Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Molo w Płocku – pomost o konstrukcji stalowej, mierzący 358 m długości, wychodzący łukiem w głąb Wisły z prawobrzeżnego bulwaru nadwiślańskiego w Płocku w kierunku zachodnim.
Spis treści |
Molo spacerowe na Wiśle w Płocku będące pomostem dla pieszych o długości 357,8 m na końcu, którego znajduje się restauracja, zlokalizowane jest naprzeciw Wzgórza Tumskiego usytuowanego podobnie jak sam obiekt po prawej stronie Wisły. Szerokość pomostu mola spacerowego wynosi 5,3 m, a przy końcu obiektu w miejscu w pobliżu, którego znajduje się budynek restauracji szerokość ta zwiększa się do 15,3 m.
Molo w Płocku przystosowane jest dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich.
Obiekt został wykonany zgodnie z planem zagospodarowania Płockiego Nabrzeża Wiślanego w celach turystyczno-rekreacyjnych. Jest on także jednym z elementów powstającego portu jachtowego – mariny na ok. 100 jachtów.
Molo łączy się z brzegiem na swoim wschodnim krańcu zamykając basen portu jachtowego i biegnie łukiem w kierunku zachodnim, gdzie przy drugim krańcu obiektu znajduje się wejście do portu. Na zachodnim krańcu mola znajduje się restauracja zbudowana na planie koła o powierzchni użytkowej wynoszącej ok. 173 m².
Wejście na molo, znajdujące się w miejscu, w którym obiekt łączy się z brzegiem usytuowane jest naprzeciw schodów im. Władysława Broniewskiego prowadzących od pomnika Władysława Broniewskiego przy ul. Tadeusza Kościuszki w dół po stoku skarpy wiślanej i wychodzących na prawobrzeżny bulwar nad Wisłą.
Cecha charakterystyczna, która wyróżnia płockie molo polega na tym, że jego konstrukcja została wykonana równolegle do linii brzegu rzeki, będąc jedynym tego typu obiektem w Polsce.
Takie usytuowanie obiektu chroni go przed niebezpiecznymi zjawiskami lodowymi występującymi na rzece i jednocześnie umożliwia swobodną obserwację z pomostu w kierunku północnym widoku płockiej skarpy wraz z zabytkowymi, najstarszymi budowlami miasta – katedrą i zamkiem na Wzgórzu Tumskim, a także nowoczesnego amfiteatru wybudowanego na stoku skarpy wiślanej.
Od strony południowej mola rozciąga się widok szerokiej na ok. 600 m w tym miejscu Wisły i lewobrzeżną dzielnicę Płocka – Radziwie wraz z portem rzecznym.
W kierunku wschodnim widoczny jest Most im. Legionów Marszałka Józefa Piłsudskiego przez Wisłę, wybudowany w 1938 roku, który nocą jest iluminowany.
Po zachodniej stronie obserwować można zachody słońca nad lustrem wody, szerokiej na ok. 1 km Wisły będącej w tym rejonie częścią Jeziora Włocławskiego.
Molo w Płocku zbudowano w okresie od marca do grudnia 2010 roku, a otwarte zostało 25 czerwca 2011 roku. Całkowity koszt inwestycji wyniósł ok. 17 milionów złotych[1].
30 grudnia 2011 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję zakazującą użytkowania obiektu. Miało to związek z uszkodzeniem części pali (zatonięcie oraz przemieszczenie) podtrzymujących konstrukcję w październiku 2011[2][3].
Obiekt jest własnością Gminy Miasta Płock.
Ustrój nośny mola stanowi konstrukcja stalowa w formie belek opartych na 20 stalowych pylonach. Podwieszenie konstrukcji do pylonów o wysokości ok. 4,7 m mierzonej od górnej powierzchni pomostu, opartych na palosłupach wierconych, wykonano przy użyciu 6 cięgien prętowych. Pylony rozstawione w odległości ok. 20 m jeden od drugiego wraz z cięgnami usytuowane są pośrodku pomostu mola w pojedynczym rzędzie biegnącym łukiem wzdłuż obiektu.
Pomost mola spacerowego został posadowiony na 20 palach wielkośrednicowych, wierconych o średnicy 1,2 m i ok. 24 m długości. Każdy z pali wykonano jako palosłup zakończony głowicą, o średnicy 1 m.
Pomost, który łączy molo z nabrzeżem, to stalowa konstrukcja belkowa oparta na prefabrykowanych, żelbetowych palach wbijanych o przekroju poprzecznym wynoszącym 0,4 x 0,4 m oraz 13-20 m długości.
Do posadowienia budynku restauracji użytych zostało 25 pali wielkośrednicowych o średnicy 0,8 m zwieńczonych żelbetową płytą o grubości 0,3 m i średnicy 25 m.
Najtrudniejszym elementem budowy płockiego mola było wykonanie wierconych pali w nurcie rzeki, bezpośrednio z pływających barek.
Budynek restauracji wykonano z konstrukcji stalowej, a jego ściany wewnętrzne oddzielające strefę restauracyjną od zaplecza zbudowano w technologii murowej, natomiast zewnętrzne ściany restauracji stanowi przeszklenie zamontowane na aluminiowym stelażu. Restaurację zaprojektowaną na 56 osób wyposażono w przyłącze wodno-kanalizacyjne i energetyczne.
Pomost mola spacerowego znajduje się na wysokości ok. 3,5 m nad normalnym poziomem rzeki, a pomost, który łączy molo z nabrzeżem znajduje się na wysokości ok. 1,5 m nad normalnym poziomem Wisły.
Pokład pomostu mola i nabrzeża wykonano z belek drewnianych o grubości 6 i 8 cm.
Między pylonami wzdłuż mola usytuowane są ławki, a u góry pylonów zamocowane zostały lampy oświetleniowe, natomiast między zewnętrznymi, stalowymi barierami ochronnymi obiektu zamontowano przeszklone ściany z pleksi.
Do budowy mola w Płocku użyto następującą ilość materiałów:
Wykonawcą mola w Płocku było konsorcjum firm:
Projekt płockiego mola wykonała firma Modern Construction Systems Sp. z o.o. z Poznania.
Zleceniodawcą inwestycji była Gmina Miasto Płock – Miejski Zespół Obiektów Sportowych Jednostka Budżetowa w Płocku (Administrator mola w Płocku).
Na mapach:
