Łódź |
Turniej finałowy odbył się w sierpniu 1937 roku w Kozienicach. Grało w nim 16 drużyn juniorskich z całej Polski: Wisła Kraków, Cracovia, Warta Poznań, KPW Poznań (z Edmundem Białasem), Pogoń Lwów (z Adamem Wolaninem), Ruch Chorzów (z Walterem Bromem), Naprzód Lipiny, Polonia Bydgoszcz, Rewera Stanisławów, Śmigły Wilno, PWATT Warszawa, Hasmonea Równe, Widzew Łódź, CKS Czeladź, Unia Lublin, WKS Grodno. W pierwszej rundzie padły następujące wyniki: Wisła - Ruch 6-0, Pogoń - Naprzód 4-0, PWATT - CKS 4-0, Rewera - Śmigły 2-1, KPW - Cracovia 0-0 (karne 4-2), Widzew - Unia 3-1, WKS - Polonia 2-2 (karne 2-1), Warta - Hasmonea 2-2 (karne 2-1). Druga runda - Wisła - PWATT 2-0, KPW - WKS Grodno 4-0, Pogon - Rewera 4-1, Widzew - Warta 3-2. W półfinałach Wisła wygrała z KPW Poznań 2-1, a Pogoń pokonała Widzew Łódź 6-1. Finałowy mecz miał miejsce 14 listopada 1937 w Warszawie na stadionie Legii, jako przedmecz spotkania o Puchar Prezydenta RP Kraków - Śląsk. Wisła pokonała Pogoń Lwów 1-0. W drużynie z Krakowa grał m.in. Jerzy Jurowicz. | |
| 1938 | Unia Lublin | 2. Wisła Kraków | Finałowe spotkanie miało miejsce 4 czerwca 1939 w Warszawie, Unia wygrała z Wisłą Kraków 3-2 (0-1). Był to przedmecz spotkania reprezentacji Polski i Szwajcarii. Ciekawostką jest fakt, że rozgrywki ćwierćfinałowe i półfinałowe miały miejsce rok wcześniej, czyli latem i jesienią 1938, głównie podczas turnieju, który odbył się w sierpniu 1938 roku podczas obozu w Sierakowie. Zaproszone zostało 10 drużyn - mistrzów U-19 poszczególnych okręgów PZPN. Były to: AKS Chorzów, PWATT Warszawa, Widzew, Czarni Sosnowiec, Lechia Lwów, Pogoń Równe, Warta Poznań, Wisła, WKS Grodno oraz Unia Lublin. Niestety - wyniki turnieju są nieznane. W drodze do finału Wisła pokonała AKS Chorzów i PWATT Warszawa. | |
| 1953 | Pomorzanin Toruń | 2. ŁKS Łódź 3. Resovia Rzeszów 4. Darzbór Szczecinek |
Finałowy turniej z udziałem 8 drużyn odbył się w Świdnicy w połowie sierpnia 1953. Pomorzanin Toruń pokonał kolejno Unię Szamotuły 4-2, Odrę Opole 3-2 oraz Resovię Rzeszów 3-0. W drugiej rundzie Pomorzanin zremisował 1-1 z Darzborem Szczecinek oraz po raz drugi pokonał Resovię 3-0 i ŁKS Łódź 1-0. | |
| 1954 | Unia Racibórz | 2. Szombierki Bytom 3. Wisła Kraków 4. Legia Warszawa |
Finałowy turniej odbył się w połowie lipca 1954 we Wrocławiu, grało w nim 8 drużyn. Unia Racibórz pokonała Resovię Rzeszów 3-0[1], Pogoń Szczecin 5-0, Włókniarz Łódź 2-1[2], Górnik Bytom 3-0 oraz Gwardię Kraków 2-0[3]. Później nastąpiła porażka 0-4 z juniorami Legii Warszawa[4], lecz w ostatnim meczu Unia wygrała 5-0 z Kolejarzem Toruń[5]. | |
| 1955 | Start Chorzów | 2. ŁKS Łódź 3.Garbarnia Kraków 4. Start Rymanów | Finałowy turniej odbył się w połowie sierpnia 1955 we Wrocławiu, grały w nim 4 drużyny - Garbarnia Kraków, Start Chorzów, Start Rymanów i ŁKS Łódź. Drużyna z Chorzowa pokonała wszystkich rywali - Start Rymanów 5-1, ŁKS Łódź 2-1 i Garbarnię Kraków 3-1. | |
| 1956 | Unia Racibórz | 2. Polonia Bytom 3. Arka Gdynia 4. Włókniarz Pabianice. |
W ćwierćfinałach spotkały się następujące drużyny: Lech Poznan z Włókniarzem Pabianice (2-2, 2-3), Polonia Warszawa z Polonią Bytom (1-2, 1-3), Ślęza Wrocław z Arką Gdynia (1-3, 0-0), oraz Gwardia Białystok z Unią Racibórz (0-0, 0-2). W półfinałach (Wrocław, sierpień 1956) zagrali: Polonia Bytom z Arką (4-0) oraz Włókniarz z Unią (2-3). Finał miał miejsce 26 sierpnia 1956 we Wrocławiu jako przedmecz spotkania Polska - Rumunia. Unia wygrała z Polonią 2-1, a w meczu o 3. miejsce Arka pokonała Włókniarza 3-2. | |
| 1957 | Lechia Gdańsk | 2. Karpaty Krosno 3. Ślęza Wrocław 4. Lechia Tomaszów Maz. |
Lechia w finałowym meczu pokonała 1 września 1957 roku w Zielonej Górze Karpaty Krosno 2-1. W półfinałach 25 sierpnia Lechia wygrała w Łodzi z Tomaszowem 4-3, a Karpaty w Opolu ze Ślęzą 1-0. | |
| 1958 | Wisła Kraków | 2. Zawisza Bydgoszcz 3-4. Unia Racibórz, Polonia Gdańsk |
Finałowe spotkanie odbyło się 14 września 1958 na Stadionie Śląskim w Chorzowie, jako przedmecz pojedynku Polska - Węgry. Wisła pokonała Zawiszę 3-0. W półfinałach (koniec sierpnia) Wisła wyeliminowała Unię (0-0, 2-2, pierwsza kolejka karnych 4-4, druga 3-2), a Zawisza - Polonię (5-2, 1-2) | |
| 1959 | Cracovia | 2. Arka Gdynia 3-4. Polonia Warszawa, Ślęza Wrocław |
Finałowe spotkanie odbyło się 30 sierpnia 1959 w Warszawie, jako przedmecz pojedynku Polska - Rumunia. Cracovia pokonała Arkę Gdynia 3-0. W półfinałach (koniec sierpnia 1959), Cracovia pokonała Polonię Warszawa 3-0 (wynik pierwszego meczu nieznany), a Arka - Ślęzę Wrocław 2-0, 0-2 i w karnych 3-2. | |
| 1960 | Zryw Chorzów | 2. Gwardia Warszawa | W finale na Stadionie Śląskim w Chorzowie, Zryw rozgromił Gwardię Warszawa 5-0. W półfinale chorzowianie zremisowali w Opolu z Odrą 1-1, by w Chorzowie na stadionie AKS wygrac 1-0 po golu Piechniczka. | |
| 1961 | Zryw Chorzów | 2. Górnik Wałbrzych | Finałowe spotkanie odbyło się 13 września 1961 na Stadionie Śląskim w Chorzowie, jako przedmecz pojedynku Górnik Zabrze - Tottenham Hotspur. Zryw rozgromił Górnik Wałbrzych 10-1. W składzie mistrzów grali tacy piłkarze jak Antoni Piechniczek, Zygfryd Szołtysik oraz Jan Banaś. | |
| 1962 | ŁKS Łódź | 2. Legia Warszawa 3. Bałtyk Gdynia oraz Odra Opole | W finałowym meczu, rozegranym w Warszawie 3.09. 1962, juniorzy z Łodzi pokonali warszawian 1-0. W drodze do finału, "ŁKSiacy" pokonali Zryw Rzepin 5-0 i 3-1, Unię Tarnów 2-1, 1-2 (w karnych lepszy był ŁKS) oraz Odrę Opole 2-1 i 4-2. W drugim półfinale juniorzy Bałtyku przegrali z Legią (3-2 oraz 0-8). | |
| 1963 | Polonia Bytom | 2. Zagłębie Sosnowiec 3.ŁKS Łódź 4.Promień Żary | W juniorach Zagłębia grał m.in. Andrzej Jarosik. | |
| 1964 | Arkonia Szczecin | 2. Stal Mielec 3.Legia Warszawa 4.Olimpia Grudziądz | Finałowy turniej odbył się w dniach 18 - 22 lipca 1964 roku w Mielcu. Oto wyniki: Stal - Legia 2-0, Arkonia - Olimpia 3-1, Stal - Arkonia 2-2, Legia - Olimpia 1-1 oraz w trzeciej kolejce Stal - Olimpia 1-2 i Arkonia - Legia 0-1. Wszystkie cztery drużyny uzyskały więc identyczny dorobek punktowy, dlatego też o mistrzostwie przesądził rzut monetą, w którym ślepy los padł na Arkonię. W jednym z turniejów półfinałowych, także w Mielcu (początek lipca 1964), grały cztery drużyny - Stal, Wisła Kraków, Ruch Chorzów oraz Włókniarz Pabianice. Turniej ten wygrała Stal, w której bronił Zygmunt Kukla. | |
| 1965 | Ruch Chorzów | 2. Pogoń Szczecin 3.Zagłębie Sosnowiec 4.Legia Warszawa | W Pogoni grał m.in. Zenon Kasztelan. Trenerem Ruchu był Czesław Suszczyk. | |
| 1966 | MKS Hala Łódź | 2. Cracovia 3. Zryw Chorzów 4. Gwardia Warszawa |
Finałowy turniej odbył się w sierpniu 1966 w Łodzi. Srebrny medalista, juniorzy Cracovii, pokonali Zryw 2-1, Gwardię 5-1 oraz przegrali z Halą 0-2. Trenerem MKS Hala był Leszek Jezierski. Inne wyniki: Gwardia - Zryw 2-0, Hala - Gwardia 4-0. | |
| 1967 | Górnik Zabrze | 2. Warmia Olsztyn 3. Zawisza Bydgoszcz 4. Stadion Chorzów |
Finałowy turniej odbył się w Olsztynie. Po raz pierwszy w historii ta sama drużyna była mistrzem Polski juniorów i seniorów.
Tabela turnieju: |
|
| 1968 | Górnik Wałbrzych | 2. Odra Opole 3. Stal Mielec 4. Lechia Gdańsk |
Finałowy turniej odbył się w lecie 1968 w Mielcu. Wałbrzyszanie pokonali Odrę 1-0, Lechię (z późniejszym reprezentantem Zdzisławem Puszkarzem) 2-1 i zremisowali 1-1 ze Stalą, w której grał Grzegorz Lato. W walce o półfinał Odra pokonała Cieśliki Słupsk 3:0, zremisowała z Brdą Bydgoszcz 0:0 oraz rozgromiła POSTiF Poznań 4:0. W Mielcu, srebrny medalista z Opola po porażce z Górnikiem pokonał Stal 1-0 oraz Lechię 3-0.
Tabela turnieju: |
|
| 1969 | Legia Warszawa | 2. Lublinianka 3. Stal Mielec 4.Wisła Kraków |
Finałowy turniej odbył się latem 1969 roku na stadionie Lublinianki. Po rozegraniu wszystkich spotkań fazy zasadniczej Legia oraz Lublinianka miały tyle samo bramek i punktów, konieczny był więc mecz dodatkowy, 27 lipca 1969. Legia wygrała go 2-1 (1-1, 1-1), strzelając zwycięską bramkę dopiero w doliczonym czasie gry. | |
| 1970 | Polonia Bytom | 2. Metal Kluczbork 3. Motor Lublin 4. Lechia Gdańsk |
Finałowy turniej odbył się w Kluczborku pod koniec lipca 1970 roku. | |
| 1971 | Motor Lublin | 2. ŁKS Łódź 3. Metal Kluczbork 4. Warta Poznań |
Finałowy turniej odbył się w Lublinie na stadionie Motoru. | |
| 1972 | Odra Opole | 2. Stal Kraśnik 3. Hutnik Nowa Huta 4. Zawisza Bydgoszcz |
Finałowy turniej odbył się w Kraśniku. Odra pokonała wszystkich rywali - Stal Kraśnik 2-1, Hutnika Nowa Huta 3-1 i Zawiszę Bydgoszcz 4-0.
Tabela turnieju: |
|
| 1973 | Górnik Wałbrzych | 2. ŁKS Łódź 3. Chemik Kędzierzyn-Koźle 4. Ruch Chorzów |
Finałowy turniej odbył się w Wałbrzychu. Górnik wygrał dwa mecze i jeden zremisował. | |
| 1974 | Stomil Olsztyn | 2. Szombierki Bytom | Finałowy mecz miał miejsce 11 sierpnia 1974 w Warszawie, jako przedmecz finału Pucharu Polski Ruch Chorzów - Gwardia Warszawa. Juniorzy Stomilu pokonali 2-0 Szombierki. W turnieju 1/8 w Łodzi Stomilowcy zajęli pierwsze miejsce w fazie grupowej, wygrywając z Łodzianką Łódź 4-0, Gwardią Koszalin 3-0 i remisując 0-0 ze Stalą Mielec. W półfinale Stomil dwukrotnie wygrał ze Starem Starachowice - na wyjeździe 3:1, natomiast u siebie 2:0. | |
| 1975 | Wisła Kraków | 2. Warta Poznań 3. Zagłębie Wałbrzych 4. Zastal Zielona Góra |
W Wiśle grali tacy zawodnicy, jak Leszek Lipka, Krzysztof Budka, Michał Wróbel, Adam Nawałka czy Jan Jałocha, a trenował ją Lucjan Franczak. Jeden z turniejów ćwierćfinałowych miał miejsce w Krakowie pod koniec czerwca i na początku lipca 1975. Grały w nim: Wisła, Polonia Bytom, Unia Racibórz oraz Motor Lublin. Turniej ten wygrała z kompletem zwycięstw Wisła, a w trzech innych turniejach ćwierćfinałowych, zwycięzcami byli: Zastal Zielona Góra, Warta Poznań oraz Zagłębie Wałbrzych. W pierwszym meczu półfinałowym w Krakowie (3 sierpnia 1975), Wisła pokonała Zagłębie Wałbrzych 6-0, a w rewanżu, 10 sierpnia w Wałbrzychu, był remis 0-0. Finał miał miejsce 10 września 1975 w Chorzowie, przed pamiętnym meczem międzypaństwowym Polska - Holandia. W meczu tym padł remis 0-0, dlatego też konieczny był dodatkowy finał, który miał miejsce 14 września 1975 roku w Łodzi, przed pierwszoligowym spotkaniem ŁKS - Wisła. Krakowianie wygrali pewnie 4-1, po golach Pawlikowskiego, Nawałki, Lipki oraz Jałochy. Warta natomiast dotarła do finału, wygrywając turniej kwalifikacyjny, który miał miejsce na przełomie czerwca i lipca 1975 w Poznaniu. "Warciarze" pokonali w nim juniorów Bobrka Bytom oraz Gwardii Koszalin i zremisowali 0-0 ze Stalą Rzeszów, zajmując pierwsze miejsce. | |
| 1976 | Wisła Kraków | 2. Odra Opole 3. Motor Lublin 4. Szombierki Bytom |
Finał odbył się w Krakowie 2 lipca 1976 roku, jako przedmecz spotkania towarzyskiego Olimpijska Reprezentacja Polski - Vojvodina Nowy Sad. Wisła pokonała Odrę Opole 5-1, po dwóch golach Targosza oraz po jednym Budki, Wróbla i Lipki z rzutu karnego. W Wiśle grali tacy gracze jak Adam Nawałka, Leszek Lipka, Andrzej Iwan, Michał Wróbel i Krzysztof Budka. W Odrze wystąpił Roman Wójcicki, który strzelił jedynego gola dla opolan. W dwumeczu półfinałowym Wiślacy grali z Motorem. W pierwszym meczu w Krakowie Wisła wygrała 5-0 (27 czerwca 1976), w rewanżu w Lublinie (29 czerwca) Motor wygrał 1-0. Zanim Wisła dotarła do półfinału, krakowianie wygrali turniej ćwierćfinałowy, który miał miejsce w Krakowie w połowie czerwca 1976 roku. Wiślacy pokonali wszystkich rywali - Stal Rzeszów, Szombierki Bytom oraz Radomiaka, który przegrał z późniejszym mistrzem aż 1-11. | |
| 1977 | Polonia Warszawa | 2. Śląsk Wrocław 3. Bałtyk Gdynia 4. Górnik Konin | W meczu finałowym rozegranym 3.07 w Cieszynie, na stadionie KS Cieszyn, Polonia Warszawa pod wodzą trenera Zbigniewa Szymczaka pokonała 1:0 Śląsk Wrocław. Kadra Mistrzów Polski: Wiesław Rutkowski, Grzegorz Miechowicz, Andrzej Szydłowski, Marek Zowsik, Andrzej Kozakiewicz, Krzysztof Węgier, Jan Pieciuk, Władysław Zwierzyński, Marcin Kobiela, Jarosław Pasterski, Andrzej Sieradzki oraz Dariusz Blira, Ireneusz Gruca, Mirosław Kłos, Wojciech Adaszewski, Leszek Peda, Marek Łęcki, Tomasz Redwan, Cezary Gil i Dariusz Góralczyk. W drodze do tytułu mistrzowskiego Polonia w efektownym stylu wygrała w Warszawskiej Lidze Juniorów z kompletem zwycięstw i jednym remisem na koncie z drugą w tabeli Agrykolą Wa-wa. Następnie w eliminacjach strefowych warszawianie pokonali Błękitnych Raciąż 2:0-0:2/1:2 dg. W ćwierćfinale turnieju w Mławie drużyna ze stolicy odniosła dwa zwycięstwa z Włókniarzem Białystok 1:0 i Mazurem Ełk 5:0. W półfinale turnieju w Gdyni Polonia zremisowała 0:0 z Bałtykiem Gdynia, wygrała 2:0 z Radomiakiem Radom i także 2:0 z Goplanią Inowrocław. W dwumeczu o trzecie miejsce Bałtyk Gdynia pokonał 2-0 Górnika Konin a w rewanżu padł remis 2-2. | |
| 1978 | Polonia Bytom | 2. Gwardia Warszawa 3. Śląsk Wrocław 4. Sandecja Nowy Sącz |
Jeden z turniejów 1/4 miał miejsce w lipcu 1978 r. w Nowym Sączu. Wystąpili: Gwardia Warszawa, Widzew Łódź, Star Starachowice i Sandecja. Gospodarze zajęli II miejsce i przegrali później ze Śląskiem Wrocław o brązowy medal. | |
| 1979 | Śląsk Wrocław | 2. Siarka Tarnobrzeg 3. Zawisza Bydgoszcz | W finale Śląsk w Chorzowie pokonał 2-1 Siarkę Tarnobrzeg. W kadrze mistrza byli m.in. Waldemar Prusik oraz Ryszard Tarasiewicz. Kapitanem Siarki był Jacek Zieliński. | |
| 1980 | Polonia Bydgoszcz | 2. BKS Stal Bielsko-Biała 3. Śląsk Wrocław | W finale w Toruniu, Polonia pokonała BKS Stal Bielsko-Biała 2-0. | |
| 1981 | Zawisza Bydgoszcz | 2. Odra Opole | W finale w Grudziądzu Zawisza pokonał Odrę Opole 2-1. | |
| 1982 | Wisła Kraków | 2.Bałtyk Gdynia 3. Jagiellonia Białystok 4. Lech Poznań |
Finałowe turnieje z udziałem 8 drużyn miały miejsce w dwóch miastach - jeden z nich w Krakowie, gdzie grały cztery kluby: Wisła Kraków, Jagiellonia Białystok, Stal Rzeszów oraz Łodzianka. Jagiellonia, z Jackiem Bayerem i Dariuszem Czykierem w grupie tej była druga, jej wyniki to 2-0 z Łodzianką, 3-1 ze Stalą oraz remis 0-0 z Wisłą. Krakowianie wygrali grupę i awansowali do finału dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu. W finale w Krakowie Bałtyk przegrał z Wisłą 2-4. | |
| 1983 | ŁKS Łódź | 2.Wierzyca Starogard Gdański 3. Stal Rzeszów 4. Ruch Chorzów | W zespole ŁKS grali tak znani gracze, jak Jacek Ziober, Jarosław Bako oraz Juliusz Kruszankin. Po drodze do srebrnego medalu, Wierzyca w ćwierćfinałowej grupie ograła Zawiszę Bydgoszcz (1-0 i 2-0) oraz Darzbór Szczecinek (5-0, 6-0). Opór stawili jej tylko piłkarze Pomorzanina Toruń. Dwie potyczki zakończyły się remisami - 0-0 i 1-1. W półfinale, który został rozegrany w Starogardzie Gd., Wierzyca zremisowała z Ruchem Chorzów 2-2 (z Krzysztofem Warzychą w składzie), wygrała z Lechem Poznań 1-0 oraz ze Śląskiem Wrocław 3-1 (z Andrzejem Rudym w składzie). W dwumeczu finałowym dwukrotnie było 2-2, a w karnych wygrali łodzianie. Natomiast w składzie Stali Rzeszów, która w dwumeczu o trzecie miejsce pokonała Ruch, grał Dariusz Marciniak. | |
| 1984 | Ruch Chorzów | 2.Polonia Bydgoszcz 3.Odra Opole 4.Widzew Łódź | W dwumeczu o trzecie miejsce, u siebie Odra przegrała 0-1, ale w Łodzi opolanie wygrali 2-0. Czołowym zawodnikiem Ruchu był Dariusz Fornalak. | |
| 1985 | Hutnik Kraków | 2. Górnik Zabrze | W pierwszym spotkaniu finałowego dwumeczu, Hutnik wygrał w Nowej Hucie 4-1. W rewanżu w Zabrzu Górnik, w którego składzie grał Andrzej Orzeszek, wygrał, ale tylko 3-1. | |
| 1986 | Pogoń Szczecin | 2. Zawisza Bydgoszcz 3. Stal Rzeszów | W pierwszym spotkaniu finałowego dwumeczu, Pogoń przegrała w Bydgoszczy 0-1. W rewanżu w Szczecinie, "Portowcy" wygrali 2-0. W Pogoni grali m.in. Jacek Cyzio i Dariusz Adamczuk. | |
| 1987 | Lech Poznań | 2.Hutnik Warszawa 4. Gwarek Zabrze. | W finałowym dwumeczu padły następujące rezultaty - 1-2 dla Lecha w Warszawie oraz 1-1 w Poznaniu. | |
| 1988 | Jagiellonia Białystok | 2. Gwarek Zabrze 3. Hutnik Kraków. | W turnieju półfinałowym, rozgrywanym w Białymstoku, przyszli mistrzowie pokonali 3-1 Śląsk Wrocław oraz 5-1 Hutnik Kraków, przegrywając 2-3 ze Stoczniowcem Gdańsk. W finale (połowa lipca 1988) Jagiellonia zmierzyła się z Gwarkiem Zabrze, dwukrotnie wygrywając po 1-0. | |
| 1989 | Górnik Zabrze | 2. Olimpia Elbląg 3. Radomiak Radom 4. Drukarz Warszawa. |
Pierwszy turniej półfinałowy, rozgrywany był w lipcu 1989 roku Warszawie, grali: Olimpia Elbląg, Hutnik Kraków, Drukarz Warszawa, Zagłębie Lubin; wygrała go Olimpia (1-0 z Drukarzem, 2-1 z Zagłębiem, 2-2 z Hutnikiem). Drugi turniej rozgrywany był w Radomiu i Pionkach, wygrał go Górnik, drugi był Radomiak, a na kolejnych miejscach uplasowali się Chemik Police oraz Wisła Płock. W finale-dwumeczu, w Zabrzu lepszy był Górnik (5-0), natomiast w Elblągu Olimpia przegrała 6-4. W dwumeczu o trzecie miejsce Radomiak pokonał u siebie Drukarza 1-0, w Warszawie natomiast był remis 1-1. | |
| 1990 | Cracovia | 2. Lechia Gdańsk 3. Zagłębie Lubin 4. Gwarek Zabrze |
W finałowym dwumeczu Cracovia pokonała dwukrotnie Lechię Gdańsk. W Krakowie 8 lipca było 1-0, w Gdańsku 13 lipca 2-1. Po drodze do finału Cracovia wygrała turniej ćwierćfinałowy w Krakowie, pokonując Chemik Police 1-0, ŁKS Łódź 4-1 oraz Zagłębie Lubin 4-2. Czołowym graczem Cracovii był Tomasz Rząsa, oprócz niego grał m.in Arkadiusz Kubik. Trenerami Cracovii byli Janusz Sputo oraz Andrzej Bahr. Mecze o III. miejsce: Gwarek Zabrze - Zagłębie Lubin 2-2, 0-3. |
|
| 1991 | Cracovia | 2. Polonia Warszawa 3.Lechia Gdańsk 4.Pogoń Szczecin | W finałowym dwumeczu Cracovia pokonała w Krakowie Polonię Warszawa 2-1 (14 lipca 1991), w rewanżu w Warszawie był remis 1-1 (18 lipca). Po drodze do finału Cracovia wygrała turniej ćwierćfinałowy w Zabrzu, pokonując Lechię Gdańsk 5-1, Górnika Zabrze 1-0 oraz Piasta Nowa Ruda 3-1. W meczach o III. miejsce: Lechia Gdańsk - Pogoń Szczecin 2-2,2-0
Turnieje półfinałowe: Zabrze: 1.Cracovia 6:0 9-2 2.Lechia Gdańsk 4:2 5-7 3.Górnik Zabrze 2:4 5-4 4.Piast Nowa Ruda 0:6 3-9 Warszawa: 1.Polonia Warszawa 6:0 12-3 2.Pogoń Szczecin 4:2 8-4 3.Stal Stalowa Wola 2:4 4-10 4.Wisła Płock 0:6 2-9 |
|
| 1992 | Jagiellonia Białystok | 2. Orzeł Łódź 3.Lech Poznań 4.Hutnik Kraków | W finałowym dwumeczu Jagiellonia pokonała Orła Łódź 4-0 oraz 6-3. Wcześniej przyszli mistrzowie wygrali turniej półfinałowy w Białymstoku, pokonując 2-1 Lubliniankę, 5-1 Ruch Chorzów oraz remisując 0-0 z Hutnikiem Kraków. W drużynie Jagiellonii grali tacy piłkarze, jak Marek Citko, Tomasz Frankowski, Daniel Bogusz i Mariusz Piekarski.
W meczach o III miejsce : Hutnik Kraków - Lech Poznań 0-2,1-3 Turnieje półfinałowe: Białystok: 1.Jagiellonia 5:1 7-2 2.Hutnik Kraków 4:2 5-3 3.Lublinianka 2:4 5-6 4.Ruch Chorzów 1:5 2-8 Łódź: 1.Orzeł Łódź 4:2 7-4 2.Lech Poznań 4:2 9-5 3.Zawisza Bydgoszcz 2:4 4-6 4.Zagłębie Lubin 2:4 3-8 |
|
| 1993 | Hutnik Kraków | 2. Lechia Gdańsk 3. Jagiellonia Białystok 4. Odra Opole |
Trzecie miejsce zajęła Jagiellonia Białystok, która zremisowała u siebie z Odrą Opole 1-1 oraz wygrała w Opolu 4-3.
W spotkaniach finałowych: Lechia Gdańsk - Hutnik Kraków 1-3,3-2. W drużynie Lechii grali przyszli reprezentanci Polski - Grzegorz Szamotulski i Marcin Mięciel. W Hutniku grali natomiast Michał Stolarz i Łukasz Sosin. Turnieje półfinałowe: Kraków: 1.Hutnik Kraków 4:2 8-1 2.Odra Opole 4:2 5-0 3.Lech Poznań 4:2 7-3 4.Sygnał Lublin 0:6 2-18 Gdańsk: 1.Lechia Gdańsk 5:1 5-3 2.Jagiellonia 4:2 7-3 3.Śląsk Wrocław 3:3 7-4 4.Orzeł Łódź 0:6 2-11 |
|
| 1994 | Hutnik Kraków | 2.Gwarek Zabrze 3.Lech Poznań 4.Jagiellonia Białystok | W spotkaniach finałowych Hutnik Kraków dwukrotnie pokonał Gwarka Zabrze 2-0 w Zabrzu i 4-1 u siebie. W drużynie Gwarka występował Marcin Kuźba.
W spotkaniach o III. miejsce: Lech Poznań - Jagiellonia Białystok 3-0,1-0 Turnieje półfinałowe: Gdańsk: 1.Gwarek Zabrze 2.Lech Poznań 3.Zagłębie Lubin 4.Polonia Gdańsk Białystok: 1.Hutnik Kraków 2.Jagiellonia Białystok 3.Lublinianka 4.Orzeł Łódź |
|
| 1995 | Lech Poznań | 2.Widzew Łódź 3.GKS Katowice 4.Siarka Tarnobrzeg | W spotkaniach finałowych: Lech Poznań pokonał u siebie Widzew Łódź 2-1 i zremisował na wyjeździe 2-2. W drużynie Lecha występował Artur Wichniarek, a w Widzewie Mirosław Szymkowiak.
W spotkaniach o III miejsce: GKS Katowice - Siarka Tarnobrzeg 2-0,2-3. W drużynie z Tarnobrzega występował Mariusz Kukiełka. Turnieje półfinałowe: Łódź,Pabianice: 1.Widzew Łódź-7 2.Siarka Tarnobrzeg-5 3.Stal Rzeszów-3 4.Stomil Olsztyn-1 Katowice,Sosnowiec: 1.Lech Poznań-7 2.GKS Katowice-6 3.Śląsk Wrocław-2 4.Lechia Gdańsk-1 |
|
| 1996 | Wisła Kraków | 2. Gwarek Zabrze 3. MOSP Białystok 4. Stal Stalowa Wola |
Trzecie miejsce zajęła MOSP Białystok, która dwukrotnie pokonała Stal Stalową Wolę 2-1 oraz 6-0.
Dalsze miejsca zajęły: 5-6. Śląsk Wrocław,Zawisza Bydgoszcz 7-8. ŁKS Łódź,Pogoń Szczecin. Trenerem Wisły był Wojciech Stawowy, a grali w niej m.in. tacy zawodnicy, jak Łukasz Skrzyński, Paweł Nowak, Łukasz Surma oraz Dariusz Łatka. |
|
| 1997 | Wisła Kraków | 2. Korona Kielce 3. Widzew Łódź 4. Lechia Gdańsk | W finałowym dwumeczu (2 oraz 6 lipca 1997) Wisła najpierw wygrała 4-1, by potem zremisowac 1-1. W dwumeczu o trzecie miejsce minimalnie lepszy był Widzew, po dwóch remisach (2-2 oraz 3-3). Dalsze miejsca zajęły: 5-6. Śląsk Wrocław,Ruch Chorzów 7-8. Arkonia Szczecin,Polonia Warszawa. Trenerem Wisły był Wojciech Stawowy. | |
| 1998 | Odra Wodzisław Śląski | 2. Lech Poznań 3. Wisła Kraków 4. Górnik Wałbrzych | Dalsze miejsca zajęły: 5-6. Śląsk Wrocław, Zawisza Bydgoszcz 7-8. Lublinianka, ŁKS Łódź. | |
| 1999 | ŁKS Łódź | 2. Gwarek Zabrze 3. Siarka Tarnobrzeg 4. Zawisza Bydgoszcz | W finałowym dwumeczu ŁKS (z Łukaszem Madejem) zremisował z Gwarkiem 2-2 na wyjeździe i wygrał 4:3 u siebie (11 lipca 1999). Dalsze miejsca zajęły: 5-6. Polonia Warszawa,Wisła Kraków 7-8. Lech Poznań,Parasol Wrocław. | |
| 2000 | Wisła Kraków | 2. Polonia Warszawa 3. Lechia Gdańsk 4. Wisła Płock | Dalsze miejsca zajęły: 5-6. Odra Opole,Pogoń Szczecin 7-8. Motor Lublin,Parasol Wrocław. Trenerem Wisły był Dariusz Wójtowicz, a grali w niej m.in. Piotr Brożek, Paweł Brożek, Paweł Strąk, Tomasz Wisio, Kamil Kuzera, Dariusz Zawadzki. W ćwierćfinale mistrzostw Polski przeciwnikiem krakowskiego klubu była Stal Rzeszów. Pierwsze spotkanie, które odbyło się w Krakowie wygrała Wisła 5:1. W rewanżowym spotkaniu wygrała Stal 4:2, ale to Wisła wywalczyła awans do półfinałowego turnieju mistrzostw Polski. Pierwszy meczu turnieju z Pogonią Szczecin, Wisła wygrała 4:1. Kolejny mecz z Wisłą/Petro Płock zakończył się zwycięstwem krakowian 5:1. W ostatnim meczu półfinałowego turnieju, juniorzy Wisły pokonali LKP Lublin 2:1. Przeciwnikiem Wisły w finale mistrzostw Polski juniorów była Polonia Warszawa. W pierwszym meczu, którego gospodarzem była Polonia, padł wynik 1:3. Rewanżowy mecz drużyna juniorów Wisły wygrała w Krakowie 1:0. | |
| 2001 | LSMP Zielona Góra | 2. Górnik Zabrze 3. Polonia Warszawa 4. Górnik Wałbrzych |
Finałowy turniej odbył się w lipcu 2001 w Wałbrzychu. Brały w nim udział 4 drużyny. Mistrzowie wygrali wszystkie mecze - 4-2 z Górnikiem Zabrze, 1-0 z Górnikiem Wałbrzych oraz 2-1 z Polonią Warszawa. | |
| 2002 | Amica Wronki | 2. ŁKS Łódź 3. GKS Katowice 4. Górnik Łęczna |
W finałowym turnieju w lipcu 2002 w Gdyni uczestniczyły 4 drużyny. Amica pokonała Łęczną 6-2 oraz ŁKS 3-1, po czym zremisowała 1-1 z GKS. ŁKS pokonał GKS Katowice 5:1 i Górnika Łęczna 6:1. Trenerem Amicy był Maciej Skorża. | |
| 2003 | Gwarek Zabrze | 2. Amica Wronki 3. UKS SMS Łódź 4. Wisła Płock |
Turniej finałowy miał miejsce w lipcu 2003 w Łodzi (jego gospodarzem był UKS SMS), grały w nim cztery drużyny. Mistrzowie z Zabrza wygrali wszystkie mecze - 2-1 z Amicą, 4-3 z Wisłą oraz 3-2 z SMS Łódź. Gospodarze, UKS SMS Łódź, wygrali z Wisłą Płock 4-2 oraz przegrali z Amiką Wronki 3-4 i z Gwarkiem Zabrze 2-3. | |
| 2004 | Jagiellonia Białystok | 2. Gwarek Zabrze 3. Górnik Łęczna 4. Lechia Zielona Góra |
Mistrzowie, czyli młodzi piłkarze Jagiellonii, wygrali wszystkie mecze - 3-1 z Gwarkiem, 1-0 z Górnikiem oraz 2-1 z Lechią. Turniej miał miejsce w połowie lipca 2004. Rozegrano go w Ostrowcu Świętokrzyskim. Pozostałe wyniki turnieju: Górnik-Lechia 3-2, Gwarek-Lechia 2-2 k.13-12, Gwarek-Górnik 1-0. Tabela turnieju: |
|
| 2005 | UKS SMS Łódź | 2. Polonia Warszawa 3. Górnik Łęczna 4. Wisła Kraków |
Finałowy turniej odbył się w lipcu 2005 w Siemiatyczach. Przyszli mistrzowie z Łodzi, aby tam się dostać, pokonali Zawiszę Bydgoszcz 3-2 oraz 3-0. W turnieju wzięły udział 4 drużyny. UKS SMS Łódź wygrał 2-0 z Polonią Warszawa oraz 4-2 z Górnikiem Łęczna i zremisował 1-1 z Wisłą Kraków. Pozostałe wyniki turnieju: Polonia -Górnik 1-0 Wisła - Górnik 1-2 Wisła - Polonia 0-0 |
|
| 2006 | Gwarek Zabrze | 2. Tomasovia Tomaszów Lub. 3. Stal Mielec 4. Piast Białystok |
Finałowy turniej miał miejsce w lipcu 2006 w Ostrowcu Świętokrzyskim. Brały w nim udział cztery drużyny. Gwarek Zabrze pokonał Tomasovię Tomaszów Lub. 2-0 oraz Stal Mielec 4-1 i zremisował 1-1 z Piastem Białystok. Pozostałe wyniki turnieju: Piast - Tomasovia 3-3 Tomasovia - Stal 2-0 Stal - Piast 1-0 |
|
| 2007 | Amica Wronki | 2. Stal Mielec 3. UKS SMS Łódź 4. Zagłębie Lubin |
W turnieju finałowym w lipcu 2007 w Toruniu grały 4 drużyny. Mistrzowie z Wronek pokonali Stal 3-1, Zagłębie 4-0 oraz zremisowali 1-1 z SMS. Pozostałe wyniki turnieju: Zagłębie - UKS SMS 2-3 Stal - Zagłębie 1-0 Stal - UKS SMS 3-1 |
|
| 2008 | Korona Kielce | 2. Polonia Warszawa 3. Pogoń Szczecin 4. Ceramika Opoczno |
W turnieju finałowym rozegranym w dn. 09-13.07.2008. w Boguchwale i Krasnem grały 4 drużyny. Mistrzowie , Korona Kielce pokonali Polonię Warszawa 2-0, zremisowali z Pogonią Szczecin 2-2 oraz zwyciężyli Ceramikę Opoczno 2-0. Pozostałe wyniki turnieju: Pogoń - Ceramika 0-0 Polonia - Ceramika 3-0 Pogoń - Polonia 1-1 |
|
| 2009 | Zagłębie Lubin | 2. Lech Poznań 3. Arka Gdynia 4. Gwarek Zabrze |
W turnieju finałowym w lipcu 2009 w Iławie i Suszu, lubinianie wygrali wszystkie mecze: z Lechem 2-1, z Arką 5-2 oraz z Gwarkiem 1-0. Pozostałe wyniki turnieju: Gwarek - Arka 1-2, Lech - Gwarek 2-0 i Lech - Arka 2-2 (karne 8-7). |
|
| 2010 | Zagłębie Lubin | 2. Lech Poznań 3. Stal Rzeszów 4. Korona Kielce |
W turnieju finałowym w lipcu 2010 roku we Włocławku, lubinianie zremisowali z Lechem 1-1 (w karnych 6-5) i wygrali ze Stalą 4-3 oraz z Koroną 5-0. Pozostałe wyniki turnieju: Stal - Korona 4-0, Lech - Stal 3-1 i Lech - Korona 1-0. |
|
| 2011 | Jagiellonia Białystok | 2. Górnik Zabrze 3. Bałtyk Koszalin 4. Zagłębie Lubin |
Turniej finałowy miał miejsce na początku lipca 2011 roku w Ożarowie oraz Sandomierzu. Jagiellonia zgromadziła siedem punktów (2-0 z Bałtykiem Koszalin, 2-1 z Zagłębiem oraz remis 1-1 z Górnikiem - w karnych było 5-4 dla zabrzan). Wicemistrz Polski, Górnik, wygrał 6-0 z Bałtykiem, zremisował 1-1 z Jagiellonią oraz przegrał 1-3 z Zagłębiem. W meczu Zagłębie - Bałtyk zwyciężyli koszalinianie 2-0. Tabela turnieju: |